Το φρούριο του Σάο Ζοάν Μπαπτίστα στο νησί Μπερλένγκας, κοντά στο Πενίσε, έλκυε τον Νίκο εδώ και πολύ καιρό. Το πρόβλημα είναι ότι συνήθως υπάρχουν πολλοί επισκέπτες γύρω από το φρούριο που μπαίνουν στο κάδρο του Νίκο. Έτσι, η καλύτερη εποχή του χρόνου για να επισκεφτεί κανείς το φρούριο του Σάο Ζοάν Μπαπτίστα είναι ο χειμώνας. Το μυστικό είναι να βεβαιωθεί κανείς ότι ο καιρός σε αυτή την περιοχή της Πορτογαλίας είναι ευνοϊκός και ότι η θάλασσα δεν είναι πολύ ταραγμένη. Αυτή την ημέρα του Ιανουαρίου, ωστόσο, ήμασταν τυχεροί και το ταξίδι με το πλοίο προς τις Μπερλένγκας ήταν εφικτό και μάλιστα απολαυστικό.
Το φρούριο των Μπερλένγκας ανήκει στον δήμο Πενίσε της περιφέρειας Οέστε της Πορτογαλίας. Ο βασιλιάς Μανουέλ της Πορτογαλίας ανέθεσε την κατασκευή του πρώτου φρουρίου το 1502. Τον 16ο αιώνα, ο χώρος φιλοξένησε το Τάγμα των Ιερωνυμιτών, το οποίο όμως αργότερα τον εγκατέλειψε. Παρά την ιδανική απομόνωσή τους από τον κόσμο, οι μοναχοί στις Μπερλένγκας υφίσταντο συνεχείς επιθέσεις από πειρατές. Το φρούριο των Μπερλέγκας έπεσε στη συνέχεια σε παρακμή, μέχρι τον 17ο αιώνα, όταν το φρούριο ανακατασκευάστηκε. Οι Μπερλέγκας έγιναν τότε ένα σημαντικό αμυντικό σημείο για την Πορτογαλία ενάντια στις επιθέσεις του ισπανικού στρατού.
Το 1953, το φρούριο των Μπερλένγκας ανακατασκευάστηκε ξανά, αλλά με διαφορετικό σκοπό… Σήμερα το φρούριο των Μπερλένγκας στεγάζει ένα πανδοχείο. Μπορείς μάλιστα να διανυκτερεύσεις εκεί, σύμφωνα με τις πληροφορίες, με μόλις 10 ευρώ τη βραδιά! Δυστυχώς, αυτό το πανδοχείο ήταν κλειστό κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ωστόσο, ο Νίκο και εγώ αναρωτιόμασταν πώς θα ήταν να μείνουμε στο νησί μετά τη δύση του ηλίου. Εκτός από το φρούριο, υπάρχουν ίσως μόνο λίγα σπίτια στο νησί. Συνολικά, οι Μπερλένγκας φαίνεται να κατοικούνται μόνο από μερικά εκατομμύρια γλάρους. Το να βιώνεις ένα ηλιοβασίλεμα ή μια ανατολή σε τέτοια απόσταση από τον πολιτισμό πρέπει να είναι μια καταπληκτική εμπειρία.
