Był lipiec w Alentejo, szczyt lata, kiedy większość turystów omija ten region z powodu nieustannego upału. Nasz hotel, niemal otoczony jednym z największych sztucznych zbiorników wodnych w Europie, sprawiał wrażenie wyspy pośród rozległej przestrzeni. Pewnego
ranka wyszedłem, żeby podziwiać wschód słońca, i idąc przez pole, usłyszałem przyjemny dźwięk dzwonków owczych. Podążając za dźwiękiem, dotarłem do spokojnej scenerii z Castelo de Mourão w tle. Jedna owca zbliżała się do stada pod drzewem. Widać było drobny pył odbijający światło. Daleko na horyzoncie unosił się jeden balon na ogrzane powietrze (popularna atrakcja w Alentejo), a drugi nad moją głową. Jego palniki cicho syczały, podkreślając tę niezwykłą ciszę. To było Alentejo – nieoczekiwane, ponadczasowe i głęboko poruszające.
Zamek w Mourão – opowiadanie
Wznoszący się na szczycie wzgórza o wysokości 184 metrów zamek Castelo de Mourão góruje nad okolicą, czuwając niczym milczący strażnik nad zbiegiem strumieni Brenhas i Lavandeira. Został zbudowany przez Portugalczyków na początku XIV wieku na fundamentach wcześniejszej arabskiej budowli. Zamek ten jest świadkiem wielowiekowych zmian władzy i ewolucji architektonicznej.
W XVI wieku król Manuel I zatrudnił Francisco de Arrudę, znanego z prac nad słynną Wieżą w Belém, aby ten zmodernizował budynek oraz zbudował klasztor św. Domingosa, w którym dziś znajduje się manueliński grobowiec braci Rodrigues. To właśnie mniej więcej w tym czasie powstała najprawdopodobniej wieża zegarowa zamku w Mourão.
Później, podczas wojen restauracyjnych w XVII wieku, średniowieczne fortyfikacje zostały wzmocnione bastionami i ravelinami, dostosowując się do zmieniających się strategii wojskowych tamtej epoki. Nawet dzisiaj pozostałości donżonu i wieży zegarowej przypominają o tej bogatej historii.
Nie jest to typowe zdjęcie z pocztówki
Dla fotografów, którzy chcą połączyć żywe kolory z subtelną opowieścią – Castelo de Mourão to miejsce jak ze snu. Delikatne poranne światło przenikające przez zapyleną atmosferę, ziemiste barwy równin Alentejo oraz kontrast między starym kamieniem a płynnym ruchem owiec i nieba tworzą razem wyjątkową wizualną opowieść.
To nie jest miejsce na banalne zdjęcia jak z pocztówki; to krajobraz, który nagradza cierpliwość i uważność. Piękno tkwi w szczegółach – w tym, jak światło odbija się od kurzu, gdy przechodzi owca, w echu historii w zwietrzałych kamieniach zamku, w nieoczekiwanym spokoju balonu unoszącego się nad głową. Zobacz też inny mistyczny widok – zamek w Óbidos, wybrany w 2007 roku jako jeden z „7 cudów Portugalii”.











