Η Αγγλία είναι η μεγαλύτερη από τις τέσσερις χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας. Ο Τάμεσης ρέει προς τα ανατολικά, διασχίζοντας την πρωτεύουσά της, και καταλήγει στη Βόρεια Θάλασσα. Από εκεί, τα γρήγορα τρένα φτάνουν στο Γιορκ, στο Μπαθ και στο Μάντσεστερ σε περίπου δύο ώρες, ενώ το Eurostar διασχίζει τη Μάγχη και φτάνει στο Παρίσι.

Λονδίνο
Για έναν φωτογράφο, η Αγγλία ξεκινά από την πρωτεύουσα. Όλες οι φωτογραφίες μου από την Αγγλία προέρχονται από εκεί, τραβηγμένες κατά τη διάρκεια τριών ταξιδιών μεταξύ 2012 και 2017. Κάθε ταξίδι είχε τη δική του προσέγγιση, οπότε το καθένα αποτύπωσε μια διαφορετική πόλη.
Ο πλήρης οδηγός για το Λονδίνο καλύπτει τα αξιοθέατα ένα προς ένα. Ο παρών οδηγός, αντίθετα, ακολουθεί τις φωτογραφίες: πού τραβήχτηκαν, τι ώρα και γιατί είναι επιτυχημένες. Οι περισσότερες από αυτές έχουν ένα κοινό κανόνα. Πριν από τις επτά το πρωί, μια πόλη εννέα εκατομμυρίων ανήκει σε εσάς.
Tower Bridge
Η Tower Bridge άνοιξε το 1894 και παραμένει η πιο αναγνωρίσιμη γέφυρα πάνω στον Τάμεση. Μια Κυριακή του Αυγούστου του 2017, βρισκόμουν στο μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι πριν την ανατολή του ηλίου. Οι τελευταίοι επισκέπτες του Σαββατόβραδου επέστρεφαν ακόμα στα σπίτια τους. Εν τω μεταξύ, τα φώτα κατά μήκος του κιγκλιδώματος οδηγούσαν κατευθείαν στη γέφυρα, που λάμπει στην μπλε ώρα, με τους πύργους της να αντανακλώνται στο ήρεμο νερό.
Αργότερα εκείνο το πρωί, ο δρόμος έκλεισε λόγω μαραθωνίου. Οι φρουροί κρατούσαν το πλήθος στα πεζοδρόμια. Μετά από λίγο, ένας από αυτούς μου έκανε νόημα να περάσω στον άδειο δρόμο. Το αποτέλεσμα είναι η Tower Bridge χωρίς καθόλου κυκλοφορία, με τον βόρειο πύργο της να λούζεται από τον ζεστό ήλιο ανάμεσα στις δύο υπερυψωμένες πεζογέφυρες. Κανονικά, αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει.
Και αυτές οι πεζογέφυρες έχουν το δικό τους παρελθόν. Κατά τη βικτοριανή εποχή, προσέλκυαν πορτοφολάδες και πόρνες, και έκλεισαν το 1910. Επαναλειτούργησαν το 1982 και τώρα αποτελούν μέρος της Έκθεσης της Tower Bridge.

Σαντ Τέιμς
Ακριβώς δίπλα στο νότιο άκρο της Tower Bridge, η οδός Shad Thames εκτείνεται ανάμεσα σε ψηλές αποθήκες από τούβλα. Την εποχή της Βικτωριανής περιόδου, αυτές ήταν οι μεγαλύτερες αποθήκες του Λονδίνου. Εδώ τα πλοία ξεφόρτωναν τσάι, καφέ και μπαχαρικά. Στη συνέχεια, το εμπόριο μεταφέρθηκε πιο κάτω στο ποτάμι, και η οδός έπεσε σε παρακμή, μέχρι που τη δεκαετία του 1980 μετατράπηκε σε συγκρότημα διαμερισμάτων.
Αρκετά κτίρια φέρουν ακόμα τα ονόματα των εμπορευμάτων που αποθήκευαν. Σιδερένιες πεζογέφυρες διασχίζουν τον ουρανό, οι οποίες κάποτε χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ των κτιρίων. Την «μπλε ώρα», οι απλίκες χρωματίζουν τα τούβλα πορτοκαλί, ενώ ο ουρανός παραμένει δροσερός. Έτσι, φωτογράφισα τις πεζογέφυρες που εκτείνονται κατά μήκος της οδού, με τα λιθόστρωτα να οδηγούν το βλέμμα προς το σημείο φυγής.

Το Shard
Το «The Shard» ολοκληρώθηκε το 2012 σύμφωνα με σχέδιο του Ρένζο Πιάνο. Με ύψος 310 μέτρα, είναι το ψηλότερο κτίριο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πρόσοψή του αποτελείται από περίπου 11.000 γυάλινα πάνελ. Στο φως της ημέρας, το γυαλί έχει χρώμα ναυτικό μπλε.
Ο μαραθώνιος είχε αδειάσει τους δρόμους της City εκείνο το πρωί. Περπατήσαμε στα έρημα «φαράγγια» των δρόμων και στρίψαμε αριστερά σε μια διασταύρωση. Εκεί ήταν: το The Shard, φωτισμένο χρυσά από τον πρωινό ήλιο, να υψώνεται πάνω από ένα παλιό λιθόστρωτο δρομάκι που βρισκόταν ακόμα στη σκιά. Η αντίθεση μεταξύ αυτού του δρομάκιου και του πύργου αποτελεί το σύνολο της φωτογραφίας.
Λίγες ώρες αργότερα, καθίσαμε δίπλα στον ποταμό στο St Paul’s Walk, κάτω από τη Γέφυρα του Μιλένιουμ. Στην πραγματικότητα, η βόλτα είχε ξεκινήσει στις 3:30 π.μ. Καθώς ο ήλιος ξεπρόβαλε πάνω από τα κτίρια, πλαισίωσα το The Shard κάτω από τον χάλυβα της Γέφυρας του Μιλένιουμ, με μια ακτίνα του ήλιου στα αριστερά.

Η Γέφυρα Millennium και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Παύλου
Η Γέφυρα Millennium άνοιξε τον Ιούνιο του 2000 και έκλεισε δύο ημέρες αργότερα. Την πρώτη μέρα, χιλιάδες άνθρωποι την διέσχισαν με τα πόδια και η γέφυρα άρχισε να ταλαντεύεται. Ως αποτέλεσμα, οι άνθρωποι προσαρμόζονταν με τα βήματά τους στην κίνηση, κάτι που επιδείνωσε το φαινόμενο. Οι μηχανικοί εγκατέστησαν αποσβεστήρες, και η γέφυρα άνοιξε ξανά το 2002. Οι ντόπιοι εξακολουθούν να την αποκαλούν «Wobbly Bridge» (η Ταλαντευόμενη Γέφυρα).
Στις 5:44 το επόμενο πρωί, στεκόμουν στο άδειο κατάστρωμα με το βλέμμα στραμμένο προς τα βόρεια. Ο καθεδρικός ναός του Wren εξακολουθούσε να φωτίζεται από προβολείς με φόντο τον γαλάζιο ουρανό. Έτσι, είδα τον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου στο τέλος της Γέφυρας Millennium, πλαισιωμένο από τις καμπύλες ράγες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, αυτή η θέα είναι γεμάτη κόσμο.
Δεκατέσσερα λεπτά αργότερα, γύρισα προς τα ανατολικά. Ένας ράπερ γυρνούσε ένα μουσικό βίντεο στην ίδια γέφυρα, και ο ποταμός έπαιρνε πορτοκαλί χρώμα. Κανένα πλάνο δεν περιλάμβανε ταυτόχρονα τη λάμψη και τον ορίζοντα. Αντ’ αυτού, τράβηξα επικαλυπτόμενα πλάνα στα 70mm. Χρόνια αργότερα, αυτά έγιναν το Λονδίνο την ανατολή ως πανοραμική φωτογραφία: οι πύργοι της City στα αριστερά, το The Shard στα δεξιά.

Το Γουέστμινστερ και το London Eye
Το London Eye κατασκευάστηκε για τη χιλιετία και έχει ύψος 135 μέτρα. Αρχικά, είχε σχεδιαστεί ως προσωρινό αξιοθέατο. Η επιτυχία του το κράτησε σε λειτουργία.
Η βόλτα μας έγινε μετά από δύο ώρες αναμονής στην ουρά, τον Μάιο του 2014. Μια πλήρης περιστροφή διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Το γυαλί της καμπίνας είχε γρατσουνιές, οπότε δούλεψα κοντά σε αυτό. Παρόλα αυτά, το καθαρό απόγευμα μου χάρισε θέα στο Γουέστμινστερ από την κορυφή του London Eye, με το Κοινοβούλιο και τον ποταμό από κάτω.
Μια ώρα αργότερα, περπάτησα στις γέφυρες «Golden Jubilee». Από εκεί, ο τροχός και το Μπιγκ Μπεν μοιράζονται το ίδιο κάδρο. Αυτό είναι το London Eye και το Γουέστμινστερ, φωτισμένα με ζεστό φως πέρα από το νερό. Δύο χρόνια νωρίτερα, σε ένα κρύο ταξίδι τον Ιανουάριο, είχα φωτογραφίσει τον τροχό και το County Hall σε μια ηλιόλουστη χειμερινή μέρα από την απέναντι όχθη.

Το The Mall και το Παλάτι του Μπάκιγχαμ
Από την Admiralty Arch, η λεωφόρος The Mall διασχίζει το St James’s Park μέχρι το Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Χρησιμοποιείται για κρατικές επισκέψεις και βασιλικές πομπές. Σε ημέρες τελετών, σημαίες της Ένωσης κοσμούν και τις δύο πλευρές.
Στις περισσότερες φωτογραφίες το παλάτι βρίσκεται στο κέντρο. Εγώ έβαλα πρώτα τον δρόμο. Με εστιακό μήκος 190 mm, ένα βράδυ του Αυγούστου, ο τηλεφακός συμπύκνωσε τις σημαίες, τα μαύρα ταξί και το Μνημείο της Βικτώριας στη λεωφόρο The Mall που οδηγεί στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Αυτή η συμπύκνωση είναι που κάνει τη φωτογραφία να αποπνέει την Αγγλία με μια ματιά.

Γκρίνουιτς
Το Γκρίνουιτς βρίσκεται στη νότια όχθη, κατάντη του κέντρου. Εκεί βρίσκονται το Βασιλικό Αστεροσκοπείο και ο Πρωταρχικός Μεσημβρινός. Το Παλιό Βασιλικό Ναυτικό Κολλέγιο, που σχεδιάστηκε από τον Κρίστοφερ Ρεν, στεγάζει σήμερα μέρος του Πανεπιστημίου του Γκρίνουιτς.
Τον Μάιο του 2014, το σχέδιό μας ήταν να απολαύσουμε τη θέα από τον λόφο του Αστεροσκοπείου. Ωστόσο, το Πάρκο του Γκρίνουιτς κλείνει το βράδυ και βρήκαμε τις πύλες κλειδωμένες. Αντ’ αυτού, κατεβήκαμε και περάσαμε μέσα από τους χώρους του κολεγίου. Εκεί, οι δίδυμοι θόλοι πλαισιώνουν ανάμεσά τους τους πύργους του Κανάρι Γουόρφ. Επιστρέψαμε για το ηλιοβασίλεμα και φτάσαμε στο Παλαιό Βασιλικό Ναυτικό Κολλέγιο το σούρουπο, με τις κιονοστοιχίες να φωτίζονται από μέσα.
Το σύνολο έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO ως Maritime Greenwich, μαζί με το πάρκο και το Αστεροσκοπείο.

Το Canary Wharf και τα Docklands
Τα Docklands αποτελούσαν κάποτε την καρδιά του Λιμανιού του Λονδίνου. Στη συνέχεια, η μεταφορά εμπορευματοκιβωτίων κατέστησε τις παλιές αποβάθρες παρωχημένες, με αποτέλεσμα να κλείσουν μεταξύ της δεκαετίας του 1960 και του 1980. Από τότε, το Canary Wharf έχει εξελιχθεί στη δεύτερη χρηματοοικονομική περιοχή του Λονδίνου.
Από την όχθη του Γκρίνουιτς, εκείνη την ίδια νύχτα, τράβηξα μια πανοραμική φωτογραφία HDR 28 καρέ: τέσσερα τμήματα των επτά εκθέσεων το καθένα. Το αποτέλεσμα είναι ο ορίζοντας των Ντόκλαντς απέναντι από τον Τάμεση, με τα φώτα των πύργων να αντανακλώνται στο νερό.
Στη συνέχεια, το αυτόνομο DLR μας μετέφερε στο Heron Quays. Η Ντάρια εντόπισε πρώτη τη φωτισμένη γέφυρα. Αμφέβαλα αν ο ευρυγώνιος φακός θα μπορούσε να χωρέσει τους πύργους, αλλά τα κατάφερε. Στη συνέχεια, περιμέναμε τα φώτα της γέφυρας να αλλάξουν σε ροζ, σύμφωνα με την επιλογή της. Αυτή ήταν η νυχτερινή εικόνα του Canary Wharf.

Φωτογραφίζοντας την Αγγλία
Κάθε φωτογραφία της Αγγλίας εδώ ακολουθεί την ίδια μέθοδο. Πρώτον, η ώρα: η «μπλε ώρα» και η ανατολή προσφέρουν άδειες γέφυρες, άδειους δρόμους και φωτισμένα αξιοθέατα. Δεύτερον, το γεγονός: ένας κλειστός δρόμος την ημέρα του μαραθωνίου μου έδωσε μια φωτογραφία της Tower Bridge που η κανονική κυκλοφορία δεν επιτρέπει ποτέ.
Τρίτον, ο φακός. Ένας ευρυγώνιος φακός καλύπτει τα στενά Docklands και τα σοκάκια. Ένας τηλεφακός, από την άλλη, μετατρέπει το The Mall σε έναν τοίχο από σημαίες. Τέλος, υπομονή με τα αρχεία. Το πανοραμικό της ανατολής περίμενε οκτώ χρόνια για να συντεθεί, και τώρα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά καρέ της συλλογής.
Τα καθαρά καρέ απαιτούν προγραμματισμό. Ένα αξιοθέατο χωρίς κόσμο και χωρίς κίνηση υπάρχει μόνο σε συγκεκριμένες ώρες ή σε συγκεκριμένες ημέρες. Το Λονδίνο ανταμείβει τον φωτογράφο που ξυπνάει στις 3:30.
Πότε να επισκεφθείτε την Αγγλία
Ο καιρός στην Αγγλία αλλάζει γρήγορα και υπάρχει πιθανότητα βροχής κάθε μήνα. Όσον αφορά τη φωτογραφία, ωστόσο, το καλοκαίρι έχει σαφές πλεονέκτημα. Τον Ιούνιο και τον Αύγουστο, η ανατολή γίνεται πριν τις έξι, οπότε η πόλη είναι ακόμα άδεια κατά τη «χρυσή ώρα».
Η άνοιξη και οι αρχές του φθινοπώρου φέρνουν πιο ήπιο φως και λιγότερους επισκέπτες. Οι χειμερινές ημέρες είναι σύντομες, οπότε η «μπλε ώρα» φτάνει αργά το απόγευμα, κάτι που διευκολύνει τη νυχτερινή φωτογράφιση. Η φωτογραφία μου από το London Eye τον Ιανουάριο αποδεικνύει ότι υπάρχουν πράγματι καθαρές χειμερινές ημέρες.
Μετακινήσεις στην Αγγλία
Το μετρό του Λονδίνου, τα λεωφορεία και το DLR δέχονται όλα ανέπαφες πληρωμές. Τα περισσότερα αξιοθέατα αυτού του οδηγού συνδέονται με μια βόλτα κατά μήκος του ποταμού. Από τη Tower Bridge μέχρι τον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου, για παράδειγμα, η διαδρομή διαρκεί περίπου 30 λεπτά με τα πόδια ακολουθώντας το μονοπάτι του Τάμεση.
Εκτός Λονδίνου, το σιδηροδρομικό δίκτυο εκτείνεται ακτινωτά από τους κεντρικούς σταθμούς της πρωτεύουσας. Το Eurostar αναχωρεί από το St Pancras και φτάνει στο Παρίσι σε περίπου δυόμισι ώρες. Από εκεί, ο οδηγός για το Παρίσι ακολουθεί την ίδια προσέγγιση για τις πρωινές ώρες. Το Λονδίνο μου θύμισε επίσης το Βερολίνο, την πόλη μου: πολλές πόλεις που ενώθηκαν σε μία, η καθεμία με το δικό της κέντρο.
Συχνές Ερωτήσεις
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφτεί κανείς την Αγγλία με σκοπό τη φωτογραφία;
Το καλοκαίρι, για άδειους δρόμους κατά τη «χρυσή ώρα». Τον Αύγουστο, η ανατολή γίνεται γύρω στις 5:30, οπότε αξιοθέατα όπως η Tower Bridge και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Παύλου είναι ήσυχα πριν φτάσει ο κόσμος. Η άνοιξη και οι αρχές του φθινοπώρου προσφέρουν πιο απαλό φως. Υπάρχει πιθανότητα βροχής όλο το χρόνο, οπότε προγραμματίστε μια ή δύο ημέρες με ευελιξία, ανάλογα με την πρόγνωση του καιρού.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στο Λονδίνο;
Τρεις μέρες αρκούν για να δείτε τα βασικά αξιοθέατα με το ρυθμό ενός φωτογράφου: το Tower Bridge και το Shad Thames, τον καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου και τη γέφυρα Millennium Bridge, το Westminster και το London Eye. Μια τέταρτη μέρα προσθέτει το Γκρίνουιτς και το Canary Wharf. Προγραμματίστε τις πρωινές ώρες της ανατολής κοντά στον ποταμό και αφιερώστε το μεσημέρι στα μουσεία και στην εξερεύνηση της πόλης.
Ποιο είναι το καλύτερο σημείο για να δει κανείς την ανατολή του ηλίου στο Λονδίνο;
Η Γέφυρα Millennium. Με θέα προς τα βόρεια, ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Παύλου παραμένει φωτισμένος κατά τη διάρκεια της «μπλε ώρας». Με θέα προς τα ανατολικά, ο ήλιος ανατέλλει πίσω από τους ουρανοξύστες της City, με το The Shard στα δεξιά. Πριν από τις έξι το πρωί ένα καλοκαιρινό πρωί, η γέφυρα είναι σχεδόν άδεια. Το μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι κοντά στη Γέφυρα Tower Bridge έρχεται δεύτερο στη λίστα.
Αξίζει να πάει κανείς στο London Eye για φωτογραφίες;
Ναι, όταν ο καιρός είναι καλός. Μια πλήρης περιστροφή διαρκεί περίπου 30 λεπτά, οπότε έχετε αρκετό χρόνο να απολαύσετε τη θέα προς το Γουέστμινστερ και τον Τάμεση. Κάντε κράτηση εκ των προτέρων, αλλά να είστε προετοιμασμένοι για ουρά. Τραβήξτε τις φωτογραφίες με τον φακό κοντά στο τζάμι για να μειώσετε τις αντανακλάσεις, καθώς τα τζάμια της καμπίνας μπορεί να έχουν γρατσουνιές.
Από πού μπορείς να φωτογραφίσεις το Canary Wharf;
Υπάρχουν δύο κλασικά σημεία. Από την όχθη του Γκρίνουιτς, ολόκληρος ο ορίζοντας των Docklands αντανακλάται στον Τάμεση. Στο Heron Quays, η φωτισμένη γέφυρα του DLR βρίσκεται ακριβώς κάτω από τους πύργους. Και τα δύο σημεία είναι ιδανικά κατά τη «μπλε ώρα» και μετά το σούρουπο, όταν τα γραφεία είναι φωτισμένα.
Πώς μπορεί κανείς να μετακινηθεί στην Αγγλία χωρίς αυτοκίνητο;
Με το τρένο. Οι συνδέσεις από το Λονδίνο φτάνουν στο Γιορκ, το Μπαθ και το Μάντσεστερ σε περίπου δύο ώρες. Στο Λονδίνο, το μετρό, τα λεωφορεία και το DLR δέχονται κάρτες ανέπαφης συναλλαγής. Η βόλτα κατά μήκος του μονοπατιού του Τάμεση (Thames Path) συνδέει τα περισσότερα από τα κεντρικά αξιοθέατα. Το αυτοκίνητο έχει νόημα μόνο για αγροτικές περιοχές, όπως η Περιοχή των Λιμνών (Lake District) ή η Κορνουάλη.



