Η Τενερίφη είναι το μεγαλύτερο και πιο πυκνοκατοικημένο νησί των Καναρίων Νήσων, του ισπανικού αρχιπελάγους στα ανοικτά των ακτών της βορειοδυτικής Αφρικής. Στο κέντρο της υψώνεται το όρος Τέιντε, η υψηλότερη κορυφή της Ισπανίας, το οποίο βρίσκεται εντός ενός εθνικού πάρκου που έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στα βορειοανατολικά εκτείνονται τα καταπράσινα Όρη της Ανάγκα, ενώ η Σάντα Κρουζ της Τενερίφης και η παλιά πανεπιστημιακή πόλη Σαν Κριστόμπαλ ντε λα Λαγκούνα βρίσκονται ανάμεσα στα δύο.

Εθνικό Πάρκο Τέιντε
Το όρος Τέιντε δεσπόζει στο νησί. Το ηφαίστειο υψώνεται πάνω από 3.700 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, και η κορυφή του δεσπόζει πάνω από ένα απέραντο οροπέδιο με πεδία λάβας και ελαφρόπετρα. Κάθε φορά που ερχόμαστε στην Τενερίφη, ανεβαίνουμε με το αυτοκίνητο τουλάχιστον μία φορά. Το τοπίο αλλάζει εντελώς κατά τη διαδρομή, και στην κορυφή νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε άλλο πλανήτη.
Το Roques de García είναι η φυσική πρώτη στάση στο οροπέδιο. Ο βράχος στα δεξιά του, ο Roque Cinchado, είναι επίσης γνωστός ως «Δάχτυλο του Θεού». Υπάρχει άφθονος χώρος στάθμευσης και ένα ξενοδοχείο, οπότε έχει περισσότερη κίνηση από το υπόλοιπο πάρκο.
Είχαμε ολοκληρώσει την πεζοπορία μας για εκείνη την ημέρα και σταματήσαμε στο ξενοδοχείο πριν από την κατάβαση, που διαρκεί μία ώρα. Όταν βγήκα έξω, ο ουρανός πίσω από τους βράχους έλαμπε πορτοκαλί. Επέστρεψα στο αυτοκίνητο για να πάρω το τρίποδό μου και κατάφερα να τραβήξω τη φωτογραφία ακριβώς την κατάλληλη στιγμή. Μέχρι τότε, οι περισσότεροι επισκέπτες είχαν φύγει. Ως αποτέλεσμα, το άδειο μονοπάτι μπροστά από το Roques de García έγινε η κύρια γραμμή της σύνθεσής μου. Σε οποιαδήποτε άλλη ώρα της ημέρας, αυτό θα ήταν αδύνατο.
Πανοραμική θέα του Τέιντε στο τελευταίο φως της ημέρας

Η καλύτερη θέα ολόκληρου του ηφαιστείου προσφέρεται από το δάπεδο του οροπεδίου, με τους βραχώδεις σχηματισμούς μπροστά από τον κώνο. Για το πανοραμικό μου του Τέιντε, ένωσα εννέα κάθετα καρέ. Τα τράβηξα στο τελευταίο φως της ημέρας, λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα. Ο ήλιος φώτιζε την κορυφή και τους οδοντωτούς βράχους από κάτω, ενώ η πεδιάδα της λάβας βρισκόταν ήδη στη σκιά.
Ο συγχρονισμός έχει μεγαλύτερη σημασία εδώ από οπουδήποτε αλλού στο νησί. Δεν υπάρχουν τεχνητά φώτα στο οροπέδιο. Μόλις δύσει ο ήλιος, το τοπίο χάνει κάθε διακριτικό χαρακτηριστικό. Επιπλέον, ο δρόμος προς τα κάτω είναι απότομος και χωρίς φωτισμό, οπότε πάντα προγραμματίζω την επιστροφή με το αυτοκίνητο όσο υπάρχει ακόμα λίγο φως.
Μεγεθύνετε την πλήρη πανοραμική φωτογραφία και θα δείτε το τελεφερίκ στη δεξιά πλευρά του ηφαιστείου. Ο ανώτερος σταθμός του βρίσκεται στα 3.555 μέτρα. Από εκεί, ένα σύντομο μονοπάτι συνεχίζει προς τον κρατήρα. Ωστόσο, το εθνικό πάρκο εκδίδει περιορισμένο αριθμό ημερήσιων αδειών για αυτό το τελευταίο τμήμα της διαδρομής.
Αστεροσκοπείο του Τέιντε

Το Αστεροσκοπείο του Τέιντε βρίσκεται σε υψόμετρο 2.390 μέτρων, στην κορυφογραμμή ανατολικά του ηφαιστείου. Ο καθαρός και ξηρός αέρας του το καθιστά ένα από τα καλύτερα μέρη στην Ευρώπη για την παρατήρηση του ουρανού. Το 1995, αστρονόμοι που εργάζονταν εδώ ανακάλυψαν το Teide 1, έναν από τους πρώτους επιβεβαιωμένους καφέ νάνους. Οι επιστήμονες αποκαλούν μερικές φορές αυτά τα αντικείμενα «αποτυχημένα άστρα», επειδή βρίσκονται μεταξύ ενός πλανήτη και ενός άστρου.
Ήθελα να αποτυπώσω αυτή τη σκηνή κάτω από έναν βαθύ μπλε ουρανό. Το μπλε αναδεικνύει την κίτρινη βλάστηση και τους λευκούς θόλους μπροστά από τη σκοτεινή κορυφή. Ωστόσο, οι συνθήκες εδώ πάνω είναι δύσκολο να εκτιμηθούν από την ακτή. Γι’ αυτό ελέγχω την κάμερα του παρατηρητηρίου πριν ανεβώ με το αυτοκίνητο σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων.
Στην πρώτη μου προσπάθεια, ο άνεμος ήταν τόσο δυνατός που δεν μπορούσα καν να ανοίξω την πόρτα του αυτοκινήτου. Η κάμερα δεν είχε δείξει τίποτα από όλα αυτά. Στη δεύτερη προσπάθεια, ο ουρανός ήταν καθαρός και οι θόλοι του παρατηρητηρίου με το Τέιντε στο βάθος ευθυγραμμίστηκαν ακριβώς όπως είχα σχεδιάσει.
Tajinaste Rojo στο Las Cañadas
Το κόκκινο tajinaste, γνωστό και ως «bugloss της Τενερίφης» ή «πύργος των κοσμημάτων», φυτρώνει αποκλειστικά σε αυτό το νησί. Μπορεί να φτάσει τα τρία μέτρα περίπου, και στα τέλη της άνοιξης ο ψηλός του σπάδικας καλύπτεται από κόκκινα άνθη. Οι εκδρομές μας, όμως, γίνονται το χειμώνα. Εκείνους τους μήνες, βλέπεις μόνο το ξερό, χλωμό σκελετό του φυτού. Του έδωσα το δικό μου όνομα: το λουλούδι-φάντασμα.
Δεν είναι ποτέ εύκολο να το βρεις στις πλαγιές του Τέιντε. Μια καθαρή μέρα, οδηγούσαμε προς το Λας Κανιάδας, όταν η Λα Γκομέρα εμφανίστηκε στον ορίζοντα πάνω από μια θάλασσα από σύννεφα. Βγήκαμε αμέσως από τον δρόμο. Ακριβώς εκεί, στη μέση της σύνθεσης, στεκόταν ένα μοναδικό λουλούδι-φάντασμα στην ηφαιστειακή πλαγιά. Ο ήλιος, η κορυφογραμμή καλυμμένη με πεύκα, ο ωκεανός και το γειτονικό νησί, όλα έμπαιναν στη θέση τους γύρω του.
Όρη Ανάγκα
Το ορεινό συγκρότημα της Ανάγκα καλύπτει το βορειοανατολικό άκρο της Τενερίφης. Δημιουργήθηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια από ηφαιστειακές εκρήξεις, ενώ το υψηλότερο σημείο του, η Cruz de Taborno, φτάνει τα 1.024 μέτρα. Από το 2015, η UNESCO έχει αναγνωρίσει την Ανάγκα ως Αποθεματικό Βιόσφαιρας.
Οι δρόμοι εδώ έχουν σχεδόν συνεχείς στροφές. Κατά την πρώτη μας επίσκεψη, τον Νοέμβριο του 2016, δεν ήμουν ακόμα έμπειρος οδηγός και κάθε στροφή αποτελούσε πρόκληση για μένα. Παρόλα αυτά, σταματούσαμε ξανά και ξανά. Καθ’ οδόν προς τη βόρεια ακτή, τα σύννεφα περνούσαν από την κοιλάδα κάτω από εμάς, ενώ ο ήλιος διαπερνούσε τη συννεφιά. Αυτό μου χάρισε τη θέα από τον ελικοειδή δρόμο της Ανάγκα, όπως φαίνεται από το πλάι του δρόμου. Ήταν τέλη Νοεμβρίου και η θερμοκρασία ήταν 20 °C.
Η Ανάγκα αξίζει περισσότερα από ένα κεφάλαιο. Η πλήρης περιήγησή μας στο δάσος των σύννεφων περιλαμβάνεται στον ταξιδιωτικό οδηγό μας για τα Όρη της Ανάγκα.
Πεζοπορία στα Όρη της Ανάγκα

Το δάσος δάφνης της Ανάγκα είναι ένα ζωντανό απολίθωμα. Δάση όπως αυτό κάλυπταν τη νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια της Τριτογενούς περιόδου, πριν από εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα έχουν απομείνει μόνο λίγες απομονωμένες εκτάσεις, κυρίως στα νησιά του Ατλαντικού. Για αυτόν τον λόγο, μια πεζοπορία εδώ αποτελεί σταθερό μέρος κάθε ταξιδιού που κάνουμε.
Ο καιρός αλλάζει από λεπτό σε λεπτό. Τη μια στιγμή ο ήλιος είναι τόσο δυνατός που μας τυφλώνει· λίγα λεπτά αργότερα κρυβόμαστε από τη δυνατή βροχή. Τα σύννεφα επίσης περιπλανιούνται ανάμεσα στα δέντρα στο επίπεδο του εδάφους. Γι’ αυτό και ονομάζεται «δάσος των σύννεφων». Σε μια βόλτα, είχα στήσει τη φωτογραφική μου μηχανή ανάμεσα στα δέντρα όταν εμφανίστηκε το πρώτο σύννεφο. Το δάσος των σύννεφων που έκλεινε γύρω από το μονοπάτι με κράτησε εκεί για σχεδόν μία ώρα.
Το αγαπημένο μου μονοπάτι ξεκινά από το Mirador Cruz del Carmen, κοντά στο Las Mercedes. Κάναμε έναν εύκολο κύκλο διάρκειας περίπου μίας ώρας. Κοντά στο τέλος, ο ήλιος διαπέρασε την ομίχλη με ορατές ακτίνες. Στήσαμε το τρίποδο και τοποθετήσαμε το μονοπάτι δίπλα στις ακτίνες φωτός μέσα στο δάσος. Σε μια άλλη βόλτα, ένα κενό στο φύλλωμα άνοιξε ένα φωτισμένο μονοπάτι ανάμεσα στα δέντρα δάφνης, πλαισιωμένο από στριμμένα κλαδιά και φτέρες.
Mirador Cruz del Carmen

Όταν φτάσαμε στο Mirador Cruz del Carmen, τα σύννεφα κάλυπταν εντελώς τη θέα. Το Τέιντε δεν φαινόταν πουθενά. Έτσι, αποφασίσαμε να κάνουμε πεζοπορία και επιστρέψαμε μια ώρα αργότερα.
Μέχρι τότε, ο ουρανός είχε καθαρίσει. Το Τέιντε υψωνόταν πάνω από μια λευκή θάλασσα από σύννεφα, πλαισιωμένο από την πέργκολα του παρατηρητηρίου. Εν τω μεταξύ, ο χαμηλός ήλιος έριχνε τις σκιές του κιγκλιδώματος στο έδαφος με τέλεια συμμετρία.
Χρησιμοποίησα τρίποδο και φακό tilt-shift. Ο φακός tilt-shift διατήρησε κάθε κάθετη γραμμή ευθεία. Το τρίποδο μου επέτρεψε να περιμένω τις στιγμές που δεν υπήρχαν άνθρωποι. Μου πήρε μισή ώρα για να αποτυπώσω τη θέα του Τέιντε από το Mirador Cruz del Carmen ακριβώς όπως την ήθελα. Κάθε λεπτό ήταν καλά αξιοποιημένο.
Ταγανάνα και παραλία Μπενίχο
Στη βόρεια πλευρά της Ανάγκα, ο δρόμος κατεβαίνει με κλειστές στροφές προς τη θάλασσα. Ορισμένες από τις στροφές φτάνουν τις 180 μοίρες. Στο κάτω μέρος βρίσκεται η Ταγκανάνα, ένας από τους παλαιότερους οικισμούς του νησιού. Το όνομά της προέρχεται από τη γλώσσα των Γκουάντσε, του λαού που κατοικούσε στην Τενερίφη πριν από την ισπανική κατάκτηση.
Όταν η Ντάρια μου έδειξε για πρώτη φορά μια φωτογραφία του, δεν πίστευα ότι ήταν στην Ισπανία. Έμοιαζε με χωριό στα βουνά του Περού. Μόλις έφτασα εκεί, είδα την Ταγκανάνα να απλώνεται πάνω στις καταπράσινες αναβαθμίδες της, με λευκά και κίτρινα σπίτια κάτω από την οδοντωτή κορυφογραμμή.
Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα κατά μήκος της ακτής βρίσκεται το Μπενίχο. Όπως οι περισσότερες παραλίες της Τενερίφης, είναι ηφαιστειακή, με σκούρα άμμο και μαύρους ογκόλιθους στα κύματα. Επιπλέον, τα κύματα του Ατλαντικού εδώ είναι δυνατά, οπότε το κολύμπι είναι επικίνδυνο. Για τη φωτογραφία, όμως, είναι ιδανική. Μια μακρά έκθεση εξομάλυνε το νερό γύρω από τους βράχους και μετέτρεψε τους θαλάσσιους πύργους έξω από την παραλία Μπενίχο σε μια ήρεμη, σχεδόν σιωπηλή σκηνή.
Λας Τερεσίτας

Βόρεια της Σάντα Κρουζ, κάτω από το χωριό Σαν Αντρές, βρίσκεται η Λας Τερεσίτας. Είναι μία από τις λίγες χρυσές παραλίες του νησιού. Και αυτό δεν είναι τυχαίο: το 1973, μεταφέρθηκαν εκεί περίπου 270.000 τόνοι άμμου από τη Σαχάρα. Μακριά κυματοθραύστες διατηρούν τον Ατλαντικό ήρεμο μέσα στον κόλπο.
Η παραλία είναι εξίσου όμορφη και από ψηλά. Τα παρατηρητήρια στις πλαγιές της Αναγκά έχουν άμεση θέα προς τα κάτω. Έμεινα εκεί μέχρι μετά το ηλιοβασίλεμα. Τότε, τα φώτα του Σαν Αντρές άναψαν πάνω στο σκοτεινό βουνό, και η καμπύλη της παραλίας και των κυματοθραυστών της λάμπαγε από κάτω. Στο βάθος, η Σάντα Κρουζ φώτιζε την ακτή. Η Λας Τερεσίτας κατά τη μπλε ώρα είναι η εικόνα που μου έρχεται πρώτη στο μυαλό κάθε φορά που ο χειμώνας φτάνει στην Ευρώπη.
Μπαχαμάρ

Το Μπαχαμάρ, στη βόρεια ακτή, είναι γνωστό για τις φυσικές πισίνες με θαλασσινό νερό. Τα κύματα του Ατλαντικού τις γεμίζουν καθώς σκάουν πάνω στα βράχια. Ήρθαμε εκεί για την επέτειο του γάμου μας, πεινασμένοι μετά από μια μέρα πεζοπορίας στην Ανάγκα.
Εκείνη την ημέρα τα κύματα ήταν τεράστια. Τα παρακολουθούσαμε από το τραπέζι μας στο εστιατόριο. Στη συνέχεια, κατά το ηλιοβασίλεμα, περπάτησα μέχρι τις πισίνες κάτω από τον φάρο της πόλης. Μια νεαρή οικογένεια από το εστιατόριο στεκόταν στην πλατφόρμα. Πίσω τους, ο παφλασμός εκρήγνυτο στον πορτοκαλί ουρανό.
Ο πατέρας σήκωσε τον γιο του ψηλά στον αέρα. Διάρκεσε ένα δευτερόλεπτο, και το απαθανάτισα. Μια στιγμή αργότερα, η οικογένεια είχε φύγει. Κάποιος μου είχε πει κάποτε ότι αυτός ο ψεκασμός νερού στον φάρο του Μπαχαμάρ θα μπορούσε να πουλήσει ασφάλεια ζωής. Έχουν δίκιο.
Σάντα Κρουζ της Τενερίφης

Η Σάντα Κρουζ είναι η πρωτεύουσα του νησιού. Μοιράζεται επίσης τον ρόλο της περιφερειακής πρωτεύουσας των Καναρίων Νήσων με τη Λας Πάλμας ντε Γκραν Κανάρια. Το πιο χαρακτηριστικό της αξιοθέατο είναι το Auditorio de Tenerife, που σχεδιάστηκε από τον Σαντιάγο Καλατράβα. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1997 και η αίθουσα συναυλιών άνοιξε το 2003.
Το κτίριο βρίσκεται ανάμεσα στην πόλη και τον ωκεανό. Ως αποτέλεσμα, η θέα ανοίγεται προς όλες τις κατευθύνσεις. Κατά την επίσκεψή μου, ο ουρανός ήταν γεμάτος από εκτεταμένα νεφώδη σύννεφα. Διατήρησα το κάδρο ελάχιστο και φωτογράφισα τις λευκές καμπύλες του Αουδιτόριο με φόντο τον βαθύ μπλε ουρανό, από χαμηλά στην πέτρινη πλατεία.
Ακριβώς πίσω του βρίσκεται το Castillo de San Juan Bautista, ένα φρούριο του 17ου αιώνα χτισμένο από σκούρα ηφαιστειακή πέτρα. Οι ντόπιοι το αποκαλούν Castillo Negro, το Μαύρο Κάστρο. Σπάνια τραβάω πανοραμικές φωτογραφίες. Εδώ, όμως, τα σύννεφα σχημάτιζαν μια αψίδα πάνω από το φρούριο, και το πλακόστρωτο καμπυλωνόταν για να ταιριάζει με αυτήν. Ο ήλιος και το Auditorio ισορροπούσαν μεταξύ τους σε αντίθετες πλευρές. Έτσι, έκανα μια κυκλική πανοραμική φωτογραφία του Μαύρου Κάστρου, πλαισιωμένη από τον ήλιο στα δεξιά και την αίθουσα συναυλιών στα αριστερά.
Mercado de Nuestra Señora de África
Η αγορά της πόλης, γνωστή στους ντόπιους ως «La Recova», άνοιξε τη δεκαετία του 1940. Ο αρχιτέκτονάς της, José Enrique Marrero Regalado, της έδωσε νεοαποικιακό σχεδιασμό. Αργότερα σχεδίασε επίσης τη Βασιλική της Καντελάρια. Στο εσωτερικό της υπάρχουν τρεις αυλές με πάγκους όπου πωλούνται λουλούδια, φρούτα, προϊόντα των Καναρίων Νήσων, κρέας και τάπας.
Επισκεφθήκαμε την αγορά κατά τη δεύτερη επίσκεψή μας στην Τενερίφη, ένα ήρεμο πρωινό. Πριν μπούμε μέσα, στάθηκα ακίνητος για ένα λεπτό για να απολαύσω τον χώρο. Κανείς δεν βιαζόταν. Ο κόσμος κινούνταν αργά από πάγκο σε πάγκο, και ο αέρας μύριζε βότανα, λουλούδια και φρέσκο ψωμί.
Πριν αρχίσω τα ψώνια, έβγαλα μια φωτογραφία. Στάθηκα κάτω από μια από τις πορτοκαλί καμάρες και άφησα να πλαισιώσει τον πύργο του ρολογιού της Αγοράς της Παναγίας της Αφρικής. Πάγκοι με λουλούδια ευθυγραμμίζονται και στις δύο πλευρές, και ο ήλιος ανατέλλει πάνω από την καμάρα. Μια ώρα αργότερα, επιστρέψαμε στο αυτοκίνητο με βαριές τσάντες.
Σαν Κριστόμπαλ ντε λα Λαγκούνα
Η Λα Λαγκούνα ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Τενερίφης. Είναι πιο ήσυχη από τη Σάντα Κρουζ, πιο ιστορική και γεμάτη φοιτητές. Η παλιά πόλη της ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1999. Το πολεοδομικό σχέδιο της πόλης αυτής χρησίμευσε αργότερα ως πρότυπο για πολλές αποικιακές πόλεις της Αμερικής.
Η Εκκλησία της Κονσεπσιόν ήταν η πρώτη ενοριακή εκκλησία του νησιού. Το πέτρινο καμπαναριό της είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες, και η θέα προς την παλιά πόλη είναι από τις καλύτερες στη Λα Λαγκούνα. Φωτογράφισα το καμπαναριό της Εκκλησίας της Κονσεπσιόν από την πλατεία, με τον μακρύ τοίχο της εκκλησίας να οδηγεί προς αυτό. Η εκκλησία φυλάσσει επίσης έναν τοπικό μύθο. Κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας το 1648, λέγεται ότι μια εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή ίδρωσε, και το λάδι θεράπευσε τους αρρώστους.
Λίγους δρόμους πιο πέρα, περάσαμε μπροστά από μια κίτρινη πρόσοψη με πέτρινο καμπαναριό και νομίσαμε ότι ήταν εκκλησία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για το Instituto Cabrera Pinto. Το κτίριο στέγαζε κάποτε το πρώτο πανεπιστήμιο των Καναρίων Νήσων και αργότερα μετατράπηκε σε γυμνάσιο. Ένα δέντρο δράκου και ψηλοί φοίνικες στέκονται μπροστά από το Instituto Cabrera Pinto, ενώ τα έντονα χρώματα των Καναρίων Νήσων αναδεικνύουν την παλιά πέτρα.
Καντελάρια

Η Καντελάρια βρίσκεται στην ανατολική ακτή, περίπου 20 χιλιόμετρα νότια της Σάντα Κρουζ. Εκεί βρίσκεται η Βασιλική της Καντελάρια, αφιερωμένη στην πολιούχο των Καναρίων Νήσων. Σύμφωνα με την παράδοση, οι βοσκοί των Γκουάντσε βρήκαν το αρχικό άγαλμα της Παναγίας στα τέλη του 14ου αιώνα, πριν από την ισπανική κατάκτηση. Η σημερινή βασιλική χτίστηκε μεταξύ 1949 και 1959. Στην πλατεία της στέκονται αγάλματα των εννέα βασιλιάδων των Γκουάντσε, των «μενσέι». Κάθε χρόνο, στις 2 Φεβρουαρίου και στις 15 Αυγούστου, προσκυνητές από όλα τα νησιά καταφθάνουν εδώ για τις εορτές.
Στα ταξίδια μας, μέναμε κοντά. Αυτή η πλευρά του νησιού παραμένει συχνά ηλιόλουστη όταν τα σύννεφα καλύπτουν τα βουνά. Σε έναν περίπατο κατά μήκος της ακτής, μαύρα σύννεφα συγκεντρώνονταν πίσω από την πόλη. Ένα μικρό λευκό εκκλησάκι με πορτοκαλί πόρτα ξεχώριζε πάνω στο μαύρο ηφαιστειακό βράχο. Πίσω από αυτό υψωνόταν το καμπαναριό της βασιλικής. Εν τω μεταξύ, το κυανό του ωκεανού ταίριαζε με τις ζεστές πορτοκαλί στέγες. Το εκκλησάκι και ο πύργος της βασιλικής με φόντο έναν ουρανό γεμάτο καταιγίδα αποτελούν το πλαίσιο που αγκαλιάζει ολόκληρη την πόλη.
Πότε να επισκεφθείτε την Τενερίφη
Η Τενερίφη είναι ένας προορισμός για όλες τις εποχές του χρόνου. Η ακτή διατηρεί ήπιο κλίμα κάθε εποχή, με θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας γύρω στους 20 °C ακόμη και το χειμώνα. Για αυτόν τον λόγο, συνήθως επισκεπτόμαστε το νησί τον Νοέμβριο, τον Δεκέμβριο ή τον Φεβρουάριο, όταν ο ήλιος έχει εγκαταλείψει την υπόλοιπη Ευρώπη.
Ωστόσο, το νησί παρουσιάζει έντονα μικροκλίματα. Ο βορράς είναι πιο καταπράσινος και συννεφιασμένος, ενώ ο νότος και η ανατολή είναι πιο ξηροί και ηλιόλουστοι. Στα βουνά της Ανάγκα, ο ήλιος και η βροχή μπορούν να εναλλάσσονται μέσα σε λίγα λεπτά.
Το Τέιντε ακολουθεί τους δικούς του κανόνες. Στο οροπέδιο πάνω από τα 2.000 μέτρα, οι νύχτες είναι κρύες, και το χειμώνα το χιόνι μπορεί να καλύψει την κορυφή. Οι καταιγίδες εκεί δεν είναι ορατές από την ακτή. Επομένως, ελέγξτε τις κάμερες παρακολούθησης πριν ξεκινήσετε την ανάβαση. Στα τέλη της άνοιξης, το κόκκινο tajinaste ανθίζει στο Λας Κανιάδας.
Φωτογράφιση στην Τενερίφη
Αυτό που ξεχωρίζει την Τενερίφη είναι η ποικιλία που συγκεντρώνεται σε ένα μόνο νησί. Μέσα σε μια μέρα, μπορείς να βρεθείς σε ένα δάσος δάφνης, σε μια μαύρη ηφαιστειακή παραλία και σε μια πεδιάδα λάβας πάνω από τα σύννεφα. Το φως αλλάζει εξίσου γρήγορα.
Σχεδόν κάθε φωτογραφία σε αυτόν τον οδηγό προέκυψε από την παρατήρηση αυτών των αλλαγών. Για παράδειγμα, η θέα του Τέιντε από την Cruz del Carmen εμφανίστηκε μόνο αφού διαλύθηκαν τα σύννεφα που είχα θεωρήσει αδιάφορα. Το παρατηρητήριο χρειάστηκε μια δεύτερη προσπάθεια, μετά από μια καταιγίδα που η κάμερα δεν είχε καταγράψει ποτέ. Το Roques de García το ανακάλυψα κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος για τουαλέτα, αφού είχα ήδη μαζέψει τα πράγματά μου για την ημέρα.
Επιπλέον, το οροπέδιο ανταμείβει την τελευταία ώρα του φωτός περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του νησιού. Πάνω από όλα αυτά, αποτελεί προστατευόμενο τοπίο. Το Εθνικό Πάρκο του Τέιντε διατηρεί την κατάταξή του ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 2007, χάρη στη ηφαιστειακή γεωλογία και το τοπίο του. Μείνετε στα σηματοδοτημένα μονοπάτια και προγραμματίστε την κατάβαση με το αυτοκίνητο πριν σκοτεινιάσει εντελώς.
Για το υπόλοιπο της χώρας, δείτε τους ταξιδιωτικούς οδηγούς μου για όλη την Ισπανία.
Συχνές Ερωτήσεις
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθεί κανείς την Τενερίφη;
Η Τενερίφη έχει ήπιο κλίμα όλο το χρόνο, με θερμοκρασίες στις ακτές γύρω στους 20 °C ακόμη και το χειμώνα. Η περίοδος από Νοέμβριο έως Μάρτιο είναι ιδανική για να ξεφύγετε από τον ευρωπαϊκό χειμώνα. Στα τέλη της άνοιξης ανθίζει το κόκκινο tajinaste στο Εθνικό Πάρκο του Τέιντε. Το καλοκαίρι είναι η πιο ζεστή και πολυσύχναστη εποχή. Σε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, ο βορράς είναι πιο συννεφιασμένος από τον νότο.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στην Τενερίφη;
Προγραμματίστε τουλάχιστον πέντε ημέρες. Έτσι θα έχετε από μία ημέρα για το Εθνικό Πάρκο του Τέιντε, τα Όρη της Ανάγκα και τη Σάντα Κρουζ με τη Λα Λαγκούνα. Επίσης, θα σας μείνει χρόνος για την ακτή και για τις ημέρες με κακές καιρικές συνθήκες. Επειδή ο καιρός στο Τέιντε αλλάζει γρήγορα, μερικές επιπλέον ημέρες θα σας βοηθήσουν να πετύχετε τις κατάλληλες συνθήκες.
Χρειάζεστε αυτοκίνητο στην Τενερίφη;
Ένα ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο είναι η πιο πρακτική επιλογή. Τα λεωφορεία συνδέουν τις κύριες πόλεις, αλλά το Εθνικό Πάρκο του Τέιντε, οι αφετηρίες των μονοπατιών της Ανάγκα, η Ταγκανάνα και τα σημεία με θέα είναι πολύ πιο εύκολα προσβάσιμα με αυτοκίνητο. Οι ορεινοί δρόμοι είναι στενοί και με πολλές στροφές, οπότε υπολογίστε επιπλέον χρόνο. Επίσης, αποφύγετε να κατεβαίνετε από το Τέιντε όταν έχει σκοτεινιάσει εντελώς.
Ποια είναι η καλύτερη βάση διαμονής, η Σάντα Κρουζ ή η Λα Λαγκούνα;
Η Σάντα Κρουζ είναι η πρωτεύουσα, με το Αουδιτόριο, την αγορά και εύκολη πρόσβαση στο Λας Τερεσίτας. Η Λα Λαγκούνα είναι πιο ήσυχη και πιο ιστορική, ενώ η παλιά πόλη της αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Και οι δύο βρίσκονται κοντά στα βουνά της Ανάγκα και στο βόρειο αεροδρόμιο. Επίσης, απέχουν μόνο περίπου 10 χιλιόμετρα μεταξύ τους.
Μπορείς να ανέβεις στην κορυφή του όρους Τέιντε;
Ναι. Το τελεφερίκ σας μεταφέρει στον ανώτερο σταθμό του, στα 3.555 μέτρα. Από εκεί, το μονοπάτι Telesforo Bravo οδηγεί στον κρατήρα της κορυφής. Ωστόσο, για αυτό το τελευταίο τμήμα απαιτείται δωρεάν άδεια από το εθνικό πάρκο. Οι άδειες είναι περιορισμένες κάθε μέρα και πρέπει να κλείνονται αρκετά νωρίτερα. Οι κακές καιρικές συνθήκες μπορεί να κλείσουν το μονοπάτι.
Τι είναι το δάσος ομίχλης της Ανάγκα;
Τα βουνά της Ανάγκα, στη βορειοανατολική Τενερίφη, φιλοξενούν ένα από τα καλύτερα διατηρημένα δάση δάφνης στον κόσμο. Δάση όπως αυτό κάλυπταν τη νότια Ευρώπη πριν από εκατομμύρια χρόνια. Υγρά σύννεφα από τους αληγείς ανέμους περιπλανιούνται ανάμεσα στα δέντρα, γι’ αυτό και ονομάζεται δάσος ομίχλης. Η UNESCO έχει αναγνωρίσει την Ανάγκα ως Αποθεματικό Βιόσφαιρας από το 2015.
Υπάρχουν παραλίες με λευκή άμμο στην Τενερίφη;
Οι περισσότερες παραλίες της Τενερίφης είναι ηφαιστειακές, με μαύρη άμμο ή βράχια. Η Las Teresitas, κοντά στη Σάντα Κρουζ, αποτελεί την πιο γνωστή εξαίρεση. Η χρυσή άμμος της μεταφέρθηκε από τη Σαχάρα το 1973, ενώ οι κυματοθραύστες διατηρούν τα νερά ήρεμα. Στην άγρια βόρεια ακτή, η παραλία Μπενίχο έχει σκούρα άμμο και δυνατά κύματα.



