Φέτος ο χειμώνας στο Βερολίνο ήταν μακρύς και σκοτεινός. Θυμάμαι που ανακοίνωσαν στο ραδιόφωνο ότι ήταν ο χειμώνας με τις λιγότερες ώρες ηλιοφάνειας από τότε που άρχισαν να καταγράφουν τα μετεωρολογικά στοιχεία. Όταν, στα τέλη Ιανουαρίου, ο ήλιος έκανε την πρώτη του εμφάνιση, μπορείτε να φανταστείτε τι συνέβη. Πήρα την κάμερά μου, το τρίποδό μου και απλά βγήκα έξω. Και καθώς έχω την τύχη να μένω κοντά στο νερό: κατευθύνθηκα προς τη λίμνη Tegel.
Τι να πω, η σκηνή ήταν τέλεια. Το νερό ήταν ακόμα λίγο παγωμένο, μερικά σύννεφα στον ουρανό και ένα πανέμορφο κόκκινο-πορτοκαλί ηλιοβασίλεμα. Φαινόταν σαν όλοι οι φωτογράφοι γύρω να είχαν την ίδια ιδέα. Δεν έχω ξαναδεί τόσους πολλούς φωτογράφους γύρω από τη λίμνη, αλλά υποθέτω ότι όλοι περίμεναν απλώς να φωτογραφίσουν ξανά με το φως του ήλιου. Ένα ηλιοβασίλεμα στο Βερολίνο δεν συμβαίνει πάντα, αλλά όταν συμβαίνει, συνήθως αξίζει τον κόπο.
Το κανόνι, παρεμπιπτόντως, είναι δώρο της περιοχής Γκρίνουιτς του Λονδίνου. Το Ράινικεντορφ, η περιοχή του Βερολίνου στην οποία βρίσκεται η λίμνη, είναι αδελφοποιημένη με το Γκρίνουιτς. Γι' αυτό και ολόκληρος ο παραλιακός δρόμος ονομάζεται «Greenwich-Promenade».








