Πόσα βήματα, πόσες προσευχές και πόσες αμφιβολίες έχουν περάσει από αυτές τις πόρτες; Καθώς στεκόμουν μπροστά στην πρόσοψη της εισόδου της Sacré-Cœur, ένιωσα αυτό το συναίσθημα που πιθανότατα γνωρίζετε καλά: ο κόσμος πίσω σου είναι θορυβώδης, αλλά η σκηνή μπροστά στον φακό σου είναι απόλυτα ακίνητη. Αυτή η φωτογραφία είναι η προσπάθειά μου να αποτυπώσω αυτή τη σιωπή — την παύση πριν οι άνθρωποι περάσουν από τους πολυσύχναστους δρόμους της Μονμάρτης στην ηρεμία της βασιλικής.
Πίσω από τη λήψη: Πρόσοψη της εισόδου της εκκλησίας Sacré-Cœur
Για τον Max (και για κάθε φωτογράφο που κρυφά ελέγχει τα EXIF):
-
Φωτογραφική μηχανή: SONY ILCE‑7RM5
Διάφραγμα: f/7,1
Ταχύτητα κλείστρου: 1/100 δευτ.
ISO: 100
Γιατί αυτές οι ρυθμίσεις;
Το f/7.1 μου έδωσε αρκετό βάθος πεδίου για να διατηρήσω ευκρινείς τόσο τις πόρτες όσο και τις σκαλισμένες λεπτομέρειες, χωρίς να φτάσω στο σημείο της διάθλασης. Σε έναν αισθητήρα υψηλής ανάλυσης όπως αυτός της A7R V, αυτή η ισορροπία είναι καθοριστική αν θέλεις να αποτυπώσεις τις υφές της πέτρας με ευκρίνεια.
Με ταχύτητα κλείστρου 1/100 δευτερολέπτου και ISO 100, είχα μια ασφαλή ταχύτητα κλείστρου για μια αρχιτεκτονική λήψη χωρίς τρίποδο, διατηρώντας παράλληλα τον θόρυβο στο ελάχιστο. Όταν τα θέματα δεν κινούνται, η ευκρίνεια και η μικροαντίθεση γίνονται το «δραματικό στοιχείο» της εικόνας.
Πρακτικές συμβουλές αν θέλετε να τραβήξετε μια παρόμοια φωτογραφία με την πρόσοψη της εισόδου της Sacré-Cœur
Αυτά είναι τα πράγματα που θα σου έλεγα, αν βρισκόμασταν εκεί μαζί:
-
Επιδιώξτε τη συμμετρία, αλλά μην την εξιδανικεύετε.
Προσπαθήστε να τοποθετήσετε το θέμα όσο πιο στο κέντρο γίνεται —χρησιμοποιήστε τη μεσαία στήλη ή το κεντρικό πλαίσιο της πόρτας ως οδηγό— αλλά αφήστε ένα μικρό περιθώριο ατέλειας. Αυτό δίνει στην εικόνα μια ανθρώπινη αίσθηση, αντί να μοιάζει με δημιουργία υπολογιστή.
Προσέξτε τις κάθετες γραμμές.
Στρέψτε την κάμερα ευθεία, χωρίς να την γέρνετε προς τα πάνω. Είναι προτιμότερο να τραβήξετε μια ελαφρώς ευρύτερη λήψη και να διορθώσετε την προοπτική αργότερα, παρά να μείνετε για πάντα με κεκλιμένες κολόνες.
Χρησιμοποιήστε έναν ευρυγώνιο φακό, αλλά όχι υπερβολικά ευρυγώνιο.
Κάτι από την κλασική γκάμα ευρυγώνιων φακών είναι ιδανικό. Αν είναι υπερβολικά ευρυγώνιος, οι πόρτες θα φαίνονται παραμορφωμένες· ένας φακός μέτριας ευρυγωνίας διατηρεί τις γραμμές φυσικές, ενώ ταυτόχρονα χωράει ολόκληρη την είσοδο στο κάδρο.
Φωτογραφίστε όταν το φως είναι απαλό.
Το απαλό φως του απογεύματος ή του πρωινού αναδεικνύει τους ζεστούς τόνους της πέτρας και του ξύλου, χωρίς να δημιουργεί έντονες αντιθέσεις στα γλυπτά.
Επιλέξτε ένα «καθαρό» κάδρο.
Περιμένετε λίγο μέχρι να μην υπάρχουν άνθρωποι. Μπορείτε πάντα να τραβήξετε μια δεύτερη φωτογραφία με επισκέπτες για να δώσετε το πλαίσιο, αλλά ένα καθαρό αρχιτεκτονικό κάδρο είναι πιο εύκολο να αδειοδοτηθεί και να εκτυπωθεί.
Αν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε εδώ τη δική σας προσωπική συμβουλή —για παράδειγμα, κάτι σχετικά με το πώς αντιμετωπίσατε τα πλήθη ή ποια εστιακή απόσταση χρησιμοποιήσατε— και θα την ενσωματώσουμε σε μελλοντικές αναθεωρήσεις.
Ας συνεχίσουμε τη συζήτηση
Αν αυτή η φωτογραφία της πρόσοψης της εισόδου της εκκλησίας Sacré-Cœur σας συγκινεί, θα ήθελα πολύ να μάθω:
-
Προτιμάτε τη «μεγαλοπρεπή θέα» ενός μνημείου ή τις λεπτομέρειες όπως αυτή;
Έχετε δοκιμάσει να φωτογραφίσετε εσείς οι ίδιοι εισόδους εκκλησιών ή ιστορικές προσόψεις;
Στείλε μου ένα μήνυμα ή επικοινώνησε μαζί μου μέσω των σχολίων παρακάτω. Στόχος αυτού του εγχειρήματος είναι να δημιουργήσουμε μια μικρή, στενή κοινότητα ανθρώπων που ενδιαφέρονται για τις ιστορίες πίσω από την κάμερα, και όχι μόνο για το επόμενο βίντεο που θα γίνει viral.
Αν σας αρέσει η αρχιτεκτονική, ρίξτε μια ματιά στις άλλες αναρτήσεις μου στο blog: Castel Sant’Angelo | Ρώμη, Ιταλία ή Παλιό Δημαρχείο | Λειψία, Γερμανία. Επίσης, ρίξτε μια ματιά στον «Οδηγό για αρχιτέκτονες στο Παρίσι: 25 κτίρια και σχέδια που πρέπει να δείτε» για ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
