Χάλκινες πόρτες του Πάνθεον | Ρώμη, Ιταλία

«Δεν περίμενα να είμαι σχεδόν μόνος στο Πάνθεον εκείνο το πρωί… αλλά τότε όλα σταμάτησαν και βρέθηκα να περιβάλλεται από δύο χιλιετίες ιστορίας, τις χάλκινες πόρτες του Πάνθεον.»

Ένας πρωινός περίπατος μετατρέπεται σε κάτι απροσδόκητο

Ήταν 17 Μαρτίου 2024, 10:19 π.μ., και η Ρώμη σφύζει από ζωή εδώ και ώρες. Η Ντάρια κι εγώ ξυπνήσαμε νωρίς για έναν πρωινό περίπατο στην πόλη – ένας από τους αγαπημένους μας τρόπους να νιώσουμε την ψυχή της Ρώμης πριν φτάσουν τα πλήθη των τουριστών.
Αφού περιπλανηθήκαμε στα πλακόστρωτα δρομάκια, αποφασίσαμε να μπούμε στο Πάνθεον αμέσως μόλις άνοιξε. Περίμενα ουρές, θόρυβο και το συνηθισμένο σούρσιμο των ποδιών πάνω στο μάρμαρο. Μπήκαμε στην ουρά όπως όλοι οι άλλοι, αποδεχόμενοι ότι θα μοιραζόμασταν τον χώρο με δεκάδες άλλους.

Αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι, λίγα δευτερόλεπτα αφότου μπήκαμε μέσα, σταμάτησαν να αφήνουν κανέναν άλλον να μπει.

Η παύση πριν από την τελετή

Σύντομα παρατηρήσαμε μια αλλαγή στην ατμόσφαιρα του δωματίου. Οι αστυνομικοί μιλούσαν με το προσωπικό με χαμηλή φωνή. Άνθρωποι με επίσημες στολές άρχισαν να καταφθάνουν, τοποθετώντας τον εαυτό τους με ήσυχη ακρίβεια.

Αποδείχθηκε ότι επρόκειτο να πραγματοποιηθεί τελετή μνήμης. Στις πλευρές του Πάνθεον βρίσκονται οι τάφοι Ιταλών βασιλέων και άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων, και αυτή ήταν μια τέτοια περίσταση. Στρατιωτικοί φρουροί με περίτεχνα στολές στάθηκαν σε στάση προσοχής, ένας πολιτικός κατέθεσε λουλούδια και, για σχεδόν μία ώρα, το κοινό παρέμεινε έξω.

Η Ντάρια κι εγώ μείναμε μέσα, μάρτυρες μιας οικείας στιγμής σε ένα μέρος που συνήθως σφύζει από κόσμο.

Περιμένοντας τη λήψη

Όταν η τελετή έληξε, οι στρατιωτικοί και οι αξιωματούχοι αποχώρησαν. Το Πάνθεον παρέμενε ασυνήθιστα ήσυχο· δεν είχε επιτραπεί η είσοδος σε κανέναν επισκέπτη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Είχα ήδη εντοπίσει το πλάνο που ήθελα από την πρώτη στιγμή που μπήκαμε: τις τεράστιες χάλκινες πόρτες που πλαισιώνουν το μαρμάρινο δάπεδο, το βωμό και τον οπτικό θόλο ψηλά πάνω.

Έτσι περίμενα, αφήνοντας τους άλλους να βγουν πριν από μένα, πλησιάζοντας σιγά-σιγά προς τις πόρτες. Όταν τελικά έμεινα ο τελευταίος μέσα, ζήτησα από έναν υπάλληλο να κάνει στην άκρη για ένα λεπτό.

Πλαίσιο για τις χάλκινες πόρτες του Πάνθεον

Στεκόμενος κάτω από τις χάλκινες πόρτες, με εντυπωσίασε το μέγεθός τους: ύψος περίπου 7,53 μέτρα και πλάτος 4,45 μέτρα, με κάθε μία να ζυγίζει πάνω από 8 τόνους. Κατασκευασμένες την εποχή του αυτοκράτορα Αδριανού, φυλάσσουν αυτόν τον ναό από το 125 μ.Χ. περίπου, γεγονός που τις καθιστά από τις παλαιότερες πόρτες που εξακολουθούν να λειτουργούν στον κόσμο. Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τις ρωμαϊκές πόρτες εδώ.

Για να τις αποτυπώσω, χρησιμοποίησα τη Sony A7R V μου με έναν ευρυγώνιο φακό 12 mm, ρυθμισμένη σε f/4, 1/40 δευτ., ISO 100. Η εξαιρετικά ευρεία προοπτική ανέδειξε τη δυναμική των κάθετων γραμμών των θυρών, αποκαλύπτοντας παράλληλα τη γεωμετρική τελειότητα του Πάνθεον στο εσωτερικό του – το μαρμάρινο δάπεδο με τα μοτίβα που οδηγεί το βλέμμα προς τον οπτικό φακό.

Συμβουλές φωτογραφίας για τις χάλκινες πόρτες του Πάνθεον

• Επιλέξτε ευρυγώνιο φακό: Ένας φακός περίπου 12–16 mm σας επιτρέπει να αποτυπώσετε το πλήρες ύψος των θυρών και ένα μεγάλο τμήμα του εσωτερικού χώρου.

Γιατί αυτή η στιγμή έχει σημασία

Αυτή η φωτογραφία είναι κάτι περισσότερο από μια απλή καταγραφή της αρχιτεκτονικής. Είναι μια ανάμνηση της ηρεμίας σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους χώρους της Ρώμης, μια στιγμή όπου η ιστορία, η τελετουργία και η υπομονή συνυπήρξαν.

Αν βρεθείτε ποτέ στη Ρώμη, μην περάσετε απλώς από τις χάλκινες πόρτες του Πάνθεον· σταματήστε. Κοιτάξτε ψηλά. Αφήστε τις να πλαισιώσουν τη δική σας στιγμή μέσα στην ιστορία.

Επίσης, αν είστε λάτρεις της Ρώμης και θέλετε να ανακαλύψετε περισσότερες ιστορίες μου για το πώς φωτογραφίζω τα μνημεία αυτής της αρχαίας πόλης, ρίξτε μια ματιά στην επόμενη ανάρτησή μου στο blog, που αυτή τη φορά αφορά το πανέμορφο Κολοσσαίο. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε και την άλλη ανάρτησή μου στο blog για το Κάστρο του Αγίου Αγγέλου στην Ιταλία.
Ή το πώς φωτογράφισα την πρόσοψη της εισόδου της Sacré-Cœur | Παρίσι, Γαλλία.