Tenerife is het grootste en dichtstbevolkte eiland van de Canarische Eilanden, de Spaanse eilandengroep voor de kust van Noordwest-Afrika. In het midden rijst de Teide op, de hoogste berg van Spanje, gelegen in een nationaal park dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. In het noordoosten liggen de groene Anaga-bergen, terwijl Santa Cruz de Tenerife en het oude universiteitsstadje San Cristóbal de La Laguna tussen beide in liggen.

Nationaal Park Teide
De Teide torent hoog boven het eiland uit. De vulkaan reikt meer dan 3.700 meter boven de zeespiegel uit, en de top steekt uit boven een uitgestrekt hoogvlakte van lavavelden en puimsteen. Elke keer als we naar Tenerife komen, rijden we er minstens één keer naar boven. Onderweg verandert het landschap compleet, en boven aan de top voelt het alsof je op een andere planeet bent.
Roques de García is de logische eerste stop op het plateau. De rots aan de rechterkant, Roque Cinchado, staat ook bekend als de Vinger van God. Er is genoeg parkeergelegenheid en er is een hotel, dus het is er drukker dan in de rest van het park.
We waren klaar met onze wandeling voor die dag en stopten even bij het hotel voordat we de rit van een uur naar beneden zouden maken. Toen ik naar buiten stapte, kleurde de lucht achter de rotsen fel oranje. Ik liep terug naar de auto om mijn statief te halen en kreeg het beeld net op tijd vastgelegd. De meeste bezoekers waren toen al vertrokken. Daardoor werd het lege pad voor Roques de García mijn leidende lijn. Op elk ander moment van de dag zou dat onmogelijk zijn geweest.
Panorama van de Teide bij het laatste licht

Het mooiste uitzicht op de hele vulkaan heb je vanaf de bodem van het plateau, met de rotsformaties vlak voor de kegel. Voor mijn Teide-panorama heb ik negen verticale foto’s aan elkaar geplakt. Ik heb ze in het laatste licht gemaakt, vlak voor zonsondergang. De zon verlichtte de top en de grillige rotsen eronder, terwijl de lavavlakte al in de schaduw lag.
Timing is hier belangrijker dan waar dan ook op het eiland. Er is geen kunstlicht op het plateau. Zodra de zon weg is, wordt het landschap zwart. Bovendien is de weg naar beneden steil en onverlicht, dus ik plan de terugrit altijd zo dat er nog wat licht over is.
Zoom in op het volledige panorama en je ziet de kabelbaan aan de rechterflank van de vulkaan. Het bovenste station ligt op 3.555 meter. Van daaruit loopt een kort pad verder naar de krater. Het nationale park geeft echter dagelijks maar een beperkt aantal vergunningen uit voor dat laatste stukje.
Teide-observatorium

Het Teide-observatorium ligt op 2.390 meter hoogte op de bergkam ten oosten van de vulkaan. Dankzij de heldere, droge lucht is het een van de beste plekken in Europa om de hemel te bestuderen. In 1995 ontdekten astronomen die hier werkten Teide 1, een van de eerste bevestigde bruine dwergen. Wetenschappers noemen deze objecten soms ‘mislukte sterren’, omdat ze het midden houden tussen een planeet en een ster.
Ik wilde dit tafereel vastleggen onder een diepblauwe hemel. Het blauw laat de gele begroeiing en de witte koepels tegen de donkere bergtop mooi uitkomen. De omstandigheden hierboven zijn vanaf de kust echter moeilijk in te schatten. Dus kijk ik even op de webcam van het observatorium voordat ik meer dan 2.000 meter omhoog rijd.
Bij mijn eerste poging waaide het zo hard dat ik de autodeur niet eens open kon krijgen. Daar was op de webcam helemaal niets van te zien. Bij de tweede poging was de lucht helder en stonden de koepels van het observatorium, met de Teide erachter, precies zoals ik had gepland.
Tajinaste Rojo op Las Cañadas
De rode tajinaste, ook wel de Tenerife-bugloss of ‘toren van juwelen’ genoemd, groeit alleen op dit eiland. Hij kan zo’n drie meter hoog worden en in het late voorjaar staat zijn hoge bloemstengel vol met rode bloemen. Onze uitstapjes vinden echter in de winter plaats. In die maanden zie je alleen het droge, bleke skelet van de plant. Ik heb er mijn eigen naam voor bedacht: de spookbloem.
Hij is nooit makkelijk te vinden op de hellingen van de Teide. Op een heldere dag reden we richting Las Cañadas toen La Gomera aan de horizon verscheen boven een zee van wolken. We zijn meteen van de weg afgereden. Precies daar, midden in het beeld, stond een enkele spookbloem op de vulkanische helling. De zon, de met dennen begroeide bergkam, de oceaan en het naburige eiland vielen allemaal op hun plek rondom haar.
Het Anaga-gebergte
Het Anaga-massief beslaat het noordoostelijke puntje van Tenerife. Het is miljoenen jaren geleden ontstaan door vulkaanuitbarstingen en het hoogste punt, Cruz de Taborno, ligt op 1.024 meter. Sinds 2015 is Anaga door UNESCO erkend als biosfeerreservaat.
De wegen hier slingeren bijna constant heen en weer. Tijdens ons eerste bezoek, in november 2016, was ik nog geen ervaren chauffeur en elke bocht was een uitdaging voor me. Toch stopten we keer op keer. Op weg naar de noordkust dreven er wolken door de vallei onder ons, terwijl de zon erdoorheen brak. Zo kreeg ik vanaf de berm het uitzicht vanaf de kronkelige Anaga-weg. Het was eind november en de temperatuur was 20 °C.
Anaga verdient meer dan één stukje tekst. Onze volledige wandeling door het nevelwoud staat in onze reisgids over het Anaga-gebergte.
Wandelen in het Anaga-gebergte

Het laurierbos van Anaga is een levend fossiel. Dit soort bossen bedekte Zuid-Europa en Noord-Afrika tijdens het Tertiair, miljoenen jaren geleden. Tegenwoordig zijn er nog maar een paar kleine stukjes over, vooral op de Atlantische eilanden. Daarom is een wandeling hier een vast onderdeel van elke reis die we maken.
Het weer verandert van minuut tot minuut. Het ene moment schijnt de zon zo fel dat we er bijna blind van worden; een paar minuten later schuilen we voor de striemende regen. Ook drijven er wolken op grondniveau door de bomen. Daarom wordt het een nevelbos genoemd. Tijdens een wandeling had ik mijn camera tussen de bomen opgesteld toen de eerste wolk binnenkwam. Het nevelbos dat zich rond het pad sloot, hield me daar bijna een uur vast.
Mijn favoriete route begint bij de Mirador Cruz del Carmen, vlakbij Las Mercedes. We liepen een rustig rondje van ongeveer een uur. Tegen het einde brak de zon door de mist met zichtbare stralen. Ik zette het statief op en richtte de lens op het pad naast de lichtstralen in het bos. Tijdens een andere wandeling opende een opening in het bladerdak een verlicht pad door de laurierbomen, omlijst door kronkelige takken en varens.
Mirador Cruz del Carmen

Toen we bij het uitkijkpunt Mirador Cruz del Carmen aankwamen, was het uitzicht helemaal door wolken bedekt. De Teide was nergens te zien. Dus zijn we maar gaan wandelen en kwamen een uur later weer terug.
Inmiddels was de lucht opgeklaard. De Teide torende uit boven een witte zee van wolken, omlijst door de pergola van het uitkijkpunt. Ondertussen wierp de laagstaande zon de schaduwen van de balustrade in perfecte symmetrie over de vloer.
Ik werkte met een statief en een tilt-shift-lens. Dankzij de tilt-shift bleven alle verticale lijnen recht. Met het statief kon ik wachten tot er even niemand in beeld was. Het kostte me een half uur om het uitzicht op de Teide vanaf Mirador Cruz del Carmen precies zo vast te leggen als ik wilde. Elke minuut was de moeite waard.
Taganana en het strand van Benijo
Aan de noordkant van Anaga daalt de weg via haarspeldbochten af naar de zee. Sommige bochten zijn maar liefst 180 graden. Helemaal beneden ligt Taganana, een van de oudste nederzettingen op het eiland. De naam komt uit de taal van de Guanches, de mensen die op Tenerife woonden vóór de Spaanse verovering.
Toen Daria me er voor het eerst een foto van liet zien, geloofde ik niet dat het Spanje was. Het leek wel een dorpje in de bergen van Peru. Eenmaal daar aangekomen zag ik Taganana zich uitstrekken over de groene terrassen, met witte en gele huisjes onder de grillige bergkam.
Een paar kilometer verder langs de kust ligt Benijo. Net als de meeste stranden op Tenerife is het vulkanisch, met donker zand en zwarte rotsblokken in de branding. Bovendien zijn de Atlantische golven hier sterk, dus zwemmen is gevaarlijk. Voor fotografie is het echter ideaal. Door een lange belichtingstijd werd het water rond de rotsen vloeiend en veranderden de rotsformaties bij het strand van Benijo in een rustig, bijna stil tafereel.
Las Teresitas

Ten noorden van Santa Cruz, onder het dorpje San Andrés, ligt Las Teresitas. Het is een van de weinige gouden stranden op het eiland. Dat is geen toeval: in 1973 werd er zo’n 270.000 ton zand aangevoerd vanuit de Sahara. Lange golfbrekers zorgen ervoor dat de Atlantische Oceaan in de baai rustig blijft.
Het strand is van bovenaf net zo mooi. Vanaf de uitkijkpunten op de hellingen van de Anaga kijk je er recht op neer. Ik bleef tot na zonsondergang. Toen gingen de lichten van San Andrés aan tegen de donkere berg, en de bocht van het strand en de golfbrekers gloeiden beneden. In de verte verlichtte Santa Cruz de kust. Las Teresitas tijdens het blauwe uur is het beeld waar mijn gedachten als eerste naar uitgaan als de winter in Europa aanbreekt.
Bajamar

Bajamar, aan de noordkust, staat bekend om zijn natuurlijke zeewaterpoelen. De golven van de Atlantische Oceaan vullen ze via de rotsen. We kwamen hier op onze trouwdag, met een flinke honger na een dag wandelen in Anaga.
Die dag waren de golven enorm. We keken ernaar vanaf onze tafel in het restaurant. Toen, bij zonsondergang, liep ik naar de poelen onder de vuurtoren van het dorp. Een jong gezin uit het restaurant stond op het platform. Achter hen spatte het water explosief de oranje lucht in.
De vader tilde zijn zoon de lucht in. Het duurde één seconde, en ik had het vastgelegd. Even later was het gezin verdwenen. Iemand zei me ooit dat je met die opspattende golven bij de vuurtoren van Bajamar levensverzekeringen zou kunnen verkopen. Ze hebben gelijk.
Santa Cruz de Tenerife

Santa Cruz is de hoofdstad van het eiland. Het deelt ook de rol van regionale hoofdstad van de Canarische Eilanden met Las Palmas de Gran Canaria. Het bekendste monument is het Auditorio de Tenerife, ontworpen door Santiago Calatrava. De bouw begon in 1997 en de concertzaal opende in 2003.
Het gebouw ligt tussen de stad en de oceaan in. Daardoor heb je aan alle kanten een prachtig uitzicht. Toen ik er was, hing de lucht vol met uitgestrekte cirruswolken. Ik hield het kader zo minimalistisch mogelijk en fotografeerde de witte rondingen van het Auditorio tegen een diepblauwe lucht, vanaf een laag standpunt op het stenen plein.
Vlak erachter staat het Castillo de San Juan Bautista, een 17e-eeuws fort gebouwd van donkere vulkanische steen. De lokale bevolking noemt het Castillo Negro, het Zwarte Kasteel. Ik maak zelden panorama’s. Hier vormden de wolken echter een boog boven het fort, en de bestrating liep net zo gebogen mee. De zon en het Auditorio hielden elkaar in evenwicht aan weerszijden. Dus maakte ik een cirkelvormig panorama van het Zwarte Kasteel, omlijst door de zon aan de rechterkant en de concertzaal aan de linkerkant.
Mercado de Nuestra Señora de África
De stadsmarkt, die hier ‘La Recova’ wordt genoemd, opende in de jaren ’40. De architect, José Enrique Marrero Regalado, gaf het een neokoloniale stijl. Hij ontwierp later ook de Basilica van Candelaria. Binnen zijn er drie binnenplaatsen met kraampjes voor bloemen, fruit, Canarische producten, vlees en tapas.
We kwamen hier tijdens onze tweede reis naar Tenerife, op een rustige ochtend. Voordat we naar binnen gingen, bleef ik even stilstaan om de plek op me in te laten werken. Niemand had haast. Mensen liepen rustig van kraam naar kraam, en de lucht rook naar kruiden, bloemen en vers brood.
Voordat ik ging winkelen, maakte ik één foto. Ik ging onder een van de oranje bogen staan en liet die de klokkentoren van de Markt van Onze-Lieve-Vrouw van Afrika omlijsten. Aan beide kanten staan bloemenkraampjes opgesteld en de zon breekt door de boog. Een uur later liepen we met zware tassen terug naar de auto.
San Cristóbal de La Laguna
La Laguna was de eerste hoofdstad van Tenerife. Het is er rustiger dan in Santa Cruz, historischer en er zijn veel studenten. De oude binnenstad is sinds 1999 op de Werelderfgoedlijst. Het stratenpatroon hier diende later als voorbeeld voor veel koloniale steden in Amerika.
De Iglesia de la Concepción was de eerste parochiekerk op het eiland. De stenen klokkentoren is open voor bezoekers en het uitzicht over de oude binnenstad is een van de mooiste in La Laguna. Ik heb de toren van de Iglesia de la Concepción vanaf het plein gefotografeerd, met de lange kerkmuur die ernaartoe loopt. Aan de kerk is ook een lokale legende verbonden. Tijdens een epidemie in 1648 zou een beeld van de heilige Johannes de Evangelist hebben gezweet, en de olie zou de zieken hebben genezen.
Een paar straten verderop kwamen we langs een gele gevel met een stenen klokkentoren en dachten we dat het een kerk was. In werkelijkheid is het het Instituto Cabrera Pinto. Het gebouw huisvestte ooit de eerste universiteit van de Canarische Eilanden en werd later een middelbare school. Voor het Instituto Cabrera Pinto staan een drakenboom en hoge palmen, en de intense Canarische kleuren laten de oude stenen mooi uitkomen.
Candelaria

Candelaria ligt aan de oostkust, zo’n 20 kilometer ten zuiden van Santa Cruz. Hier staat de basiliek van Candelaria, gewijd aan de beschermheilige van de Canarische Eilanden. Volgens de overlevering vonden Guanche-herders het oorspronkelijke beeld van de Maagd aan het einde van de 14e eeuw, nog voor de Spaanse verovering. De huidige basiliek is gebouwd tussen 1949 en 1959. Op het plein staan beelden van de negen Guanche-koningen, de menceyes. Elk jaar op 2 februari en 15 augustus komen pelgrims van over de hele eilanden hierheen voor de feestdagen.
Tijdens onze uitstapjes verbleven we vlakbij. Deze kant van het eiland blijft vaak zonnig als er wolken boven de bergen hangen. Tijdens een wandeling langs de kust pakten zich achter het stadje donkere wolken samen. Een klein wit kapelletje met een oranje deur stak af tegen de zwarte vulkanische rotsen. Daarachter rees de klokkentoren van de basiliek op. Ondertussen paste het cyaan van de oceaan perfect bij de warme oranje daken. De kapel en de toren van de basiliek tegen een stormachtige hemel vormen het kader waarbinnen de hele stad past.
Wanneer kun je Tenerife het beste bezoeken?
Tenerife is het hele jaar door een leuke bestemming. Aan de kust blijft het in elk seizoen aangenaam, met dagtemperaturen rond de 20 °C, zelfs in de winter. Daarom komen we meestal in november, december of februari, als de zon de rest van Europa al heeft verlaten.
Het eiland kent echter uitgesproken microklimaten. Het noorden is groener en bewolkter, terwijl het zuiden en oosten droger en zonniger zijn. In het Anaga-gebergte kunnen zon en regen elkaar binnen enkele minuten afwisselen.
De Teide volgt zijn eigen regels. Op het plateau boven de 2.000 meter zijn de nachten koud en in de winter kan er sneeuw op de top liggen. Stormen daar zijn vanaf de kust niet te zien. Kijk dus even op de webcams voordat je naar boven rijdt. In het late voorjaar staat de rode tajinaste in bloei op Las Cañadas.
Fotograferen op Tenerife
Wat Tenerife zo bijzonder maakt, is de enorme verscheidenheid die je op één eiland vindt. Op één dag kun je in een laurierbos staan, op een zwart vulkanisch strand en op een lavavlakte boven de wolken. Het licht verandert net zo snel.
Bijna elk beeld in deze gids is ontstaan door op die veranderingen in te spelen. Zo kwam het uitzicht op de Teide bij Cruz del Carmen pas tevoorschijn nadat de wolken die ik al had afgeschreven, waren opgetrokken. Voor het observatorium was een tweede poging nodig, na een storm die de webcam nooit had laten zien. Roques de García kwam toevallig voorbij tijdens een toiletpauze, nadat ik mijn spullen al had ingepakt voor die dag.
Bovendien beloont het plateau het laatste uur daglicht meer dan welke andere plek op het eiland dan ook. En alsof dat nog niet genoeg is, is het een beschermd landschap. Het Nationaal Park Teide staat sinds 2007 op de Werelderfgoedlijst, vanwege zijn vulkanische geologie en zijn landschap. Blijf op de gemarkeerde paden en plan de rit naar beneden voordat het helemaal donker is.
Voor de rest van het land, bekijk mijn reisgidsen over Spanje.
Veelgestelde vragen
Wat is de beste tijd om Tenerife te bezoeken?
Tenerife heeft het hele jaar door mild weer, met temperaturen aan de kust rond de 20 °C, zelfs in de winter. November tot maart is ideaal om even aan de Europese winter te ontsnappen. In het late voorjaar staat de rode tajinaste in bloei in het Teide Nationaal Park. De zomer is het warmst en het drukst. Het noorden is het hele jaar door bewolkter dan het zuiden.
Hoeveel dagen heb je nodig op Tenerife?
Plan minstens vijf dagen in. Dan heb je telkens een dag voor het Teide Nationaal Park, het Anaga-gebergte en Santa Cruz met La Laguna. Zo houd je ook tijd over voor de kust en voor dagen met slecht weer. Omdat het weer op de Teide snel kan omslaan, zijn een paar extra dagen handig om op de juiste omstandigheden te kunnen wachten.
Heb je een auto nodig op Tenerife?
Een huurauto is de handigste keuze. Er rijden bussen tussen de belangrijkste plaatsen, maar het Teide Nationaal Park, de startpunten van de Anaga-wandelroutes, Taganana en de uitkijkpunten zijn veel makkelijker met de auto te bereiken. De bergwegen zijn smal en bochtig, dus houd rekening met extra reistijd. Probeer ook te vermijden om in het pikkedonker vanaf de Teide naar beneden te rijden.
Wat is een betere uitvalsbasis: Santa Cruz of La Laguna?
Santa Cruz is de hoofdstad, met het Auditorio, de markt en gemakkelijke toegang tot Las Teresitas. La Laguna is rustiger en historischer, en de oude binnenstad staat op de Werelderfgoedlijst. Beide liggen dicht bij het Anaga-gebergte en de noordelijke luchthaven. Ze liggen ook maar zo’n 10 kilometer uit elkaar.
Kun je naar de top van de Teide klimmen?
Ja. De kabelbaan brengt je naar het bovenste station op 3.555 meter. Vanaf daar leidt het Telesforo Bravo-pad naar de krater op de top. Voor dat laatste stuk heb je echter een gratis vergunning van het nationale park nodig. Er zijn maar een beperkt aantal vergunningen per dag beschikbaar en je moet deze ruim van tevoren reserveren. Bij slecht weer kan het pad gesloten zijn.
Wat is het Anaga-nevelbos?
In het Anaga-gebergte in het noordoosten van Tenerife vind je een van de best bewaarde laurierbossen ter wereld. Miljoenen jaren geleden waren dergelijke bossen wijdverspreid in Zuid-Europa. Vochtige pasatwolken drijven door de bomen, vandaar de naam nevelbos. UNESCO heeft Anaga sinds 2015 erkend als biosfeerreservaat.
Zijn er witte zandstranden op Tenerife?
De meeste stranden op Tenerife zijn vulkanisch, met zwart zand of rotsen. Las Teresitas, vlakbij Santa Cruz, is de bekendste uitzondering. Het gouden zand is in 1973 vanuit de Sahara aangevoerd en dankzij de golfbrekers blijft het water rustig. Aan de ruige noordkust heeft het strand van Benijo donker zand en sterke golven.



