Το «Moby Dick» στο Tegeler Hafen είναι ένα ακόμα κομμάτι της ιστορίας της παιδικής μου ηλικίας. Το να μεγαλώνω κοντά στη λίμνη Tegel ήταν πολύ ωραίο. Πάντα μου άρεσε να βρίσκομαι κοντά στο νερό και ονειρευόμουν να ζήσω με θέα στη λίμνη.
Κάθε καλοκαίρι οι παππούδες μου με πήγαιναν βόλτα με ένα από αυτά τα σκάφη. Πολύ συχνά παίρναμε το σκάφος «Moby Dick» που είχε το σχήμα φάλαινας – εννοώ, πόσο ωραίο είναι αυτό, έτσι;
Ξεκινούσαμε το ταξίδι μας από τη λίμνη Tegel (Tegeler See) στα βόρεια του Βερολίνου και πηγαίναμε μέχρι το Wannsee ή ακόμα και το Potsdam. Και μετά επιστρέφαμε. Αυτό μπορούσε να διαρκέσει έως και 10 ώρες, αν θυμάμαι καλά.
Αργότερα, χάρηκα που πήγα τη Ντάρια σε ένα πιο σύντομο ταξίδι με το πλοίο. Πήγαμε από τη λίμνη Tegel στην Κυβερνητική Περιοχή στο κέντρο του Βερολίνου. Μόνο τότε συνειδητοποίησα: Γαμώτο, το Βερολίνο είναι πραγματικά, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ μια πράσινη πόλη. Πηγαίνεις από τη λίμνη Tegel στο κέντρο για δύο ώρες, και το μόνο που βλέπεις γύρω σου είναι δέντρα. Αυτή δεν είναι μια τυπική περιήγηση στα αξιοθέατα, όπως θα έκανες αν αναχωρούσες από την πόλη.
Όταν μετακόμισα στην Πορτογαλία, άκουσα φήμες ότι ήθελαν να μετακινήσουν το Moby Dick μακριά από το Tegel. Έτσι, όταν επέστρεψα στο Βερολίνο το περασμένο φθινόπωρο, εξεπλάγην που είχα ακόμα την ευκαιρία να ξαναζήσω αυτή την παιδική μου ανάμνηση. Ευτυχώς, είχαμε τόσο υπέροχο φθινοπωρινό καιρό που μπόρεσα να τραβήξω αυτή τη φωτογραφία. Ποιος ξέρει, ίσως ήταν η τελευταία ευκαιρία που είχα να δω το Moby Dick ενώ ακόμα αγκυροβολεί στο Tegeler Hafen.
