Ik was niet van plan om die avond het stadhuis van Plovdiv te fotograferen.
Nadat ik de gouden zonsondergang vanaf de klokkentoren van Plovdiv en een panoramisch uitzicht op de skyline van de stad had vastgelegd, nam ik een andere straat de heuvel af – zo’n rustige, spontane keuze die je hele avond kan veranderen. Mijn camera zat al opgeborgen, mijn statief zat vastgeklemd aan mijn rugzak, en ik was gewoon aan het genieten van de charme van het stadscentrum toen ik een hoek omging en het zag: het stadhuis van Plovdiv, zachtjes oplichtend achter een glinsterende fontein op het Stefan Stambolov-plein.
Zelfs zonder dat ik in eerste instantie de naam van het gebouw wist, wist ik dat ik moest stoppen. Dit was niet zomaar een goed verlicht overheidsgebouw. Het voelde als een scène uit een droom – waar de kleuren van de fontein versmelten met de avondlucht en de sierlijke details van het gebouw warm oplichten. En dan was er nog de muziek. Die klonk vanuit het Romeinse amfitheater van Plovdiv – een liveconcert dat door de oude straten galmde en een soundtrack aan de stilte toevoegde. Ik stond daar even, gewoon te luisteren.
En toen heb ik alles weer uitgepakt.
Het stadhuis van Plovdiv vastgelegd: een les in vloeiende lijnen en contrast
Hoewel de fontein op de voorgrond symmetrisch is, heb ik er bewust voor gekozen om hem niet in het midden te plaatsen. In plaats daarvan wilde ik een tegenstelling creëren: de ronding van de fontein leidt je blik zachtjes naar het stadhuis zelf. Die ronding begint in de rechteronderhoek van de foto, buigt naar links en loopt dan weer terug naar het gebouw. Zo ontstaat een gesloten compositie die de aandacht van de kijker tussen de twee blikpunten laat cirkelen.
Deze foto is gemaakt met:
Honderd ISO
Vierentwintig millimeter
f/8
Belichtingstijd van 20 seconden
Statief en zelfontspanner van 2 seconden
Ik heb de belichting afgestemd op de helderste delen – zowel de felste waterstralen van de fontein als de verlichte gevel van het gebouw – om in beide details te behouden. Omdat dit een lange belichtingstijd was, zouden mensen die in beeld waren gelopen niet zichtbaar blijven, tenzij ze stil bleven staan. Die avond hoefde ik op niemand te wachten. Maar zelfs als dat wel zo was, maak ik vaak twee foto’s met een tussenpoos van een minuut of twee en voeg ik die achteraf samen om voorbijgangers weg te werken.
Als je net begint met nachtfotografie, is dit soort scène een geweldige manier om te oefenen. Je leert hoe licht beweegt, hoe water zich gedraagt bij lange sluitertijden en hoe je doelgericht een compositie maakt – zelfs als het lijkt alsof je onderwerp in het midden hoort te staan.
Een stukje geschiedenis: het stadhuis van Plovdiv en het plein eromheen
Dit statige gebouw is het stadhuis van Plovdiv, gelegen in het hart van het Stefan Stambolov-plein. Het plein zelf is een historische plek: ooit stonden hier Romeinse baden en later de Aladzha-moskee uit het Ottomaanse tijdperk, voordat het een maatschappelijk en cultureel centrum werd.
Het is niet alleen een belangrijk administratief gebouw, maar ook een van de mooiste bouwwerken van de stad – vooral ’s avonds, wanneer de gevel verlicht wordt alsof het een theaterdecor is.
Die avond had ik de beste plek van de stad. Niet alleen om het uitzicht te bewonderen, maar ook om het te voelen. Het geluid van de fonteinen. Het concert dat van bovenaf weerklonk. De stilte van de sterren toen de lucht opklaarde. Het ging niet alleen om de foto – het ging om het moment.
Wil je meer zien van die avond?
Als je deze afbeelding leuk vond, vind je dit misschien ook wel leuk:
Beide foto’s zijn genomen vlak voordat ik daar voor die fontein stond, weer met mijn camera in de hand, onder de sterrenhemel.
Waarom dit belangrijk is
Als je dit leest en je afvraagt of je nachtelijke omzwervingen met je camera ertoe doen… dat doen ze zeker. Je hebt geen plan nodig. Je hoeft niet perfect te zijn. Je hoeft alleen maar op te letten, in het moment te zijn en te blijven klikken. Ook al ziet nog niemand anders het – jij ziet het wel. En daar begint kunst.
Als je benieuwd bent hoe ik dit soort foto’s maak, of gewoon meer verborgen hoekjes en dat gouden licht van over de hele wereld wilt zien, abonneer je dan gerust of volg me. Ik deel niet alleen de foto’s, maar ook het hele verhaal achter de lens van een aantal verborgen pareltjes en ondergewaardeerde Europese steden.
Wil je het charmante stadje zien dat we vóór Plovdiv hebben bezocht? Bekijk dan mijn blog over het drone-panorama van Bansko in de zomer.
