Nummer 1 op mijn lijstje met fotolocaties in Londen was het Greenwich Observatory. Het werd me herhaaldelijk aangeraden op Google+ vanwege het uitzicht over de skyline van de moderne financiële wijk Canary Wharf. Daarom waren we van plan om de zonsondergang vast te leggen en ook te profiteren van het blauwe uur. Maar toen we bij de heuvel aankwamen, moesten we tot onze teleurstelling constateren dat het park omheind is en dat de openingstijden niet echt fotograafvriendelijk zijn.
Dus in plaats daarvan hebben we een stukje langs de rivier gewandeld en hebben we iets meer van Greenwich gezien dan gepland, waaronder de Universiteit van Greenwich. Maar dat is geen probleem, het was een heerlijke avond en we hadden het gevoel in een klein stadje aan zee te zijn en helemaal niet in de uitgestrekte stad Londen. Toen het blauwe uur voorbij was, namen we de DLR naar Canary Wharf – de eerste rit met een automatische metro voor Daria, aangezien zoiets in Berlijn ondenkbaar is.
Eenmaal bij station Heron Quays trok de kleurrijk verlichte brug meteen onze aandacht. Daria zei dat het een uitstekend onderwerp voor een foto zou zijn, maar ik betwijfelde of ik die enorme wolkenkrabber in mijn kleine zoeker zou kunnen krijgen. Mijn groothoeklens ging de uitdaging echter niet uit de weg. Daarna hoefden we alleen nog maar op de juiste kleur te wachten, want – volgens het advies van de dame – is roze de beste keuze voor de foto.








