Duitsland
Laatst bijgewerkt: 23 oktober 2025
geschreven door Nico Trinkhaus
Van de bruisende stadsgezichten van Berlijn tot de sprookjesachtige natuur van Beieren: Duitsland ontpopt zich als een land vol geschiedenis en vernieuwing, perfect voor reisfotografie. Voor mij belichaamt het land de essentie van Europa.
Duitsland is zowel enigszins verenigd als uiterst divers. Ik moest Daria vaak uitleggen waarom ik moeite heb om Duitsland ‘één natie’ te noemen – niet vanwege de scheiding tussen oost en west, zoals je misschien zou denken. Nee, er zijn ook aanzienlijke verschillen tussen het noorden en het zuiden.
De Brandenburger Tor is het meest iconische monument van Duitsland. Om het vast te leggen, besloot ik voor zonsopgang op te staan en naar het stadscentrum te gaan. Rond Kerstmis is het in Berlijn wat rustiger dan normaal.
Ik besloot om de sporen van voorbijrijdende auto’s in mijn foto op te nemen. Het werkt als een voortzetting van de warme verlichting van de Brandenburger Tor zelf en fungeert zo als een kaderelement.
Of het nu gaat om de Brandenburger Tor die bij zonsopgang schittert of de rustige charme van bergdorpjes, deze collectie laat Duitsland zien zoals ik het heb ervaren tijdens jaren van reizen, ontdekkingen en talloze terugkeerbezoeken. Dit artikel zal met elke nieuwe reis verder groeien, foto voor foto, plek voor plek.
Inhoudsopgave
Reisfotograaf gespecialiseerd in kunstfotografie
Nico Trinkhaus staat bekend om zijn levendige foto’s, die sinds 2011 meer dan 100 internationale prijzen hebben gewonnen. Zijn werk is in heel Europa tentoongesteld.
Berlijn: de stad die mij heeft gevormd
Ik ben geboren in Berlijn-Tegel en heb daar de eerste dertig jaar van mijn leven doorgebracht, lang voordat ik naar Lissabon verhuisde. Het grootste deel van die tijd zag ik mezelf gewoon als een Berlijner, niet als een Duitser. De stad heeft een heel eigen karakter – een mix van doorzettingsvermogen, creativiteit en voortdurende vernieuwing. Berlijn weet zichzelf keer op keer opnieuw uit te vinden, en misschien voel ik me daarom zo sterk met de stad verbonden.
Toen ik de zonsondergang aan het fotograferen was, begon zich plotseling een onvoorziene storm te ontwikkelen. Ik stond op een overdekt balkon en besloot om met tussenpozen door te gaan met fotograferen.
Plotseling sloeg de bliksem in op de Fernsehtoren op de Alexanderplatz in Berlijn. De donder was oorverdovend. Ik keek op het scherm van mijn camera en kon mijn geluk niet op. Ik had precies het juiste moment vastgelegd.
Berlijn is ook de plek waar mijn carrière als fotograaf begon. Sinds ik in 2013 ‘Onweer op Alexanderplatz’ vastlegde, is mijn leven als fotograaf voorgoed veranderd. Dit gelukkige moment leverde me mijn eerste contract met de pers op, mijn eerste vertegenwoordiging door een galerie en een pad dat mijn passie tot een beroep maakte.
Dat kunstwerk is naar mijn mening ook zo typerend voor Berlijn, omdat je je er meteen bij kunt voorstellen dat je deel uitmaakt van het bruisende nachtleven waar de stad beroemd om is geworden.
Het regeringsdistrict van Duitsland
Berlijn is meer dan alleen het nachtleven. Op een steenworp afstand van de Brandenburger Tor ligt het regeringsdistrict, waar glazen gevels de Spree weerspiegelen. Hier straalt de architectuur zelf transparantie uit: moderne gebouwen naast monumenten die getuige zijn geweest van een transformatie.
De Reichstag en het Paul-Löbe-Haus zijn vooral indrukwekkend in de schemering, wanneer het vervagende licht de rivier verandert in een spiegel van de Duitse democratie.
Berlijn is een stad vol contrasten
“Arm maar sexy” was de slogan waarmee de burgemeester van Berlijn de stad omschreef toen ik opgroeide. Destijds vond ik dat wel toepasselijk. Maar sinds ik de wereld heb rondgereisd en gefotografeerd en in vier landen heb gewoond, kan ik me er moeilijk in vinden dat Berlijn “arm” is. Het is echter wel een stad vol contrasten. Veel mensen weten dit niet, maar het is ook een heel groene stad, vol met meren en bossen.
Ik ben opgegroeid in het noordwesten van de stad en had toegang tot zulke vredige landschappen die je niet zou verwachten in de hoofdstad van Duitsland. Ik raad een bezoek ten zeerste aan, iets wat de meeste toeristen zouden missen.
München en Beieren: traditie zonder clichés
Omdat ik in Berlijn ben opgegroeid, voelde München tijdens mijn eerste bezoek als een heel andere wereld. Alles gaat zo traag. Zo netjes. Geen chaos. Waar is het leven? Ik vond het maar niks.
Toen ik een paar jaar later terugkwam, begon München en Beieren in het algemeen me steeds meer te bevallen. De mensen waren vriendelijker en socialer. Aan een tafel in de biertuin zitten met vreemden is heel gewoon. Ik vind de mensen hier opener dan ik in Berlijn gewend was – maar toch heel gesloten als het om hun tradities en erfgoed gaat.
Ik probeer altijd een manier te vinden om het hele verhaal van een plek te vertellen. In München betekende dat dat ik de lucht in moest.
De St. Peterkerk beklimmen is een flinke klim. Maar als je boven bent, lijkt de stad helemaal veranderd. Je ziet de architectuur van München in al zijn glorie. Het gotische stadhuis is bijzonder opvallend. En dan is er nog de kenmerkende vorm van de Beierse kerktorens. Van hierboven gezien past het allemaal perfect bij elkaar.
Ik besloot de foto op een warme zomerdag te maken, zodat het hele tafereel volledig in het licht baadt.
Toen ik eindelijk met mijn camera naar de stad kwam, werd ik op slag verliefd. De architectuur van het stadhuis, de kerken en zelfs het gerechtsgebouw spraken me enorm aan. Terwijl ik de Marienplatz fotografeerde, omringd door het ritme van de klokken en het zonlicht van de late namiddag, voelde ik dat dit plein de essentie van München weergeeft: ordelijk, maar toch levendig. Het Nieuwe Stadhuis domineert het tafereel, terwijl de neogotische details de gloed vlak voor zonsondergang vangen.
Voorbij de Marienplatz laten het Justizpalast en de Beierse Staatsopera een andere kant van de stad zien – een kant vol verfijning en grandeur. Het avondlicht op de gevel van het Justizpalast geeft het gebouw bijna een filmische uitstraling, terwijl de Opera je uitnodigt tot een soort stilte vlak voor elke voorstelling.
Het fotograferen van deze plekken is alsof je op zoek bent naar het snijpunt tussen architectuur en emotie.
Op naar het Beierse platteland
Als je de hoofdstad achter je laat, ontvouwt Beieren zich in pure sprookjeslandschappen. Het kasteel Neuschwanstein, met zijn torens die boven de valleien uittorenen, lijkt bijna onwerkelijk.
Niet ver daarvandaan staat de St. Coloman-kerk, rustig en sierlijk tegen de achtergrond van de Alpen. Ik herinner me nog goed hoe ik daar aankwam, met het geluid van koebellen dat in de verte weerklonk terwijl het zachte licht de torenspits raakte.
Verder naar het oosten ligt Passau, waar drie rivieren samenkomen: de Donau, de Inn en de Ilz. Het water weerspiegelt prachtig de pastelkleurige oude binnenstad, vooral in het zachte licht van de schemering. Deze stad heeft iets sereen; het voelt rustig aan na de pracht en praal van München.
Saksen – een reis naar het verleden?
Als Berlijn mijn begin was en Beieren een herontdekking, dan voelt Saksen als een gesprek met de tijd zelf. Toen ik zag hoe Dresden tijdens mijn leven nog steeds werd herbouwd en toen ik Leipzig verkende terwijl Duitsland in het ‘stroomuitvalseizoen’ zat, had ik altijd het gevoel dat ik me een paar eeuwen in het verleden bevond, in plaats van in het heden.
Dresden – De barok herleeft
Als kind zag ik hoe de Frauenkirche weer werd opgebouwd. Als volwassene kreeg ik de kans om er foto’s van te maken. Het was een griezelige ervaring om te zien hoe het gebouw op een mistige winteravond bijna tot leven kwam in het gouden licht.
De foto was voor mij bijna een bijzaak.
Er zijn maar weinig steden in Duitsland die de barokke architectuur zo belichamen als Dresden. Als je er vandaag door de straten loopt, kun je je nauwelijks voorstellen hoe de stad ooit volledig verwoest was.
De Frauenkirche, zorgvuldig herbouwd uit haar eigen puin, staat nu symbool voor veerkracht. Ik herinner me dat ik hier als kind was toen ze nog in renovatie was. Toen ik haar nu in haar oude/nieuwe glorie zag en haar warme avondgloed kon fotograferen, voelde dat moment zowel heilig als kwetsbaar aan.
Vlakbij straalt de Semperoper dezelfde rustige waardigheid uit, een architectonische symfonie die het blijvende kunstenaarschap van Dresden viert.
Dresden staat ook bekend als het 'Duitse Florence' of, tegenwoordig, 'Florence aan de Elbe', en dat gevoel krijg je zeker als je door de gouden steegjes wandelt.
Leipzig – een avond in de voetsporen van Goethe
Mijn bezoek aan Leipzig viel op een bijzonder moment voor mij. We hadden net de deur van ons appartement in Berlijn achter ons dichtgedaan, om er nooit meer terug te keren, en waren naar het zuiden gereden. Het was hartje winter, de dagen waren kort, en ik wilde een nachtje blijven om deze nabijgelegen stad te verkennen voordat ik Berlijn voorgoed achter me liet.
Toen ik ’s ochtends vroeg door de lege straten van Leipzig slenterde, moest ik meteen even stoppen toen ik bij het stadsplein voor het Nieuwe Stadhuis aankwam. De architectuur en het licht waren gewoon perfect.
Ik zette snel mijn statief en camera op. Ik wist dat ik maar een paar minuten, zo niet seconden, had om de foto te maken. Met mijn tilt-shift-lens kon ik het hele gebouw vastleggen terwijl het baadde in het ochtendlicht.
En inderdaad, bijna direct nadat ik de foto op mijn camera had vastgelegd, deden ze de lichten uit en begon een nieuwe dag.
Rusland is afgelopen voorjaar Oekraïne binnengevallen en Duitsland bereidde zich deze winter voor op het ergste. Overbodige verlichting werd uitgeschakeld om de afhankelijkheid van Russisch gas voor de elektriciteitsvoorziening te verminderen. Hoewel de duisternis niet ideaal is om te fotograferen, was het een unieke ervaring om je een paar eeuwen terug in de tijd te wanen, naar een tijdperk waarin kunstlicht nog niet bestond.
En wat een plek om dat te doen! Die avond hebben we gegeten in de Auerbachs Keller – een restaurant waar Goethe en Maarten Luther al vaker kwamen.
Het nieuwe stadhuis, met zijn torenhoge spits, lijkt wel een bewaker van de creatieve energie van Leipzig. Van bovenaf onthult de nachtelijke skyline een stad die bruist van de kleur – oude gevels en nieuwe ideeën die zij aan zij verlicht worden. En gelukkig viel de stroomstoring mee.
Duitsland in beweging
Hoewel ik alle deelstaten van Duitsland heb bezocht, vond een groot deel van mijn reizen plaats voordat ik me op de kunstfotografie ging richten. Nu ik aan de westelijke rand van Europa woon, zou ik willen dat ik meer tijd had genomen om andere delen van het land vast te leggen.
Er valt nog zoveel te ontdekken. Dit artikel wordt bijgewerkt naarmate ik mijn toekomstige reizen voortzet. Voor nu sluit ik af met een paar hoogtepunten van afzonderlijke reizen.
Als Berlijn staat voor de regering en München voor traditie, dan staat Frankfurt voor dynamiek. Mijn foto „Explode“ legt een zonsondergang vast die uitbarst boven de skyline van de financiële hoofdstad van het land – een symbool van de gedrevenheid en ambitie van het moderne Duitsland.
Een paar uur ten noordwesten rijst Keulen op uit de Rijn als het spirituele antwoord. De kathedraal domineert alles om zich heen, met torenspitsen die zo hoog zijn dat ze de wolken lijken te doorboren.
een land dat voortdurend in beweging is
Van de bruisende lucht boven Berlijn tot de rustige rivieren van Beieren, van het erfgoed van Saksen tot de moderne uitstraling van Frankfurt. Duitsland is een land vol diversiteit en tegenstellingen. Duitsland belichaamt een mix van traditie en innovatie, maar ook een mix van nostalgie en vernieuwing. Elke foto hier is een stukje van dat verhaal. En dat verhaal is nog niet ten einde. Blijf op de hoogte voor toekomstige updates van dit artikel.
P.S. Af en toe wint een van onze abonnees een gesigneerde kunstprint – een klein bedankje omdat je deel uitmaakt van deze reis.
veelgestelde vragen
Als je op zoek bent naar landschapsfotografie, zou ik naar het zuidwesten van het land gaan. Beieren biedt je alles wat je zoekt, en ik zou zeggen dat de Rijnstreek op de tweede plaats komt.
Voor culturele en stadsfotografie moet je zeker naar Berlijn gaan. Maar ook als je via Frankfurt of München vliegt, zorg er dan voor dat je je tussenstop verlengt om wat foto's te maken.
Voor steden als Berlijn is mei of juni absoluut de beste tijd van het jaar. Dan zijn de omstandigheden veruit het beste. Voor landschappen in het zuiden kan de herfst een fantastisch seizoen zijn.
Als Berlijner verbaast mijn keuze voor Berlijn niemand, toch? Ik zou zeggen dat Dresden op de tweede plaats komt, vóór Frankfurt. Het hangt ervan af wat je zoekt.
Het is het symbool van de Duitse hereniging en een van de meest gefotografeerde bezienswaardigheden van het hele land. Het is er altijd erg druk.
Ga vroeg op pad en maak een reeks foto’s met verschillende belichtingstijden om de belichting te variëren en mensen uit het beeld te houden. Ik fotografeer het liefst vanaf de westkant, zoals op de foto hierboven te zien is – zo kun je lekker spelen met de lichtsporen van de voorbijrijdende auto’s
Ja, de belangrijkste bezienswaardigheden in Duitsland zijn goed verlicht, waardoor het een perfect speelterrein is voor stadsfotografie bij nacht. Wat astrofotografie betreft: houd er rekening mee dat het land dichtbevolkt is, dus je zult veel lichtvervuiling hebben. In het noordoosten vind je echter wel een aantal gebieden met een donkere hemel.
'Verborgen' is relatief – maar ik raad je aan om eens naar Franken te gaan, ten noorden van Beieren (en technisch gezien onderdeel van de deelstaat Beieren). Het heeft een eigen subcultuur die zeker meer internationale bekendheid verdient.
Absoluut, ik ben nog lang niet klaar met Duitsland. Er valt nog zoveel te ontdekken: ik ben vooral geïnteresseerd in de Hanzesteden aan de noordkust en ik moet de Rijnstreek nog verkennen. Nee, ik ben nog lang niet klaar.
