Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στην πανέμορφη Μενόρκα – ένα από τα νησιά των Βαλεαρίδων. Για να τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία χρειάστηκε απόλυτη και ακλόνητη συγκέντρωση, καθώς και να μετρήσω μέχρι το 30… για περίπου μία ώρα!
Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν έχω δοκιμάσει ποτέ να φωτογραφίσω ίχνη αστεριών! Έχω δει αυτό το είδος φωτογραφίας στο παρελθόν, αλλά για κάποιο λόγο στο Βερολίνο και σε άλλες πόλεις που έχω ταξιδέψει, τέτοιες λήψεις απλά δεν μου έβγαιναν, και αυτό για έναν απλό λόγο: ο ορίζοντας πάνω από αυτές τις πόλεις είναι «μολυσμένος» από τεχνητό φως. Επομένως, αν θέλετε άριστα αποτελέσματα όταν φωτογραφίζετε, είναι καλύτερο να το κάνετε κυρίως σε απομακρυσμένες περιοχές.
Ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για μένα να συμμετάσχω στο PhotoPills Photography Camp που πραγματοποιήθηκε στο νησί και μας πρόσφερε πολλά σημεία ιδανικά για τη φωτογράφιση του νυχτερινού ουρανού. Ωστόσο, η ζωή δεν είναι ποτέ τόσο εύκολη όσο τη σχεδιάζεις. Η πρώτη φορά που ασχολήθηκα με τη φωτογράφιση των αστεριών ήταν μια μεγάλη πρόκληση για μένα.
Γιατί; Για να τραβήξετε μια φωτογραφία με τα αστέρια να αφήνουν ίχνη στον ουρανό, πρέπει να παραμείνετε ακίνητοι σε ένα σημείο για περίπου μία ώρα και να αφήσετε την κάμερά σας να τραβά φωτογραφίες σε τακτά χρονικά διαστήματα. Είναι πολύ σημαντικό τα χρονικά διαστήματα μεταξύ των φωτογραφιών να είναι τα ίδια – δηλαδή 30 δευτερόλεπτα. Αν αυτό δεν γίνει σωστά, στις φωτογραφίες θα δείτε κουκκίδες αντί για λεπτές καμπύλες γραμμές.
Το πρόβλημα όμως, στην περίπτωσή μου, ήταν ότι η φωτογραφική μου μηχανή δεν ήθελε να συνεργαστεί εκείνο το βράδυ και δεν τραβούσε αυτόματα φωτογραφίες κάθε 30 δευτερόλεπτα (όπως συνήθως κάνουν οι φωτογραφικές μηχανές). Έτσι, έπρεπε να μετράω μέχρι το 30 κάθε φορά για μια ώρα για να τραβήξω αυτή τη φωτογραφία – και δεν υπήρχε περιθώριο για λάθη!
