Ρόδος

Η Ρόδος είναι το μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, πιο κοντά στις τουρκικές ακτές παρά στην ελληνική ηπειρωτική χώρα. Η πρωτεύουσά της, η πόλη της Ρόδου, καταλαμβάνει το βόρειο άκρο του νησιού και είναι χτισμένη γύρω από μια μεσαιωνική, περιτειχισμένη Παλιά Πόλη, η οποία αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1988. Νότια της πρωτεύουσας, το νησί ανοίγεται σε παραλίες, στο χωριό Λίνδος κάτω από την αρχαία ακρόπολη του, καθώς και σε ένα άνυδρο εσωτερικό με πευκόφυτες κορυφογραμμές και ορεινά χωριά.

Οι ανεμόμυλοι της Ρόδου στο λιμάνι του Μανδρακίου

Οι ανεμόμυλοι της Ρόδου, γνωστοί και ως ανεμόμυλοι του Μανδρακίου, στέκονται σε μια σειρά στην είσοδο του λιμανιού του Μανδρακίου. Ήταν το πρώτο πράγμα που με τράβηξε προς το νησί όταν άρχισα να το ερευνώ: τρεις πέτρινοι πύργοι στη σειρά, οι επιζώντες ενός συγκροτήματος που κάποτε αριθμούσε από 13 έως 18 ανεμόμυλους, οι οποίοι άλεθαν εισαγόμενα σιτηρά για τους κατοίκους και τα διερχόμενα εμπορικά πλοία κατά τη μεσαιωνική περίοδο.

Για να τους φωτογραφήσω, περπάτησα όλη τη μέρα στο λιμάνι κουβαλώντας 14 κιλά εξοπλισμό, αναζητώντας τη μοναδική γωνία που θα αποτύπωνε αυτό που ήθελα. Τελικά επέλεξα έναν μακρύ τηλεφακό υπό το φως της ημέρας, στέκοντας αρκετά πίσω ώστε οι τρεις πύργοι να ευθυγραμμιστούν σε μία σειρά, παρόλο που στο έδαφος βρίσκονται σε κάποια απόσταση μεταξύ τους. Το Φρούριο του Αγίου Νικολάου κλείνει το άκρο του λιμανιού στο ίδιο κάδρο. Οι μύλοι αλλάζουν εντελώς όψη κατά τη διάρκεια της ημέρας: συνωστισμένοι και επίπεδοι το μεσημέρι, όταν τα κρουαζιερόπλοια βρίσκονται στο λιμάνι, σιλουετίζονται στο ηλιοβασίλεμα και στη συνέχεια φωτίζονται με ζεστό φως τη νύχτα.

Φρούριο του Αγίου Νικολάου

Το Φρούριο του Αγίου Νικολάου, γνωστό και ως Φρούριο του Αγίου Νικολάου, βρίσκεται πάνω στην προβλήτα, στην είσοδο του λιμανιού του Μανδρακίου. Φυλάει την είσοδο από τον 15ο αιώνα και, ακόμη και χωρίς να γνωρίζουν το όνομά του, οι περισσότεροι το αναγνωρίζουν αμέσως ως το ορόσημο του λιμανιού.

Επέστρεψα για να το φωτογραφήσω τη νύχτα της πανσελήνου. Υπήρχε μία σύνθεση και μία ευκαιρία: το φεγγάρι έπρεπε να ξεπροβάλλει καθαρά πάνω από τον φάρο, και χρειαζόμουν τα σύννεφα να μην εμποδίζουν τη θέα. Έτσι έγινε, και αντί να χαλάσουν το κάδρο, τα χαμηλά σύννεφα απέκτησαν ένα απαλό λεβάντα χρώμα. Η πανσέληνος που βρισκόταν ακριβώς πάνω από τον φάρο, με μια ελληνική σημαία να κυματίζει, αποτυπώθηκε σε μία μόνο έκθεση 215 mm στο f/8. Είναι μια ήσυχη, ακριβής εικόνα και όχι μια δραματική, και ακριβώς γι’ αυτό ξεχωρίζει.

Πηγές Καλλιθέας

Οι Πηγές της Καλλιθέας είναι ένα ανακαινισμένο ιαματικό κέντρο στην ανατολική ακτή, σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο νότια της πόλης της Ρόδου, στον δρόμο προς τη Λίνδο. Τα ιαματικά νερά χρησιμοποιούνταν ήδη από την αρχαιότητα, ενώ το συγκρότημα ανακατασκευάστηκε κατά την ιταλική περίοδο, στις δεκαετίες του 1920 και του 1930, από όπου προέρχονται οι αυλές με τα ψηφιδωτά, οι φοίνικες και η θολωτή ροτόντα. Η είσοδος κοστίζει ένα μικρό ποσό και στο εσωτερικό μπορείτε να κολυμπήσετε στα κρυστάλλινα νερά από τα βράχια.

Από την αρχή, το φωτογράφισα με γνώμονα τη φωτογραφία. Από ένα υψηλότερο σημείο, πλαισίωσα τον κύριο θόλο μαζί με τα ασπρόμαυρα ψηφιδωτά από βότσαλα και μια λωρίδα του Αιγαίου στο βάθος, με φακό 13mm. Στη συνέχεια, στο εσωτερικό, μια ακτίνα του ήλιου διαπέρασε τα μικρά αστεροειδή παράθυρα του θόλου και προσγειώθηκε ακριβώς στο κέντρο της σύνθεσης. Παρέμεινε εκεί για λίγα δευτερόλεπτα, αρκετά ώστε να αλλάξω φακό και να πατήσω το κλείστρο. Αν σας αρέσουν και οι εικόνες από ελληνικές πόλεις, ένα βράδυ στο Μοναστηράκι της Αθήνας συνδυάζεται υπέροχα με ένα ταξίδι στη Ρόδο.

Η Λίνδος και το Αιγαίο κατά την ανατολή του ηλίου

Η Λίνδος βρίσκεται στην ανατολική ακτή, περίπου μία ώρα νότια της πόλης της Ρόδου· είναι ένα ασβεστωμένο χωριό που απλώνεται στους πρόποδες της ακρόπολης του και αποτελεί ένα από τα πιο φωτογραφημένα μέρη της Ελλάδας. Οδήγησα μέχρι εκεί πριν την αυγή, με σκοπό να φωτογραφίσω την ανατολή πάνω από την Ακρόπολη της Λίνδου.

Όταν ανέτειλε ο ήλιος, αντίθετα, γύρισα πίσω. Πίσω μου, ανοιχτά της ακτής, δύο ιστιοφόρα πλέουν περνώντας δίπλα από μια σειρά βραχώδεις ακρωτηριασμούς, και το φως ήταν ήδη αρκετά έντονο ώστε να κάνει τα βράχια να ξεχωρίζουν ως σιλουέτες. Χρησιμοποίησα το ζουμ, περίμενα τα σκάφη να ευθυγραμμιστούν και πλαισίωσα τα δύο σκάφη που διέσχιζαν τα βράχια με τα πρώτα φώτα της ημέρας. Αυτή η εικόνα λέει περισσότερα για τη ζωή στα ελληνικά νησιά από ό,τι θα έλεγε μια φωτογραφία του μνημείου: την αίσθηση ότι μπορείς να πάρεις ένα σκάφος και να πηδάς από το ένα νησί στο άλλο σε όλο το Αιγαίο.

Παλιά Πόλη της Ρόδου

Η πόλη της Ρόδου αναπτύχθηκε ως οχυρωμένη μεσαιωνική πόλη υπό την κυριαρχία των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, οι οποίοι κατείχαν το νησί από το 1309 έως την οθωμανική πολιορκία του 1522. Τα τείχη, η Οδός των Ιπποτών και το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου στέκονται ακόμη όρθια, ενώ ολόκληρη η Παλιά Πόλη παρουσιάζει μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική, με γοτθικά, οθωμανικά και μεταγενέστερα ιταλικά κτίρια να συνυπάρχουν μέσα σε ένα ενιαίο κύκλο τειχών. Η πόλη εντάχθηκε στον κατάλογο της UNESCO το 1988, χάρη στον τρόπο με τον οποίο η ιστορία της παραμένει ανέπαφη από την εποχή των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη.

Ένα πρωί έτρεξα πιο μακριά από το συνηθισμένο και συνάντησα τα ερείπια της Εκκλησίας της Παναγίας του Μπούργου, μιας γοτθικής εκκλησίας από τις αρχές του 14ου αιώνα που καταστράφηκε κατά την πολιορκία του 1522 και ξανά από τους βομβαρδισμούς του πολέμου. Ήταν ακόμα σκοτεινά όταν έφτασα, οπότε περίμενα περίπου δέκα λεπτά μέχρι να ανατείλει ο ήλιος και, στη συνέχεια, απαθανάτισα το φως που έμπαινε κατευθείαν μέσα από τις γοτθικές καμάρες την αυγή, με την Πύλη της Παναγίας και ένα κρουαζιερόπλοιο που περνούσε να πλαισιώνουν το φόντο.

Πότε να επισκεφθείτε τη Ρόδο

Η Ρόδος έχει ξηρό μεσογειακό κλίμα και μια μακρά τουριστική περίοδο. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος είναι οι πιο ζεστοί και πολυσύχναστοι μήνες, όταν οι επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων γεμίζουν το λιμάνι του Μανδρακίου και την Παλιά Πόλη στη μέση της ημέρας. Αν βρεθείτε εκεί κατά την περίοδο αιχμής, η πιο πρακτική λύση για τη φωτογράφιση είναι να βγείτε έξω την ανατολή, πριν φτάσουν οι ημερήσιες εκδρομές, και να επιστρέψετε στο λιμάνι το ηλιοβασίλεμα και μετά το σούρουπο.

Ο Μάιος, ο Ιούνιος, ο Σεπτέμβριος και οι αρχές Οκτωβρίου είναι οι καλύτεροι μήνες. Η θάλασσα είναι αρκετά ζεστή για κολύμπι, το φως είναι πιο καθαρό και μέρη όπως οι Πηγές της Καλλιθέας παραμένουν ήσυχα πριν μαζευτεί ο κόσμος. Επισκέφθηκα το νησί λίγο πριν την περίοδο αιχμής και βρήκα τα αξιοθέατα της ανατολικής ακτής σχεδόν άδεια. Οι χειμώνες είναι ήπιοι και ήσυχοι, με σύντομες ημέρες και πολλές πιθανότητες για εντυπωσιακό ουρανό.

Μετακινήσεις στο νησί

Στη Ρόδο αξίζει να έχετε αυτοκίνητο. Η πόλη της Ρόδου, το λιμάνι του Μανδρακίου και η Παλιά Πόλη είναι όλα προσβάσιμα με τα πόδια, αρκεί να βρίσκεστε στην πρωτεύουσα, αλλά τα αξιοθέατα που εκτείνονται κατά μήκος της ανατολικής ακτής —οι πηγές της Καλλιθέας και στη συνέχεια η Λίνδος— βρίσκονται κατά μήκος ενός και μόνο δρόμου προς τα νότια και είναι πολύ πιο εύκολο να φτάσετε εκεί με αυτοκίνητο παρά με λεωφορείο. Η διαδρομή με αυτοκίνητο από την πόλη της Ρόδου προς τη Λίνδο διαρκεί περίπου μία ώρα, με μέρη που αξίζει να σταματήσετε καθ’ οδόν.

Το νησί αποτελεί επίσης κόμβο για τα υπόλοιπα νησιά των Δωδεκανήσων. Τα πλοία συνδέουν τη Ρόδο με τη Σύμη, την Κω και τα μικρότερα νησιά της περιοχής, γεγονός που κάνει την ιδέα του να περιπλανιέσαι στο Αιγαίο με πλοίο να φαίνεται τόσο φυσική, μόλις βρεθείς εκεί. Ένα διεθνές αεροδρόμιο στη δυτική ακτή εξυπηρετεί τις περισσότερες αφίξεις.

Συχνές Ερωτήσεις