De klokkentoren van Plovdiv heeft iets dat verder gaat dan alleen architectuur. Op deze specifieke lenteavond stond ik te kijken hoe de hemel langzaam vervaagde achter de op één na grootste stad van Bulgarije, slechts enkele minuten nadat ik een breder panorama van Plovdiv had vastgelegd. Deze keer versmalde mijn blik – niet op de volledige skyline, maar op één stralend bouwwerk dat op dat moment aanvoelde als iets heel anders.
Het voelde als een vuurtoren.
Ik stond nog steeds op een van de iconische heuvels van de stad, waarschijnlijk op dezelfde plek als daarnet – hoewel de tijd en het veranderende licht ervoor zorgen dat elk beeld als een nieuw beeld aanvoelt. Wat me zo aantrok, was niet alleen de toren zelf, maar de manier waarop de gloeiende kroon eruit sprong tegen de naderende blauwe uur. Het werd een onwaarschijnlijk baken boven het stadslandschap. Aan de buitenkant wit licht, maar het licht van binnen veranderde in alle kleuren van de regenboog.
Ik wachtte.
Op het moment dat het lampje binnenin rood oplichtte, drong het tot me door: door het contrast tussen rood en wit leek de toren meer op zijn plek aan een ruige kustlijn dan in een stad in het binnenland. Even waande ik me weer in Portugal, omringd door de Atlantische Oceaan, met kliffen aan mijn voeten. Deze foto is het resultaat van dat moment van emotionele dissonantie: een stadsgebouw dat als thuis voelde.
Camera-instellingen en compositie voor de klokkentoren van Plovdiv
Om zowel de toren als de kleuren van de zonsondergang goed in beeld te krijgen, koos ik voor een brandpuntsafstand van 44 mm, f/8, ISO 100 en een belichtingstijd van 5 seconden. Net kort genoeg om te voorkomen dat het rood zou uitlopen terwijl de kleur van de toren veranderde. Met een statief en een zelfontspanner van 2 seconden zorgde ik ervoor dat de foto scherp werd en geen bewegingsonscherpte vertoonde.
Ik heb de uiteindelijke foto bijgesneden volgens mijn kenmerkende bijsnijdverhouding van 16,18 x 10, de gulden snede. Het is een subtiel detail, maar ik pas het altijd toe bij stadsgezichten – het ziet er gewoon natuurlijk uit.
Fototip: Vertel het verhaal van contrast
Als je een stadsgezicht fotografeert met één opvallend element, vraag jezelf dan af: waarmee wil ik het vergelijken? In mijn geval ging het niet alleen om het isoleren van de toren. Het ging om de relatie met de rest van de skyline van Plovdiv. Hij torent letterlijk boven alles uit. Dat contrast was het verhaal dat ik wilde vertellen – niet zomaar een toren, maar dé toren.
Als je van plan bent om deze verborgen parel en ondergewaardeerde Europese stad te bezoeken om het panorama van Plovdiv bij zonsondergang vast te leggen, bekijk dan mijn vorige bericht. Of als je op zoek bent naar een prachtige foto van het stadhuis van Plovdiv bij nacht, dan is er ook een blogbericht gewijd aan dit prachtige gebouw. Neem ook eens een kijkje op de officiële toeristische website van Plovdiv voor nuttige informatie.
