Soms ontstaan foto’s gewoon per ongeluk. Sterker nog, veel van mijn favorieten zijn zo ontstaan. Tijdens een reis naar New York City bracht ik natuurlijk een bezoek aan Ellis Island en het Vrijheidsbeeld. Ik had me, zoals toeristen dat meestal doen, bij de reling gepositioneerd om het beste uitzicht op de skyline van Manhattan te hebben terwijl de veerboot terug de haven overvoer. Ik had de compositie al bedacht voordat ik aan boord van de veerboot stapte: de skyline die zich over het hele beeld uitstrekt, een klassiek beeld van New York City. Maar net toen ik klaar was om de foto te maken, dreef er een zeilboot in beeld, precies op de voorgrond, en veranderde de hele foto.
De zeilboot die de skyline van Manhattan in een nieuw licht zette
Eerst was ik geïrriteerd, maar inmiddels waardeer ik de zeilboot; voor mij maakt die de foto juist af. Zonder de boot had ik een degelijke skylinefoto: leuk, maar niet bijzonder. Maar iets aan het zeil dat de wind vangt tegen de achtergrond van al dat glas en staal van Lower Manhattan maakt het een boeiender beeld. De tegenstelling tussen een klein bootje en een enorme stad maakt het boeiend. Geen van beide overheerst de ander. Ze zijn allebei even belangrijk in de compositie van de foto.
Het is een passend beeld voor New York City. Lang voordat het een stad van wolkenkrabbers, tunnels en luchthavens was, was dit de manier waarop mensen in de stad aankwamen. Hun eerste blik op de Verenigde Staten was vaak vanaf een schip in de haven van de stad, terwijl ze zagen hoe de skyline van de stad schijnbaar uit het water opdook. Als je ziet hoe een boot over hetzelfde water glijdt met dezelfde skyline op de achtergrond, is dat een beetje alsof je een stukje geschiedenis ziet herhalen.
Bij elke foto waarin beweging een rol speelt, is tijd geen luxe die je hebt. Als er een goede foto voor je neus verschijnt, moet je die snel maken, dus volgde ik de zeilboot een paar seconden met mijn ogen totdat hij precies op de plek lag waar ik de compositie het mooist vond: laag in het beeld, maar toch met de ongelooflijke omvang van de wolkenkrabbers die de skyline van de stad vormen. Ik heb snel een paar foto’s geschoten voordat de zeilboot te ver weg was.
Deze vond ik het mooist. Wat deze foto voor mij zo interessant maakt, is de manier waarop de skyline van de stad in een nieuw kader wordt geplaatst. Het is een uitzicht dat al duizenden keren, zo niet vaker, is vastgelegd. Het is een van de meest herkenbare uitzichten ter wereld, en toch is het, met een simpele zeilboot op de voorgrond, op de een of andere manier een heel ander uitzicht.
