Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κατάφερα να τραβήξω αυτή τη φωτογραφία του Κολοσσαίου. Κατά τη διάρκεια των 10 ημερών που πέρασα στη Ρώμη, είχαμε καλό φως κάθε μέρα. Ήταν εκπληκτικό, αλλά και εξαντλητικό — γιατί αυτό σήμαινε να ξυπνάω για την ανατολή. Κάθε. Μία. Μέρα.
Επισκεφθήκαμε τη Ρώμη στην Ιταλία γύρω στις Ιδες του Μαρτίου, μια ημερομηνία που δεν έχει μόνο ιστορική σημασία, αλλά βρίσκεται και κοντά στην εαρινή ισημερία του Μαρτίου, όταν η ανατολή και η δύση του ηλίου ευθυγραμμίζονται τέλεια κατά μήκος του άξονα ανατολής-δύσης. Και αυτό μου πρόσφερε πολλές ευκαιρίες που δεν είχα προγραμματίσει.
Αφού επισκεφθήκαμε τη Ρωμαϊκή Αγορά νωρίς εκείνο το πρωί, συνεχίσαμε να περπατάμε για να δούμε το Κολοσσαίο από κοντά. Τα περισσότερα σημεία από τα οποία ήθελα να τραβήξω φωτογραφίες δεν ήταν διαθέσιμα, καθώς πολλά ήταν κλειστά λόγω του μαραθωνίου που γινόταν την ίδια ώρα. Όμως, όταν σχεδόν ολοκληρώσαμε τον γύρο, πρόσεξα μια μικρή κηλίδα ηλίου στο έδαφος. Πήγα γρήγορα, μείωσα το διάφραγμα της κάμερας και τράβηξα τη φωτογραφία. Είχα κυριολεκτικά μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να τραβήξω τη φωτογραφία και, ευτυχώς, βγήκε καλά. Αμέσως μετά, έφτασε μια σχολική ομάδα και ο χώρος άρχισε να γεμίζει κόσμο.
Μερικές φορές, χρειάζεται να είσαι τυχερός.
Το Κολοσσαίο: Ένα ιστορικό θαύμα
Το Κολοσσαίο, γνωστό στα ιταλικά ως Colosseo, αποτελεί εμβληματικό σύμβολο του μεγαλείου και της αρχιτεκτονικής υπεροχής της αρχαίας Ρώμης. Βρίσκεται ακριβώς ανατολικά της Ρωμαϊκής Αγοράς, αυτή η κολοσσιαία αρένα είναι η μεγαλύτερη που κατασκευάστηκε ποτέ και παραμένει το μεγαλύτερο σωζόμενο αμφιθέατρο στον κόσμο, παρά την ηλικία του. Η κατασκευή του ξεκίνησε υπό τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό το 72 μ.Χ. και ολοκληρώθηκε το 80 μ.Χ. υπό τον διάδοχό του, Τίτο. Το Κολοσσαίο τροποποιήθηκε αργότερα από τον Δομιτιανό, με τους τρεις αυτοκράτορες να ανήκουν στη δυναστεία των Φλαβίων, γι' αυτό και αναφέρεται επίσης ως Φλαβιανό Αμφιθέατρο.
Αυτό το μεγαλοπρεπές κτίριο, κατασκευασμένο από τραβερτίνη, τόφφο (ένα είδος ηφαιστειακού πετρώματος) και σκυρόδεμα με επένδυση από τούβλα, μπορούσε να φιλοξενήσει από 50.000 έως 80.000 θεατές. Αποτελούσε κέντρο ψυχαγωγίας στην αρχαία Ρώμη, φιλοξενώντας μονομαχίες, δημόσια θεάματα, κυνηγητά ζώων, εκτελέσεις, αναπαραστάσεις διάσημων μαχών και θεατρικές παραστάσεις βασισμένες στη ρωμαϊκή μυθολογία. Το Κολοσσαίο φιλοξένησε ακόμη και ψεύτικες ναυμαχίες σε κάποιο σημείο της ιστορίας του. Ωστόσο, στις αρχές του Μεσαίωνα, το κτίριο έπαψε να χρησιμοποιείται για ψυχαγωγία και βρήκε νέες χρήσεις, όπως κατοικίες, εργαστήρια, θρησκευτικά καταλύματα, φρούριο, λατομείο και ακόμη και χριστιανικό ιερό.
