Toen de zon langzaam onderging boven het prachtige Ciutadella op Menorca, bevond ik me op een unieke reis.
Samen met de bekende fotografen Albert Dros en Elia Locardi leidde ik een groep door de kronkelende straatjes van dit middeleeuwse juweeltje aan de Middellandse Zee. Onze bestemming? Het beroemde Castell de Sant Nicolau staat majestueus aan de monding van de baai en biedt spectaculaire uitzichten en geweldige fotomomenten.
Ciutadella verkennen: een lappendeken van geschiedenis en cultuur
Onze groep ging 's middags vol enthousiasme op pad om Ciutadella op eigen houtje te verkennen. Ik begaf me met mijn camera naar het stadscentrum, gefascineerd door de oude gebouwen en de kleurrijke cultuur. Achter elke hoek dook een nieuw verhaal op, van de middeleeuwse steegjes van Es Born tot de drukke kustlijn met traditionele vissersboten.
Naarmate de uren verstreken, kruisten onze paden elkaar opnieuw, ditmaal aan de voet van het Castell de Sant Nicolau. Het fort bewaakte de stad en nodigde ons uit om de verweerde trappen te beklimmen om het uitzicht beneden te bewonderen. Maar toen ik dichterbij kwam, in de verwachting mijn collega-fotografen hun apparatuur te zien opstellen voor de perfecte foto, werd ik geconfronteerd met een onverwacht tafereel.
Castell de Sant Nicolau: Een verhaal over twee uitzichten
In plaats van een drukke menigte stadsgezichtliefhebbers trof ik alleen mijn vrouw aan, die geduldig bij de poort van het kasteel stond te wachten. Onverstoorbaar stelde ik het beeld voor me scherp en legde ik de gouden gloed van het schemerlicht op de eeuwenoude stenen vast. Toen ik echter om me heen keek, moest ik toch even grinniken om de keuze van onze groep voor een heel andere uitkijkplek.
Diep beneden, tussen de rotsen die de baai omringden, hadden mijn collega-fotografen hun eigen stukje paradijs gevonden. Met hun camera’s gericht op de horizon legden ze de kustlijn van Menorca vast, waarbij elk beeld de verschillende landschappen van het eiland liet zien.
Ik denk dat ik landschapsfotografen niet zomaar in stadsfotografen verander 🙂
Op dat moment, terwijl ik daar stond tussen de tijdloze architectuur van Ciutadella en de prachtige omgeving, kon ik niet anders dan dankbaar zijn. Ik voelde me overweldigd door dankbaarheid voor de kans om dit bijzondere stukje van de wereld te verkennen. Dit was alweer de vierde keer als onderdeel van het PhotoPills-kamp.
Toen de zon achter de horizon verdween, wierp ik nog een laatste blik op het Castell de Sant Nicolau. Net als Favàritx en Pont d’en Gil stond het daar als een bewijs van de tijdloze schoonheid van Menorca.
Lees ook mijn andere blogpost over hoe we de zonsopgang bij de vuurtoren Farol do Bugio in Lissabon, Portugal, hebben vastgelegd.











