Μερικές φορές, οι φωτογραφίες τραβιούνται τυχαία. Στην πραγματικότητα, πολλές από τις αγαπημένες μου τραβήχτηκαν έτσι. Σε ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη, έκανα την απαραίτητη επίσκεψη στο Έλις Άιλαντ και στο Άγαλμα της Ελευθερίας. Είχα σταθεί δίπλα στο κιγκλίδωμα, όπως κάνουν συνήθως οι τουρίστες, για να απολαύσω την καλύτερη θέα στον ορίζοντα του Μανχάταν, καθώς το πλοίο επέστρεφε διασχίζοντας το λιμάνι. Είχα σχεδιάσει τη σύνθεση πριν επιβιβαστώ στο πλοίο: ο ορίζοντας να εκτείνεται κατά μήκος του κάδρου, μια κλασική εικόνα της Νέας Υόρκης. Αλλά ακριβώς καθώς ετοιμαζόμουν να τραβήξω τη φωτογραφία, ένα ιστιοφόρο εμφανίστηκε στο προσκήνιο, και ολόκληρη η φωτογραφία άλλαξε.
Το ιστιοφόρο που αναδιαμόρφωσε τον ορίζοντα του Μανχάταν
Αρχικά ενοχλήθηκα, αλλά τελικά έμαθα να εκτιμώ το ιστιοφόρο· για μένα, αυτό είναι που δίνει νόημα στην εικόνα. Χωρίς το σκάφος, θα είχα μια απλή λήψη του ορίζοντα: ευχάριστη, αλλά όχι αξιοσημείωτη. Όμως, κάτι στο πανί που αιωρείται στον άνεμο, με φόντο όλα τα γυαλιά και τον χάλυβα του Κάτω Μανχάταν, κάνει την εικόνα πιο συναρπαστική. Η αντιπαράθεση ενός μικρού σκάφους με μια τεράστια πόλη την κάνει συναρπαστική. Κανένα από τα δύο δεν επικρατεί πάνω στο άλλο. Και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά στη σύνθεση της φωτογραφίας.
Είναι μια εικόνα που ταιριάζει απόλυτα στη Νέα Υόρκη. Πολύ πριν γίνει μια πόλη με ουρανοξύστες, σήραγγες και αεροδρόμια, έτσι έφταναν οι άνθρωποι στην πόλη. Η πρώτη τους εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν συχνά από ένα πλοίο στο λιμάνι της πόλης, καθώς παρακολουθούσαν τον ορίζοντα της πόλης να αναδύεται φαινομενικά από το νερό. Το να βλέπεις ένα σκάφος να γλιστράει πάνω στα ίδια νερά με τον ίδιο ορίζοντα πίσω του είναι σαν να βλέπεις ένα κομμάτι της ιστορίας να επαναλαμβάνεται.
Σε κάθε φωτογραφία που περιλαμβάνει κίνηση, ο χρόνος δεν είναι πολυτέλεια που μπορείς να διαθέσεις. Αν σου παρουσιαστεί μια καλή ευκαιρία για λήψη, πρέπει να την αδράξεις γρήγορα, οπότε τα μάτια μου ακολούθησαν το ιστιοφόρο για μερικά δευτερόλεπτα, μέχρι να βρεθεί στη θέση που θεώρησα ιδανική για τη σύνθεση, όπου βρισκόταν χαμηλά στο κάδρο, αναδεικνύοντας παράλληλα το απίστευτο μέγεθος των ουρανοξυστών που συνθέτουν τον ορίζοντα της πόλης. Τράβηξα αρκετές γρήγορες φωτογραφίες πριν το ιστιοφόρο απομακρυνθεί πολύ.
Αυτή ήταν η αγαπημένη μου. Αυτό που κάνει αυτή τη φωτογραφία ενδιαφέρουσα για μένα είναι ο τρόπος με τον οποίο ο ορίζοντας της πόλης πλαισιώνεται διαφορετικά. Είναι μια θέα που έχει απαθανατιστεί χιλιάδες φορές, αν όχι περισσότερες. Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αξιοθέατα στον κόσμο, και όμως, με ένα απλό ιστιοφόρο στο προσκήνιο, κατά κάποιον τρόπο, είναι μια διαφορετική θέα.
