Η Ουγγαρία είναι μια χώρα χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα στην Κεντρική Ευρώπη, που συνορεύει με επτά χώρες, από την Αυστρία έως τη Ρουμανία. Ο Δούναβης τη διασχίζει από βορρά προς νότο και περνά ακριβώς μέσα από την πρωτεύουσα, τη Βουδαπέστη. Η λίμνη Μπάλατον, η μεγαλύτερη λίμνη της Κεντρικής Ευρώπης, βρίσκεται περίπου 90 λεπτά νοτιοδυτικά της πόλης.

Βουδαπέστη
Όλες οι φωτογραφίες μου από την Ουγγαρία προέρχονται από μία πόλη και τέσσερις ημέρες. Η Ντάρια κι εγώ περάσαμε τις ημέρες από τις 21 έως τις 24 Νοεμβρίου 2014 στη Βουδαπέστη, με μια Nikon D800 και ένα τρίποδο.
Ήταν όμως η τρίτη μου επίσκεψη. Η προηγούμενη είχε γίνει πέντε χρόνια νωρίτερα, όταν δεν είχα ακόμα μια κανονική φωτογραφική μηχανή. Έτσι, αυτή τη φορά έφτασα γνωρίζοντας ποια πλάνα ήθελα να τραβήξω. Όπως σε κάθε επίσκεψη, μείναμε κοντά στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου, λίγα λεπτά από τη Γέφυρα των Αλυσίδων.
Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τον οδηγό μας για τη Βουδαπέστη.
Το Κάστρο της Βούδας
Η περιήγηση ξεκίνησε στο Λόφο του Κάστρου. Στις 3 μ.μ. της 21ης Νοεμβρίου, ο χαμηλός ήλιος φωτίζε τα τείχη του παλατιού, ενώ τα λιθόστρωτα παρέμεναν στη σκιά. Στη γωνία της Αυλής Χουνιάδι βρίσκεται η Κρήνη του Ματθία, κάτω από τον τρούλο του παλατιού. Ο Αλάγιος Στρόμπλ την ολοκλήρωσε το 1904. Ο βασιλιάς Ματθίας Κορβίνος στέκεται πάνω από ένα πεσμένο ελάφι, με την ομάδα κυνηγών του και τα σκυλιά του από κάτω.
Το παλάτι έχει ανακατασκευαστεί περισσότερες από μία φορές. Αφού η πολιορκία του 1686 έθεσε τέλος στην οθωμανική κυριαρχία, ένα μπαρόκ παλάτι υψώθηκε πάνω στα ερείπια. Αργότερα, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος το άφησε και πάλι σοβαρά κατεστραμμένο.
Αυτή η φωτογραφία μου δίδαξε επίσης την υπομονή. Το αρχείο RAW περίμενε πάνω από έξι χρόνια για μια επεξεργασία με την οποία θα ήμουν ικανοποιημένος. Το ολοκλήρωσα τον Ιανουάριο του 2021, όταν η τεχνική μου επεξεργασία κατάφερε να ανταποκριθεί στο φως. Ένα ισχυρό αρχείο RAW διατηρεί την αξία του μέχρι να είναι έτοιμες οι δεξιότητές σας για αυτό.
Γέφυρα των Αλυσίδων Σέτσενι
Το επόμενο πρωί ξεκίνησε μέσα στην ομίχλη. Στις 7:39 της 22ας Νοεμβρίου, στεκόμουν στον άδειο δρόμο με τους φανούς να καίγονται ακόμα. Πίσω από την απομακρυσμένη προβλήτα, ο Λόφος του Κάστρου είχε χάσει τα περιγράμματα του μέσα σε μια μπλε ομίχλη. Μια έκθεση δύο δευτερολέπτων στο f/8 διατήρησε τα πέτρινα λιοντάρια ευκρινή και τον δρόμο καθαρό.
Η γέφυρα μέσα στην πρωινή ομίχλη αποτέλεσε το πλαίσιο του ταξιδιού. Ο κόμης István Széchenyi ήταν ο πρωτεργάτης της γέφυρας, η οποία χτίστηκε μεταξύ 1839 και 1849 ως η πρώτη μόνιμη διάβαση μεταξύ της Βούδας και της Πέστης. Γερμανικά στρατεύματα την ανατίναξαν το 1945. Επαναλειτούργησε το 1949, εκατό χρόνια μετά την πρώτη της εγκαινίαση. Από τον Αύγουστο του 2023, μετά από ανακαίνιση διάρκειας δυόμισι ετών, τα ιδιωτικά αυτοκίνητα δεν επιτρέπεται πλέον να τη διασχίζουν.

Ουγγρικό Κοινοβούλιο
Ο Imre Steindl σχεδίασε το Κοινοβούλιο σε νεογοτθικό ύφος, και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1904. Όπως φαίνεται από τον ποταμό, αυτή είναι η εικόνα που έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι για την Ουγγαρία. Για χρόνια περνούσα από μπροστά του με ένα ερώτημα: θα μπορούσε το εσωτερικό να ανταποκρίνεται στην πρόσοψη;
Το απόγευμα της 22ας Νοεμβρίου, μια ξενάγηση μου έδωσε την απάντηση. Στις 14:23, φωτογράφισα τη Μεγάλη Σκάλα από την κορυφή των σκαλοπατιών της, που ήταν στρωμένα με κόκκινο χαλί. Επιχρυσωμένα νευρώματα, τοιχογραφίες στην οροφή και βιτρώ γεμίζουν το κάδρο στα 14mm.

Περίπου είκοσι λεπτά αργότερα, η ξενάγηση έφτασε στην Αίθουσα της Συνέλευσης με τα καμπύλα ξύλινα παγκάκια της, που ήταν άδεια μεταξύ των ομάδων. Οι επισκέψεις γίνονται μόνο με ξεναγό, οπότε δεν επιτρέπεται η χρήση τρίποδου ούτε η παραμονή για πολύ ώρα. Και οι δύο φωτογραφίες τραβήχτηκαν με το χέρι σε ISO 800. Η ξενάγηση περνά επίσης από την Αίθουσα του Θόλου, όπου φυλάσσεται το Ιερό Στέμμα της Ουγγαρίας από το 2000.

Ο Δούναβης τη νύχτα
Εκείνο το βράδυ, ανέβηκα ξανά την πλαγιά του Λόφου του Κάστρου για να απολαύσω τη θέα προς τον ποταμό. Στις 18:46, μια έκθεση 20 δευτερολέπτων με διάφραγμα f/8 μετέτρεψε την κυκλοφορία στη Γέφυρα των Αλυσίδων σε γραμμές φωτός. Το πανόραμα προς την Πέστη, πέρα από τον Δούναβη, συμπυκνώνει ολόκληρη τη μέρα σε ένα καρέ. Η γέφυρα από το πρωί βρίσκεται στο κέντρο, ενώ το Κοινοβούλιο από το απόγευμα λάμπει στα αριστερά. Στα δεξιά, ο τρούλος της Βασιλικής υψώνεται πάνω από τις στέγες.
Αυτή η όχθη του ποταμού αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Από το 1987, η UNESCO προστατεύει τις όχθες του Δούναβη, τη συνοικία του Κάστρου της Βούδας και τη λεωφόρο Άντρασσι, με τη λεωφόρο να έχει προστεθεί το 2002. Με άλλα λόγια, η θέα σε αυτό το κάδρο προστατεύεται ως σύνολο, όχι κτίριο προς κτίριο.

Η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου
Το τελευταίο καρέ τραβήχτηκε δύο ημέρες αργότερα, στις 10:25 της 24ης Νοεμβρίου. Στεκόμενος στο κέντρο της Βασιλικής, έστρεψα την κάμερα κατευθείαν προς τα πάνω. Από εκεί, ο θόλος διακρίνεται σε δακτυλίους: κασέτες, μια σειρά παραθύρων και, στη συνέχεια, τα ψηφιδωτά. Τα σχεδίασε ο Κάρολι Λοτζ. Ο Θεός Πατέρας κάθεται ακριβώς στο κέντρο, ενώ οι τέσσερις ευαγγελιστές καταλαμβάνουν τις γωνίες από κάτω.
Η φωτογραφία του χρυσού τρούλου από ακριβώς από κάτω τραβήχτηκε με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι, με ISO 1600. Η τέλεια συμμετρία δεν αφήνει περιθώρια για λάθη, οπότε η φωτογραφική μηχανή πρέπει να βρίσκεται ακριβώς πάνω στον άξονα. Με ύψος 96 μέτρα, η Βασιλική έχει το ίδιο ύψος με το Κοινοβούλιο.

Φωτογραφίζοντας την Ουγγαρία
Στη Βουδαπέστη, οι συνθήκες πήραν τις περισσότερες αποφάσεις για μένα. Η ομίχλη καθόρισε την πρώτη πρωινή φωτογράφιση, οπότε κατέβηκα στην έρημη γέφυρα πριν από τις οκτώ. Μέσα στο Κοινοβούλιο, η ξενάγηση έθεσε τον ρυθμό, οπότε φωτογράφιζα χωρίς τρίποδο ανάμεσα στις ομάδες. Τέλος, το νυχτερινό πανόραμα περίμενε μέχρι να χωρέσει ολόκληρη η μέρα σε ένα καρέ. Και οι έξι φωτογραφίες έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά: ένα αναγνωρίσιμο θέμα, καθαρό φως και κανέναν άνθρωπο να μην εμποδίζει τη θέα.
Ο Δούναβης συνδέει την Ουγγαρία με άλλες δύο πρωτεύουσες, οι οποίες απέχουν λιγότερο από τρεις ώρες με το τρένο. Πιο πάνω, η Μπρατισλάβα βρίσκεται κάτω από το κάστρο της, δίπλα στον ποταμό. Λίγο πιο πέρα, τα αυτοκρατορικά εσωτερικά της Βιέννης συνεχίζουν την ίδια ιστορία της αρχιτεκτονικής των Αψβούργων.
Πότε να επισκεφθείτε την Ουγγαρία
Ο Νοέμβριος μας έφερε ομίχλη, ψιλόβροχο και σύντομες ημέρες. Στα τέλη Νοεμβρίου, ο ήλιος ανατέλλει γύρω στις 7 το πρωί και δύει γύρω στις 4 το απόγευμα. Για τη νυχτερινή εργασία, ωστόσο, αυτό αποτελεί πλεονέκτημα. Η «μπλε ώρα» φτάνει ενώ τα γραφεία είναι ακόμα φωτισμένα και οι γέφυρες γεμάτες κίνηση.
Η άνοιξη και οι αρχές του φθινοπώρου φέρνουν ήπιο καιρό και περισσότερες ώρες φωτός. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και η λίμνη Μπάλατον γεμίζει με παραθεριστές. Ο χειμώνας, αντίθετα, είναι κρύος αλλά ήσυχος, και είναι η εποχή των ιαματικών λουτρών στη Βουδαπέστη.
Μετακινήσεις στην Ουγγαρία
Οι περισσότεροι επισκέπτες φτάνουν στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Φέρεντς Λιστ» της Βουδαπέστης, νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Επίσης, υπάρχουν απευθείας τρένα από τη Βιέννη και τη Μπρατισλάβα. Η Ουγγαρία ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Χώρο Σένγκεν, αλλά χρησιμοποιεί το φιορίνι αντί για το ευρώ.
Στη Βουδαπέστη, το κέντρο της πόλης στην πλευρά της Πέστ είναι προσβάσιμο με τα πόδια. Το τραμ 2 κινείται κατά μήκος της όχθης του ποταμού στην Πέστ, περνώντας μπροστά από το Κοινοβούλιο. Η γραμμή M1 του μετρό κάτω από τη λεωφόρο Αντράσι άνοιξε το 1896 και αποτελεί επίσης μέρος του μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς.
Συχνές Ερωτήσεις
Ποια είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθεί κανείς την Ουγγαρία;
Η άνοιξη και οι αρχές του φθινοπώρου προσφέρουν ήπιο καιρό και πολλές ώρες φωτός. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και πολυσύχναστο, ειδικά γύρω από τη λίμνη Μπάλατον. Για τη φωτογραφία, ο Νοέμβριος είναι μια υποτιμημένη εποχή: ομίχλη πάνω από τον Δούναβη, νωρίς η «μπλε ώρα» και λιγότεροι επισκέπτες. Ο χειμώνας είναι κρύος, αλλά είναι η κλασική εποχή για τα ιαματικά λουτρά στη Βουδαπέστη.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στην Ουγγαρία;
Τρεις έως τέσσερις ημέρες αρκούν για να εξερευνήσετε τη Βουδαπέστη με χαλαρό ρυθμό: το Λόφο του Κάστρου, την ξενάγηση στο Κοινοβούλιο, τη Βασιλική και τα σημεία με θέα στον Δούναβη. Μια εβδομάδα σας επιτρέπει να επισκεφθείτε μια δεύτερη περιοχή, όπως τη λίμνη Μπάλατον, τη Στροφή του Δούναβη ή την πόλη του κρασιού Έγκερ. Όλες αυτές οι περιοχές είναι προσβάσιμες από τη Βουδαπέστη με τρένο ή αυτοκίνητο.
Μπορείτε να επισκεφθείτε το εσωτερικό του Ουγγρικού Κοινοβουλίου;
Ναι, αλλά μόνο με ξενάγηση. Τα εισιτήρια εξαντλούνται νωρίς το καλοκαίρι, οπότε κάντε κράτηση εκ των προτέρων μέσω του επίσημου κέντρου επισκεπτών. Η διαδρομή περιλαμβάνει τη Μεγάλη Σκάλα, την Αίθουσα του Θόλου με το Ιερό Στέμμα και την αίθουσα των συνεδριάσεων. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησής μας, επιτρεπόταν η φωτογράφιση στην αίθουσα της σκάλας και στην αίθουσα των συνεδριάσεων.
Ποιο νόμισμα χρησιμοποιεί η Ουγγαρία;
Η Ουγγαρία χρησιμοποιεί το φιορίνι (HUF) και όχι το ευρώ, παρόλο που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι κάρτες γίνονται δεκτές σχεδόν παντού στη Βουδαπέστη, συμπεριλαμβανομένων των μέσων μαζικής μεταφοράς. Ορισμένα καταστήματα και εστιατόρια δέχονται επίσης ευρώ, αλλά η συναλλαγματική ισοτιμία είναι συνήθως δυσμενής. Προτιμήστε να κάνετε ανάληψη φιορινιών από ΑΤΜ τραπεζών και όχι από ανεξάρτητα μηχανήματα.
Πώς φτάνεις από τη Βιέννη στη Βουδαπέστη;
Με τρένο. Υπάρχουν απευθείας δρομολόγια από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Βιέννης (Hauptbahnhof) προς τον σταθμό Budapest-Keleti, με διάρκεια ταξιδιού λιγότερο από τρεις ώρες και αρκετές αναχωρήσεις την ημέρα. Πολλά από αυτά τα δρομολόγια κάνουν στάση και στο Γκιόρ. Με αυτοκίνητο, η διαδρομή μέσω του αυτοκινητόδρομου διαρκεί περίπου το ίδιο. Απαιτείται ουγγρική βινιέτα αυτοκινητόδρομου, την οποία μπορείτε να αγοράσετε online πριν περάσετε τα σύνορα.
Είναι η Ουγγαρία ασφαλής για τους ταξιδιώτες;
Ναι, η Ουγγαρία είναι γενικά ασφαλής σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Στη Βουδαπέστη, προτιμήστε τα ταξί που κλείνετε μέσω εφαρμογής ή τα επίσημα ταξί αντί να σταματάτε κάποιο στο δρόμο. Ελέγξτε τους λογαριασμούς στα τουριστικά μπαρ κοντά στον ποταμό και κρατήστε τις τσάντες σας κλειστές στα γεμάτα τραμ. Το ιστορικό κέντρο παραμένει καλά φωτισμένο και πολυσύχναστο μέχρι αργά το βράδυ.



