Stany Zjednoczone rozciągają się w Ameryce Północnej od Atlantyku aż po Pacyfik. W północno-wschodniej części kraju znajdują się najstarsze miasta i najbogatsza historia. Nowy Jork, Boston i sześć stanów Nowej Anglii leżą w odległości jednego dnia jazdy samochodem od siebie. Tutaj Dolny Manhattan, Szlak Wolności, Harvard Yard i Góry Białe zmieszczą się w jednej wycieczce.

Statua Wolności
Niektóre miejsca są fotografowane tak często, że robienie kolejnego zdjęcia wydaje się bez sensu. Najlepszym przykładem jest Statua Wolności. Postawiłem sobie więc jeden cel: pokazać ją w sposób na tyle inny, żeby miało to znaczenie.
Na promie zrobiłem już z tuzin zbliżeń statuy, wycentrowanych w kadrze. Potem czekałem, aż zmieni się kąt widzenia. Przez kilka sekund prom ustawił się tak, że po jednej stronie widniała statua, a za nią cała dolna część Manhattanu. Dzięki temu uchwyciłem Statuę Wolności na tle panoramy Manhattanu, z One World Trade Center górującym nad wieżowcami.

Na samej Wyspie Wolności poszedłem w drugą stronę. Stojąc blisko cokołu, połączyłem kilka ujęć w pionową panoramę. W rezultacie Statua Wolności wznosi się ponad dywanem chmur, z pochodnią uniesioną ku czystemu, błękitnemu niebu. Z bliska zielona powierzchnia okazuje się być miedzianą patyną, na której widać szwy i nity.
Statua była prezentem od Francji, odsłoniętym w 1886 roku. Dziś jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO od 1984 roku.
Ellis Island

Ten sam prom płynie dalej na Ellis Island. Dla mnie Muzeum Imigracji na Ellis Island było jednym z najsilniejszych wrażeń muzealnych na całym świecie. Prowadzi zwiedzających tą samą trasą, którą kiedyś przemierzali imigranci – od pomieszczenia bagażowego aż do sali rejestracji.
W latach 1892–1954 przez Ellis Island przeszło ponad dwanaście milionów ludzi. W sali rejestracji inspektorzy decydowali, kto może wjechać. W każdej chwili imigrant mógł zostać zatrzymany, przesłuchany lub odesłany z powrotem.
Nad salą wznosi się sklepiony sufit z płytek Guastavino. Firmę Guastavino założył Rafael Guastavino, sam będący hiszpańskim imigrantem. Jego zazębiające się terakotowe płytki nie wymagały stalowego wzmocnienia.
Celowo wykadrowałem zdjęcie sali rejestracyjnej od strony wejścia. To pierwszy widok, jaki imigrant miał na tę salę: dwie duże amerykańskie flagi wiszące pod sklepieniem. Pod nimi wciąż stoją drewniane ławki.
Port w Nowym Jorku
W drodze powrotnej przez zatokę planowałem zrobić klasyczne ujęcie panoramy miasta z relingu promu. Gdy tylko podniosłem aparat, na pierwszy plan wpłynęła żaglówka. Na początku byłem zirytowany. Szybko jednak zauważyłem, że to właśnie ta łódź nadała zdjęciu charakteru.

Mały żaglowiec na tle szkła i stali Dolnego Manhattanu nadaje kadrowi odpowiednią skalę. Żaden z tych elementów nie dominuje nad drugim. Co więcej, to powtórka starej sceny. Od wieków ludzie przybywali do Nowego Jorku drogą wodną i obserwowali, jak miasto wyrasta przed ich oczami.
Kiedy coś się rusza, nie ma czasu na myślenie. Więc śledziłem łódź przez kilka sekund, poczekałem, aż znalazła się nisko w kadrze, i zrobiłem krótką serię zdjęć. Efektem jest panorama Manhattanu z żaglówką – jedno z moich ulubionych zdjęć Nowego Jorku. Plan wskazał mi miejsce. Przypadek dał mi zdjęcie.
Pierwsza podróż do USA
Wylądowaliśmy w Nowym Jorku w czerwcu 2022 roku. To była nasza pierwsza podróż do Stanów Zjednoczonych, a powodem była Daria. Jej studia MBA w Lizbonie obejmowały kurs przedsiębiorczości na MIT, który w 2021 roku z powodu pandemii Covid został przeniesiony do sieci. Później MIT zaproponował zajęcia stacjonarne, więc cała grupa w końcu tam poleciała.
Najpierw spędzaliśmy czas na Manhattanie. Potem przenieśliśmy się do Bostonu, gdzie Daria studiowała przez tydzień. W międzyczasie miałem do dyspozycji wolny pokój w hotelu i aparat. Fotografowałem ulice Bostonu i kampusy po drugiej stronie rzeki. Potem przejechałem 48-godzinną pętlę po Nowej Anglii, przez Massachusetts, New Hampshire, Maine i Vermont.
Ten przewodnik podąża tą trasą. Każde zdjęcie w nim pochodzi z północnego wschodu, od Statuy Wolności po Mount Washington. Parki narodowe na zachodzie wciąż są na mojej liście.
Nowy Jork
Nowy Jork to miasto gigantów, a na ulicach jest naprawdę mało miejsca, żeby je sfotografować. Dlatego najlepiej poznać Manhattan z góry.

Najbardziej zapadający mi w pamięć wieczór spędziłem tam w deszczowy dzień w Rockefeller Center. Deszcz padał i przestawał przez całe godziny. Mimo to zostałem, bo najlepsze światło pojawia się zaraz po burzy, kiedy powietrze jest jeszcze wilgotne. W końcu nad zachodem rozjaśniło się, a niebo zabarwiło się na złoto.
Aby uchwycić panoramę Nowego Jorku o zachodzie słońca, poszerzyłem kadr bardziej niż zwykle. Trwał właśnie Miesiąc Dumy, więc kilka wież świeciło kolorami tęczy. Empire State Building stoi pośrodku, a za nim widać Dolny Manhattan. Przyjrzyj się uważnie, a na horyzoncie dostrzeżesz malutką sylwetkę Statuy Wolności. Po prawej nad portem unosi się helikopter.
To ujęcie, które pozwala zrozumieć miasto na pierwszy rzut oka. Dodatkowo pokazuje, jak gęsto zabudowane jest naprawdę Midtown.
Dolny Manhattan
Dolny Manhattan to miejsce, gdzie kręcą się pieniądze. Zawsze fascynowała mnie ekonomia i inwestowanie, więc Wall Street była dla mnie jednym z najważniejszych miejsc.

Obecny budynek Giełdy Papierów Wartościowych w Nowym Jorku został otwarty w 1903 roku. Zaprojektował go George B. Post w stylu Beaux-Arts, z sześcioma gigantycznymi kolumnami i rzeźbionym frontonem. Jednak ulica wokół niego jest zatłoczona i wąska, a niektóre jej odcinki są zamknięte ze względów bezpieczeństwa. W rezultacie prawie nie ma miejsca, żeby się cofnąć.
Wykorzystałem więc tę ciasnotę. Spoglądając w górę, pozwoliłem, by drapacze chmur otaczały fasadę Giełdy Nowojorskiej, a między kolumnami widoczne były trzy flagi.

Kilka przecznic dalej na północ stoi stacja World Trade Center zaprojektowana przez Santiago Calatravę. Jej białe żebra załamują światło dzienne wpadające przez świetlik. W południe hol był jednak pełen osób dojeżdżających do pracy. Żeby uchwycić ciszę panującą w Oculusie, połączyłem kilka ujęć, żeby „oczyścić” podłogę, zachowując jednocześnie światło dokładnie takie, jakie było.
Midtown na Manhattanie
Midtown to ten Nowy Jork z filmów, a dla fotografa to nie lada wyzwanie. Ulice są wąskie, tłumy nie ustają, a budynki są ogromne.
Na Times Square samo stanięcie w miejscu z aparatem to już wyzwanie. Codziennie przechodzą tędy setki tysięcy ludzi. Poza tym billboardy rzucają tyle światła, że powietrze wydaje się zamglone. O zmierzchu skierowałem obiektyw w górę, a w rogu widać neonową flagę punktu rekrutacyjnego Sił Zbrojnych.

Grand Central Terminal został otwarty w 1913 roku, a dworce kolejowe zawsze mnie fascynowały. Oczywistymi elementami kadru są zegar, flaga i symetria. Zamiast tego wielokrotnie zjeżdżałem schodami ruchomymi w dół i z powrotem w górę. Przy ogniskowej 14 mm rzeźbiony napis otacza główny hol Grand Central niczym scenę.
Nieco dalej na południe, na parterze domu towarowego Macy’s przy Herald Square pojawiły się tęczowe kolory z okazji Parady Równości. W dzień, kiedy niebo było czyste i błękitne, sfotografowałem fasadę Macy’s przy Herald Square jednym ujęciem przy ogniskowej 14 mm.
Piąta Aleja
Trump Tower był na mojej liście na długo przed tym, zanim zainteresowałem się polityką. Studiowałem biznes, a wieżowiec ten pojawiał się w ówczesnych programach telewizyjnych i książkach poświęconych tej tematyce. Postanowiłem więc zobaczyć go na własne oczy.

Na zewnątrz ująłem w kadr złoty zegar uliczny i szklaną wieżę razem z amerykańską flagą w holu poniżej. W ten sposób powstał obraz Trump Tower i jej zegara na Piątej Alei – ciepły złoty odcień na tle błękitnego nieba.
W środku atrium jest równie złote jak fasada. Ponieważ wielu gości przychodziło robić sobie selfie, znalezienie dobrego ujęcia zajęło mi trochę czasu. W końcu skomponowałem wnętrze Trump Tower wokół długiego rzędu flag. Prowadzą one w stronę małej ekspozycji poświęconej 45. prezydentowi. Z jednej strony stoi pojedyncza osoba; z drugiej – flagi, które przetrwają każdego prezydenta.
Central Park i High Line

Zawsze rezerwuję hotel z widokiem. Na Manhattanie hotel Residence Inn przy Central Parku poszedł o krok dalej i udostępnił nam swój taras na dachu, który zazwyczaj jest zamknięty dla publiczności. Pewnego czerwcowego wieczoru chmury nad parkiem wyglądały niesamowicie.
Z tego dachu Central Park rozciąga się za „Billionaires’ Row”, a superwysokie wieżowce odbijają promienie zachodzącego słońca. Mieszkanie w One57 sprzedano za 100,47 mln dolarów. Później ktoś zapłacił 238 mln dolarów za mieszkanie przy 220 Central Park South.
Później tej samej nocy sfotografowałem „Billionaires’ Row” o niebieskiej godzinie z naszego pokoju narożnego. Fotografowanie przez szybę powoduje odbicia. Więc wczołgałem się za telewizor, zasłoniłem się zasłonami i przykryłem aparat ciemną koszulką.
Następnego dnia poszliśmy do parku. Po wspinaczce po skałach znalazłem prześwit między drzewami. Odchylając jedną gałąź, wykadrowałem wieżowce Manhattanu przez liście Central Parku.

Po zachodniej stronie High Line zamienia starą podwyższoną linię kolejową w park, który znajduje się o jedno piętro wyżej od ulicy. Pod koniec naszego spaceru czekałem dziesięć minut na żółtą taksówkę w słońcu pod High Line.
Historia Bostonu
Boston to największe miasto w Nowej Anglii, a jego historia to historia rewolucji amerykańskiej. Pierwszego dnia po prostu spacerowaliśmy i pozwoliliśmy, by ulice nas prowadziły.

Wkrótce natknęliśmy się na Stary Ratusz, jeden z pierwszych budynków w stylu francuskiego Drugiego Cesarstwa w całym kraju. Ponieważ ten styl charakteryzuje się symetrią, sfotografowałem go prosto z przodu, używając najszerszego obiektywu, jaki miałem.
Kilka ulic dalej znajduje się Faneuil Hall, który po raz pierwszy otwarto w 1742 roku. To właśnie tam Samuel Adams opowiadał się za niepodległością. Pewnego wieczoru wróciłem na Dock Square o zmierzchu. Ku mojemu zaskoczeniu plac był prawie pusty, pewnie dlatego, że grali Celtics. Na moim zdjęciu Dock Square zrobionym o niebieskiej godzinie pomnik Adamsa i Faneuil Hall otaczają wieżę Custom House.
Po drugiej stronie portu, w stoczni Charlestown Navy Yard, pod ciężkim niebem stoi USS Constitution. Zwodowany w 1797 roku i nazywany „Old Ironsides” podczas wojny z 1812 roku, jest to najstarszy okręt wojenny w służbie, który wciąż pływa.
Port w Bostonie i panorama miasta
Boston ukształtowało morze. W grudniu 1773 roku koloniści wrzucili do tego portu ponad 300 skrzyń herbaty. To właśnie „Boston Tea Party” pomogło zapoczątkować rewolucję amerykańską.
Dzisiaj dawne przemysłowe nabrzeże w południowym Bostonie stało się dzielnicą Seaport. Z Fan Pier uchwyciłem panoramę portu w Bostonie na tle rzędu czarnych metalowych rzeźb statków. Właściwie to mały hołd dla statków, które zbudowały to miasto.

Wieża Custom House była moim ulubionym budynkiem w mieście. Kiedy ją po raz pierwszy zobaczyłem, od razu zajrzałem do Google Maps i znalazłem w pobliżu ośmiopiętrowy parking. Było wietrznie, a ściany nie pozostawiały miejsca na statyw. Zamiast tego oparłem aparat o ścianę, żeby sfotografować wieżę zegarową Custom House górującą nad dzielnicą finansową o niebieskiej porze.
Na koniec poszliśmy obejrzeć mecz Red Soxów ze St. Louis Cardinals. Fenway Park o zachodzie słońca był pełen ludzi, głośny i całkowicie lokalny. Otwarty w 1912 roku, to najstarszy stadion baseballowy w Major League Baseball.
Harvard i MIT
Cambridge leży tuż po drugiej stronie rzeki Charles. Spędziłem tam cały dzień i odwiedziłem oba uniwersytety. O całym tym dniu możesz przeczytać w moim przewodniku po Cambridge w stanie Massachusetts.
Najpierw poszedłem do Harvardu. Każdy może wejść na Harvard Yard, a w połowie czerwca panowała tam cisza. Pod dębami sfotografowałem kampus Harvardu z czerwonej cegły w jasnym letnim świetle.
Po drugiej stronie trawnika stoi biblioteka Widenera. Studenci nieustannie przechodzili po jej schodach. Dlatego spędziłem ponad godzinę w Photoshopie, żeby pokazać bibliotekę Widenera z pustymi schodami. W przypadku tak słynnego budynku czyste ujęcie jest warte tej godziny.
MIT odwiedziłem na koniec, gdy słońce już zachodziło. Najpierw sfotografowałem rozległe trawniki Killian Court przed instytutem. Potem, używając dłuższego obiektywu, uchwyciłem Wielką Kopułę MIT na tle pomarańczowego nieba, z światłami holu migoczącymi między kolumnami.

Góry Białe i Vermont

Kiedy Daria była na zajęciach, wypożyczyłem dużego SUV-a i ruszyłem na północ. Dla Europejczyka jazda po tych otwartych drogach była jak sama amerykańska wolność.
W New Hampshire grupa harcerzy wskazała mi trasę NH-16. W kawiarni Glen View Café pasmo Presidential Range było zasłonięte chmurami. Jednak po krótkiej przerwie słońce przebiło się nad Mount Washington. W tym samym momencie pod ogromną amerykańską flagą wjechała grupa motocyklistów. To właśnie oni znaleźli się na zdjęciu poniżej drogi Mount Washington Auto Road – cała ta podróż w jednym kadrze.
Tego wieczoru rozejrzałem się po Bretton Woods i wróciłem o wschodzie słońca. W lipcu 1944 roku delegaci z 44 krajów spotkali się w tym hotelu i zaprojektowali powojenny system walutowy. Jako ktoś, kto dużo myśli o pieniądzach i Bitcoinie, musiałem to zobaczyć. Sfotografowałem hotel Mount Washington o świcie – białe ściany i czerwone dachy u podnóża gór, a na podjeździe stał jeden czerwony samochód.

W stanie Vermont wybrałem kryty most jako symbol tego stanu. W Vermont wciąż jest ich ponad sto. Kryty most Quechee nad wąwozem Ottauquechee został odbudowany po tym, jak w 2011 roku zniszczył go huragan Irene.
Wybrzeże Nowej Anglii

Wybrzeże Nowej Anglii to kraina latarni morskich. W Newport w stanie Rhode Island latarnia Castle Hill Light prowadzi statki już od 1890 roku. W 2021 roku, tuż przed naszym przyjazdem, odrestaurowali ją wspólnie Castle Hill Inn i Straż Przybrzeżna. Dzięki temu latarnia Castle Hill Light na tle różowego zachodu słońca prezentuje się jako śnieżnobiała wieża, a za nią widać most Newport Bridge.
W Newport w latach 1930–1983 odbywały się regaty o Puchar Ameryki. Nawet teraz miasto żyje żeglarstwem. O zachodzie słońca sfotografowałem marinę w Newport, a słońce zachodziło tuż obok tego samego mostu.
W stanie Maine dotarłem do Portland tuż po wschodzie słońca. Latarnia morska na falochronie pochodzi z 1875 roku, a miejscowi nazywają ją „Bug Light”. Zaprojektował ją architekt Thomas U. Walter, który pracował też przy Kapitolu Stanów Zjednoczonych. Latarnia Portland Breakwater Light stała samotnie na granitowym pomostie, a na niebie nie było ani jednego latawca.
W drodze powrotnej spędziliśmy pół dnia na Uniwersytecie Yale w New Haven w stanie Connecticut. Studenci mieszkają tam w czternastu kolegiach. W ostatnich promieniach słońca sfotografowałem jeden z budynków akademickich Yale, z ciepłym światłem w oknach.
Fotografowanie USA
W północno-wschodniej części kraju trzy problemy pojawiały się ciągle na nowo. Na każdy z nich była inna odpowiedź.

Pierwszym problemem są tłumy. W bibliotece Widenera i w Oculusie usunąłem ludzi w postprodukcji. Natomiast na Wall Street sprawiłem, że tłum i przytłaczająca obecność wież stały się częścią kadru.
Drugim problemem jest przestrzeń. Ulice Manhattanu są wąskie w porównaniu z budynkami, więc obiektyw 14 mm i kąt ujęcia skierowany w górę załatwiły tam większość roboty.
Trzecim problemem jest wysokość. Najlepsze widoki na Nowy Jork są prywatne. Z tego powodu rezerwuję hotele z widokiem i proszę o dostęp na dach. Tak właśnie powstało zdjęcie z dachu nad Central Parkiem.
Przede wszystkim jednak ważniejsze od sprzętu było wyczucie czasu. Aby uchwycić panoramę miasta z promu, nie potrzebowałem specjalnego obiektywu ani długiego czasu naświetlania. Potrzebna była cierpliwość i kilka sekund, kiedy wszystko idealnie się ułożyło.
Kiedy warto odwiedzić USA
Jeśli chodzi o Nowy Jork i Nową Anglię, czerwiec to świetny wybór. Dni są długie, parki zielone, a Miesiąc Dumy dodaje kolorów budynkom. Poza tym na uniwersytetach robi się spokojniej po zakończeniu semestru.
Lato na Manhattanie bywa jednak upalne i wilgotne. Wiosna i wczesna jesień są łagodniejsze, jeśli chodzi o spacery. W Nowej Anglii jesienne kolory liści osiągają zwykle szczyt od końca września do połowy października – najpierw na północy, a później w pobliżu wybrzeża.
Zima przynosi śnieg i krótkie dni w Górach Białych i w stanie Vermont. Dlatego bardziej nadaje się na sporty zimowe niż na długą wycieczkę samochodową.
Często zadawane pytania
Kiedy najlepiej wybrać się do Nowego Jorku i Nowej Anglii?
Najbardziej pewnym okresem jest późna wiosna i wczesna jesień. Czerwiec to długie dni, zielone parki i Miesiąc Dumy w Nowym Jorku. Od końca września do połowy października w Nowej Anglii można podziwiać jesienne kolory liści. W lipcu i sierpniu na Manhattanie często jest gorąco i wilgotno, a zima jest mroźna, a w górach pada śnieg.
Ile dni potrzebujesz na zwiedzanie Nowego Jorku i Bostonu?
Cztery do pięciu dni wystarczy, żeby zobaczyć główne atrakcje Manhattanu, w tym Statuę Wolności i rejs promem na Ellis Island. Na Boston i Cambridge trzeba przeznaczyć jeszcze dwa do trzech dni. Wycieczka po New Hampshire, Maine i Vermontie to co najmniej dwa dodatkowe dni. W sumie około dziesięciu dni to idealny czas na spokojną pierwszą wycieczkę na północny wschód.
Jak dostać się z Nowego Jorku do Bostonu?
Pociągi Amtrak kursują między stacją Penn Station w Nowym Jorku a Bostonem kilka razy dziennie. Podróż trwa około czterech godzin, a szybszy pociąg Acela pozwala zaoszczędzić trochę czasu. Samochodem to około 215 mil. Autobusy to najtańsza opcja. W pozostałej części Nowej Anglii najpraktyczniejszym wyborem jest wynajęcie samochodu.
Czy w Nowej Anglii potrzebujesz samochodu?
W Nowym Jorku i Bostonie samochód to więcej kłopotów niż korzyści, bo metro i spacery wystarczają prawie wszędzie. Poza miastami samochód jest jednak niezbędny. Do Gór Białych, krytych mostów w Vermont oraz latarni morskich w Maine i Rhode Island trudno dotrzeć komunikacją miejską.
Jak zwiedzić Statuę Wolności i Ellis Island?
Statue City Cruises to oficjalny operator promów. Promy odpływają z Battery Park na Manhattanie oraz z Liberty State Park w New Jersey. Jeden bilet uprawnia do zwiedzania zarówno Wyspy Wolności, jak i Ellis Island. Liczba biletów na wejście na cokół i koronę jest ograniczona, więc zarezerwuj je z dużym wyprzedzeniem, zwłaszcza latem.
Gdzie są najlepsze widoki na panoramę Manhattanu?
Z tarasu widokowego w Rockefeller Center widać Midtown, a pośrodku wznosi się Empire State Building. Prom na Liberty Island pozwala podziwiać klasyczny widok na Dolny Manhattan z wody. W Central Parku skaliste wychodnie na południu parku tworzą ramę dla wież „Billionaires’ Row”, które prześwitują między drzewami.
Czy można robić zdjęcia w Grand Central Terminal?
Tak, w ogólnodostępnych częściach Grand Central Terminal można robić zdjęcia z ręki do użytku prywatnego. Do używania statywów i profesjonalnych sesji zdjęciowych potrzebne jest zezwolenie. Z ruchomych schodów między głównym hollem a niższymi poziomami rozciąga się jeden z najlepszych widoków na halę, otoczoną rzeźbioną nazwą dworca.



