Το Μπάνσκο είναι μια ορεινή πόλη στη νοτιοδυτική Βουλγαρία, στους πρόποδες της οροσειράς Πιρίν. Το χειμώνα αποτελεί το κορυφαίο χιονοδρομικό κέντρο της χώρας. Η Παλιά Πόλη της, ωστόσο, είναι κατά δύο αιώνες παλαιότερη από τους αναβατήρες, με πέτρινα σπίτια, πλακόστρωτα σοκάκια και εκκλησίες της εποχής της Αναγέννησης.

Παλιά Πόλη του Μπάνσκο
Φτάσαμε στο Μπάνσκο τον Μάιο, στο δρόμο από τη Μονή Ρίλα προς το Πλόβντιβ. Ήταν μια στάση μόνο για μία νύχτα. Επειδή φτάσαμε μετά τη δύση του ηλίου, δεν υπήρχε βραδινό φως για να δουλέψω.
Την επόμενη μέρα, στάθηκα στην κεντρική πλατεία και ανέβασα το drone. Από το έδαφος, η Παλιά Πόλη είναι μερικές οδοί με τείχη και πύλες. Από ψηλά, μετατρέπεται σε ένα μωσαϊκό από κόκκινες στέγες κάτω από τις κορυφές του Πίριν. Ακόμα και τον Μάιο, το χιόνι εξακολουθούσε να διαγράφει τις κορυφές.
Αυτό το ύψος αποκαλύπτει ό,τι κρύβει ο δρόμος. Πάνω απ’ όλα, δείχνει πόσο μικρή είναι η πόλη σε σύγκριση με την οροσειρά πίσω της. Τα διαμερίσματα για σκι βρίσκονται στις άκρες, ενώ ο ιστορικός πυρήνας διατηρεί το πυκνό πλέγμα των δρομίσκων του.
Η πλατεία μου έδωσε επίσης ένα μάθημα για τους ανθρώπους. Στη Γερμανία, ένα drone προκαλεί υποψίες. Εδώ, αντίθετα, οι περαστικοί πλησίαζαν για να κοιτάξουν την οθόνη και να δουν την πόλη τους από ψηλά.
Εκκλησία της Αγίας Τριάδας
Κοντά στο κέντρο της αεροφωτογραφίας μου βρίσκεται η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας, μέσα στα ψηλά πέτρινα τείχη της. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1835, όταν η Βουλγαρία βρισκόταν ακόμη υπό οθωμανική κυριαρχία. Είναι μία από τις μεγαλύτερες ορθόδοξες εκκλησίες της Βουλγαρίας.
Το καμπαναριό της χτίστηκε το 1850 και υψώνεται περίπου 30 μέτρα. Περίπου δεκαπέντε χρόνια αργότερα προστέθηκε και το ρολόι. Σήμερα ο πύργος αποτελεί το σύμβολο της πόλης. Ως εκ τούτου, αποτελεί ορόσημο από οποιαδήποτε οπτική γωνία.
Το Μπάνσκο είχε επίσης τη δική του σχολή ζωγραφικής. Οι δάσκαλοί της διακόσμησαν εκκλησίες σε ολόκληρη την περιοχή. Μερικοί από αυτούς εργάστηκαν επίσης στις ζωγραφισμένες οροφές της Μονής Ρίλα, τον προηγούμενο σταθμό πριν από το Μπάνσκο στη διαδρομή μας. Στο δρόμο, στάθηκα κάτω από τις στοές της μονής και φωτογράφισα την ριγωτή κύρια εκκλησία απέναντι από την πλακόστρωτη αυλή, με τον Πύργο του Χρέλιο πίσω της.

Δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται η πλατεία Νικόλα Βαπτσάροφ, που πήρε το όνομά της από τον ποιητή που γεννήθηκε εδώ το 1909. Το σπίτι όπου γεννήθηκε λειτουργεί ως μουσείο. Σε κοντινή απόσταση, το σπίτι του Νεόφιτ Ρίλσκι, ενός από τους πρώτους δασκάλους και συγγραφέα μιας βουλγαρικής γραμματικής, είναι επίσης ανοιχτό για το κοινό. Το 1860, έγινε ηγούμενος της Μονής Ρίλα.
Το Σπίτι του Βελιάν

Το ανακαλύψαμε τυχαία. Η Ντάρια εντόπισε μια πινακίδα μουσείου στον χάρτη και πήγαμε με τα πόδια μέχρι εκεί. Στην αρχή, δεν υπήρχε καμία πινακίδα στο δρόμο. Ωστόσο, η πύλη ήταν ανοιχτή, οπότε μπήκαμε μέσα.
Μέσα βρισκόταν το Σπίτι του Βελιάν, με το πηγάδι και τη ζωγραφισμένη πρόσοψή του. Το σπίτι χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, οπότε είναι παλαιότερο από την εκκλησία. Οι χοντροί πέτρινοι τοίχοι και τα κρυφά δωμάτιά του προέρχονται από εποχές αναρχίας, όταν οι πλούσιες οικογένειες έχτιζαν τα σπίτια τους σαν μικρά φρούρια.
Το όνομά του προέρχεται από τον Βελιάν Ογκνέφ, έναν ζωγράφο της σχολής του Ντέμπαρ. Έφτασε το 1835 για να ζωγραφίσει την Εκκλησία της Αγίας Τριάδας και έλαβε το σπίτι ως αμοιβή. Στη συνέχεια, το διακόσμησε με τοιχογραφίες και σκαλιστές οροφές.
Πλαισίωσα το πηγάδι στα αριστερά και το σπίτι στα δεξιά, με μια κορυφή του Πίριν ανάμεσά τους. Για αυτό, χρησιμοποίησα φακό 15 mm στη Sony A7R V, με διάφραγμα f/8 και ταχύτητα κλείστρου 1/320s. Ένας υπερευρυγώνιος φακός είναι αυτό που πρέπει να πάρετε μαζί σας εδώ, επειδή η αυλή είναι στενή.
Ταβέρνα «Μπαριάκοβα»

Μια «μεχάνα» στο Μπάνσκο είναι μια παραδοσιακή ταβέρνα, συνήθως σε ένα παλιό ξύλινο σπίτι. Οι περισσότερες σερβίρουν κρέας μαγειρεμένο σε χαμηλή θερμοκρασία, ψητή πέστροφα και τοπικό κρασί, ειδικά το χειμώνα.
Το μεσημεριανό γεύμα εκείνη την ημέρα ήταν στην Ταβέρνα Μπαριάκοβα, μια ξύλινη αυλή που περιβάλλεται από μπαλκόνια. Η Ντάρια παρήγγειλε ψητή πέστροφα. Εγώ, από την άλλη, διάλεξα το «Πιάτο του Βασιλιά», μια πιατέλα με ψητά κρέατα και σαλάτα.
Η φωτογραφία απεικονίζει τη θέα από το τραπέζι μας. Τη τράβηξα με εστιακό μήκος περίπου 12 mm, σε μία μόνο έκθεση. Το δυναμικό εύρος της A7R V κατάφερε να αποδώσει τόσο τον φωτεινό ουρανό όσο και το σκούρο ξύλο. Σε άλλες φωτογραφικές μηχανές, ωστόσο, θα πρέπει να τραβήξετε μια σειρά φωτογραφιών με διαφορετικές εκθέσεις για αυτή τη σκηνή.
Δύο παρόμοιες ταβέρνες βρίσκονται κοντά. Γι’ αυτό, αναζητήστε την πινακίδα στα κυριλλικά, «Барякова Механа». Τον Μάιο, εκτός σεζόν, είχαμε την αυλή σχεδόν όλη δική μας.
Εθνικό Πάρκο Πίριν
Τα βουνά πάνω από το Μπάνσκο αποτελούν το Εθνικό Πάρκο Πιρίν. Η UNESCO το ενέταξε στον κατάλογό της το 1983 λόγω των ασβεστολιθικών κορυφών, των παγετωνικών λιμνών και των αρχαίων δασών του. Η υψηλότερη κορυφή του, το Βίχρεν, φτάνει τα 2.914 μέτρα και είναι η δεύτερη υψηλότερη στη Βουλγαρία.
Όταν η UNESCO επέκτεινε την προστατευόμενη ορεινή περιοχή το 2010, άφησε σκόπιμα εκτός την περιοχή σκι του Μπάνσκο. Ως αποτέλεσμα, το θέρετρο και η άγρια φύση μοιράζονται την ίδια οροσειρά, αλλά όχι το ίδιο καθεστώς.
Μια γόνδολα μεταφέρει τους σκιέρ από τα όρια της πόλης προς την περιοχή σκι. Το καλοκαίρι, εξυπηρετεί τους πεζοπόρους. Από την κορυφή, μονοπάτια οδηγούν προς τις λίμνες και τις ψηλές κορυφογραμμές.
Φωτογραφίζοντας το Μπάνσκο

Η πρώτη μου πτήση ήταν την ώρα της ανατολής, από το ξενοδοχείο στα όρια της πόλης. Από το έδαφος, ο αέρας φαινόταν καθαρός. Σε μεγάλο ύψος, όμως, μια λωρίδα ομίχλης κάλυπτε την κοιλάδα πίσω από το Μπάνσκο.
Αυτή η λήψη έγινε το πανοραμικό της ανατολής πάνω από το Μπάνσκο. Κόκκινες στέγες γεμίζουν το προσκήνιο, ενώ πράσινες πλαγιές υψώνονται στα δεξιά. Πίσω τους, η ομίχλη γεμίζει την κοιλάδα κάτω από έναν ουρανό με διάσπαρτα σύννεφα.
Τη φωτογράφισα με ισοδύναμο εστιακό μήκος 24 mm και διάφραγμα f/1,7, με ταχύτητα κλείστρου 1/8000 δευτερολέπτου. Αυτή η ταχύτητα διατηρεί τις στέγες ευκρινείς, ενώ η ομίχλη παραμένει απαλή. Η Βουλγαρία ακολουθεί τους τυπικούς κανόνες της ΕΕ για τα drones. Παρόλα αυτά, ελέγξτε τους κανόνες του πάρκου πριν πετάξετε προς το Πίριν.
Και τα δύο πλάνα με drone από το Μπάνσκο τραβήχτηκαν σε ένα μόνο πρωινό, κατά τη διάρκεια μιας διανυκτέρευσης. Και στα δύο, ο αέρας αποκάλυψε αυτό που έκρυβε το έδαφος: την ομίχλη της κοιλάδας και το περίγραμμα της Παλιάς Πόλης. Γι’ αυτό, πετάξτε πάντα, ακόμα και όταν το έδαφος φαίνεται συνηθισμένο.
Πότε να επισκεφθείτε το Μπάνσκο
Για σκι, επισκεφθείτε την περιοχή από τα μέσα Δεκεμβρίου έως τις αρχές Απριλίου. Αυτή την εποχή, η Παλιά Πόλη γεμίζει κόσμο τα βράδια. Το καλοκαίρι, αντίθετα, προσελκύει πεζοπόρους και φιλοξενεί το Φεστιβάλ Τζαζ του Μπάνσκο τον Αύγουστο.
Για φωτογραφία, η καλύτερη εποχή είναι τα τέλη της άνοιξης. Τον Μάιο οι κοιλάδες πρασινίζουν, ενώ οι κορυφές εξακολουθούν να είναι καλυμμένες με χιόνι. Τα πρωινά είναι δροσερά, οπότε συχνά η ομίχλη καλύπτει την κοιλάδα.
Το Μπάνσκο βρίσκεται περίπου 160 χλμ. νότια της Σόφιας, περίπου δυόμισι ώρες με το αυτοκίνητο. Ένας σιδηρόδρομος στενής τροχιάς διασχίζει επίσης την πόλη. Πιο ανατολικά, η ίδια γραμμή περνά από έναν ορεινό σταθμό χωρίς κανένα χωριό γύρω του.
Από εδώ, συνεχίσαμε μέσα από τα Ροδόπη για δύο ημέρες στους λόφους του Πλόβντιβ. Για την πλήρη διαδρομή, δείτε τον οδηγό μας για την υπόλοιπη Βουλγαρία. Συνδυάζεται καλά με τον οδηγό μας για την πρωτεύουσα, τη Σόφια.
Συχνές ερωτήσεις
Αξίζει να επισκεφτεί κανείς το Μπάνσκο εκτός της χιονοδρομικής περιόδου;
Ναι. Την άνοιξη και το καλοκαίρι, το Μπάνσκο είναι ήσυχο, καταπράσινο και φθηνότερο από ό,τι το χειμώνα. Η Παλιά Πόλη, η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας και τα σπίτια-μουσεία είναι όλα ανοιχτά. Πάνω από την πόλη, το Εθνικό Πάρκο Πίριν προσφέρει πεζοπορία προς παγετώδεις λίμνες και ψηλές κορυφογραμμές, με τη γόνδολα να αποτελεί μια συντομότερη διαδρομή.
Πώς φτάνεις από τη Σόφια στο Μπάνσκο;
Η διαδρομή με αυτοκίνητο διαρκεί περίπου δυόμισι ώρες και καλύπτει περίπου 160 χλμ. Τα λεωφορεία αναχωρούν από τη Σόφια αρκετές φορές την ημέρα και συνήθως χρειάζονται περίπου τρεις ώρες. Εναλλακτικά, μπορείτε να πάρετε τον σιδηρόδρομο στενής τροχιάς από το Σεπτέμβρι. Είναι πιο αργός, αλλά διασχίζει τους πρόποδες των βουνών Ροδόπη και Ρίλα.
Πόσες μέρες χρειάζεστε στο Μπάνσκο;
Μια ολόκληρη μέρα αρκεί για να επισκεφθείτε την Παλιά Πόλη, την Εκκλησία της Αγίας Τριάδας, ένα σπίτι-μουσείο και να απολαύσετε ένα πλούσιο μεσημεριανό γεύμα σε ταβέρνα. Στη συνέχεια, προσθέστε μια δεύτερη μέρα για να κάνετε βόλτα με τη γόνδολα ή πεζοπορία στο Εθνικό Πάρκο Πίριν. Το χειμώνα, οι περισσότεροι επισκέπτες μένουν μια εβδομάδα για να κάνουν σκι.
Για τι είναι γνωστή η Παλιά Πόλη του Μπάνσκο;
Είναι γνωστή για τα πέτρινα σπίτια της εποχής της Αναγέννησης, τα λιθόστρωτα σοκάκια και τις οχυρωμένες αυλές της οθωμανικής περιόδου. Στο κέντρο της βρίσκεται η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας με το καμπαναριό της. Αρκετά σπίτια έχουν μετατραπεί σε μουσεία, μεταξύ των οποίων το Σπίτι του Βελιάν και τα σπίτια όπου γεννήθηκαν ο Νικόλα Βαπτσάροφ και ο Νεόφιτος Ρίλσκι.
Βρίσκεται το Μπάνσκο εντός του Εθνικού Πάρκου Πίριν;
Το Μπάνσκο βρίσκεται στα όρια του Εθνικού Πάρκου Πίριν, το οποίο αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1983. Το χιονοδρομικό κέντρο εκτείνεται μέσα στο εθνικό πάρκο. Ωστόσο, η επέκταση της UNESCO το 2010 απέκλεισε τη χιονοδρομική ζώνη του Μπάνσκο από το ίδιο το Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Μπορεί κανείς να πετάξει drone στο Μπάνσκο;
Η Βουλγαρία εφαρμόζει τους τυπικούς κανόνες της ΕΕ για τα drone. Επομένως, ένα drone που έχει καταχωριστεί στην κατηγορία «open» μπορεί να πετάξει πάνω από την πόλη εντός αυτών των ορίων. Το Εθνικό Πάρκο Πίριν είναι προστατευόμενη περιοχή με δικούς του κανόνες, οπότε ελέγξτε τους πριν πετάξετε προς τα βουνά. Οι άνθρωποι στην Παλιά Πόλη είναι γενικά περίεργοι, όχι εχθρικοί.



