Το London Eye είναι ο ψηλότερος τροχός της Ευρώπης και ο τρίτος ψηλότερος στον κόσμο. Χτισμένο για τον εορτασμό της χιλιετίας, η λειτουργία του είχε προγραμματιστεί να διαρκέσει μόνο 5 χρόνια. Δεν ήταν σίγουρο αν θα συνεχιζόταν, αλλά μετά τη μεγάλη επιτυχία αυτής της ιδέας, αποφάσισαν να συνεχίσουν τη λειτουργία του London Eye.
Μεγάλη επιτυχία; Μάλλον. Προσωπικά, ένας τροχός δεν μου φαίνεται και τόσο ελκυστικός, αλλά μάλλον ανήκω στη μειοψηφία. Για τη Ντάρια, ήταν μάλιστα το πιο σημαντικό πράγμα που έπρεπε να κάνουμε στο Λονδίνο (εκτός από την υποχρεωτική βόλτα με το διώροφο λεωφορείο) και προφανώς πολλοί άλλοι σκέφτηκαν το ίδιο. Παρόλο που μπορείς να αγοράσεις εισιτήρια εκ των προτέρων online, έπρεπε να περιμένουμε σχεδόν 2 ώρες μέχρι να μπορέσουμε επιτέλους να μπούμε στην καμπίνα μας.
Φυσικά, με έπεισαν εύκολα, αφού η θέα από ύψος 135 μέτρων προσφέρει την ευκαιρία για όμορφες φωτογραφίες. Δεδομένου ότι η διαδρομή διαρκεί συνολικά μισή ώρα, έχεις αρκετό χρόνο για να τραβήξεις μερικές φωτογραφίες. Αυτό που δεν περίμενα, ωστόσο, ήταν η κατάσταση της κάψουλας. Τα τζάμια ήταν πολύ βρώμικα και γρατσουνισμένα. Για την τιμή που πληρώνεις για τη βόλτα, ήλπιζα ότι θα διατηρούσαν το London Eye σε καλύτερη κατάσταση.
Ωστόσο, η θέα ήταν καταπληκτική. Με τα μάτια σου μπορούσες να δεις όλα τα σημαντικά αξιοθέατα του Λονδίνου. Ο καιρός ήταν τέλειος, οπότε η θέα δεν ενοχλήθηκε καθόλου. Μέσα στην κάψουλα υπήρχαν μίνι υπολογιστές που σου έλεγαν τι ακριβώς βλέπεις. Εκτός από τους ανθρώπους που έτρεχαν γύρω-γύρω και συμπεριφέρονταν σαν γάτες, άξιζε τον κόπο να περιμένω 2 ώρες για αυτό.
Πάντως, την επόμενη φορά θα επισκεφτώ το London Eye το απόγευμα ή το βράδυ. Η θέα πάνω από τον φωτισμένο ορίζοντα του Λονδίνου πρέπει να είναι καταπληκτική.
