Η Αίθουσα Μητρώου στο Μουσείο Μετανάστευσης του Έλις Άιλαντ είναι ο χώρος όπου εκατομμύρια άνθρωποι ξεκίνησαν κάποτε τη ζωή τους στην Αμερική, αλλά και αυτό που οι περισσότεροι επισκέπτες θυμούνται πολύ καιρό μετά την αναχώρησή τους από το νησί.
Πιστεύω ότι το Μουσείο Μετανάστευσης του Έλις Άιλαντ ήταν μια από τις πιο εντυπωσιακές εμπειρίες που έχω ζήσει σε μουσείο οπουδήποτε στον κόσμο. Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε οι επισκέπτες να μπορούν να βιώσουν την ίδια διαδικασία που έπρεπε να περάσουν οι μετανάστες εκείνη την εποχή, και η ατμόσφαιρα, κατά κάποιον τρόπο, εξακολουθεί να φέρει το βάρος εκείνου του παρελθόντος.
Χίλια συναισθήματα την ημέρα
Οι περισσότερες επισκέψεις στο Μουσείο Μετανάστευσης του Έλις Άιλαντ ξεκινούν με μια διαδρομή με το φέρι. Μόλις μπουν στο κεντρικό κτίριο, οι επισκέπτες περνούν από την Αίθουσα Αποσκευών και εισέρχονται στην ίδια την Αίθουσα Εγγραφών, όπου διατηρούνται τα αυθεντικά ξύλινα παγκάκια, τα βάθρα των επιθεωρητών και τα σιδερένια κάγκελα. Πολλοί επισκέπτες συμφωνούν ότι η Αίθουσα Εγγραφών αποτελεί το πιο συγκινητικό σημείο του μουσείου.
Περισσότερα από δώδεκα εκατομμύρια άτομα πέρασαν κάτω από την οροφή αυτής της αίθουσας μεταξύ του 1892 και του 1954, καθιστώντας το Έλις Άιλαντ την πιο πολυσύχναστη πύλη εισόδου στις Ηνωμένες Πολιτείες στην ιστορία. Η Αίθουσα Εγγραφών μπορούσε κάποτε να διεκπεραιώνει έως και 5.000 μετανάστες καθημερινά κατά τη διάρκεια των ετών αιχμής.
Νιώθεις πραγματικά πόσο γεμάτοι ελπίδα αλλά και φόβο ήταν οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, καθώς ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να σταματηθούν, να ανακριθούν ή να απορριφθούν. Για πολλούς από όσους κατάφεραν να περάσουν, η αίθουσα αυτή σηματοδοτούσε τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ ενός αβέβαιου παρελθόντος στην Ευρώπη και μιας νέας αρχής στην Αμερική.
Η οροφή με πλακάκια Guastavino
Αν κοιτάξετε ψηλά στην Αίθουσα Μητρώου, θα διαπιστώσετε αμέσως το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του χώρου: μια τεράστια θολωτή οροφή κατασκευασμένη από πλακάκια Guastavino. Η πλακόστρωση δημιουργήθηκε από τον Rafael Guastavino και τον γιο του, οι οποίοι ήταν και οι ίδιοι Ισπανοί μετανάστες, χρησιμοποιώντας ένα πατενταρισμένο σύστημα αλληλοσυνδεόμενων πλακιδίων από τερακότα που δεν απαιτούσε εσωτερική μεταλλική στήριξη.
Η ίδια τεχνική εμφανίζεται και σε άλλα σημεία της Νέας Υόρκης, όπως στο Grand Central Terminal, αλλά η εκδοχή που βρίσκεται πάνω από την Αίθουσα Μητρώου παραμένει ένα από τα πιο φωτογραφημένα παραδείγματα της πόλης.
Ιδέες για φωτογραφίες στο Μουσείο Μετανάστευσης του Έλις Άιλαντ
Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία από αυτή τη θέση, επειδή αυτή η αίθουσα, ακριβώς από αυτή τη γωνία, είναι η πρώτη εικόνα που θα έβλεπε κανείς φτάνοντας στην Αίθουσα Μητρώου στο Ellis Island ως μετανάστης. Ήθελα να αποτυπώσω εκείνη τη στιγμή και να την απολαύσω, βλέποντας τις αμερικανικές σημαίες σε μια τόσο όμορφη αίθουσα.
Ωστόσο, ένα μπαλκόνι στον τρίτο όροφο προσφέρει μια ευρύτερη θέα προς τα κάτω, προς την Αίθουσα Εγγραφών, κάτι που είναι χρήσιμο για να αντιληφθεί κανείς την πλήρη κλίμακα του χώρου με μια μόνο ματιά, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων λεπτομερειών από τα πλακάκια Guastavino.
Επίσης, βρήκα ενδιαφέρον τον τρόπο με τον οποίο το φως του ήλιου διαπερνά τις πόρτες και τα παράθυρα, δημιουργώντας ενδιαφέροντα σχέδια και αντανακλάσεις στο εσωτερικό της Μεγάλης Αίθουσας, ειδικά αν σας αρέσει η φωτογραφία αρχιτεκτονικής ή οι αφηρημένες λεπτομέρειες.
Τέλος, το ίδιο το Ellis Island αποτελεί ένα προνομιακό σημείο για να φωτογραφίσετε τον ορίζοντα του Μανχάταν και το Άγαλμα της Ελευθερίας από απόσταση, οπότε μην χάσετε την ευκαιρία όσο βρίσκεστε εκεί!
