Η Πόντα ντε Σάο Λουρένσο είναι η ανατολικότερη χερσόνησος της Μαδέρας. Είναι ένα από τα μέρη της Μαδέρας όπου τα ίχνη του πολιτισμού μετριούνται στα δάχτυλα του χεριού. Η χερσόνησος πήρε το όνομά της από το πλοίο João Gonçalves de Zarco, έναν από τους τρεις εξερευνητές της Μαδέρας. Σύμφωνα με τον μύθο, λέγεται ότι […]

Με υψόμετρο 2962 μέτρων, η Ζούγκσπιτσε είναι η υψηλότερη αλπική κορυφή της Γερμανίας. Σε αυτή τη φωτογραφία, οι πλαγιές της απλώνονται απαλά στο φως της ημέρας. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από το ορεινό πέρασμα Fern Pass στην Αυστρία, σε υψόμετρο 1212 μέτρων. Τα γερμανοαυστριακά σύνορα διασχίζουν το Ζούγκσπιτσε. Παλαιότερα υπήρχε συνοριακός σταθμός στη κορυφή για τη […]

Vestrahorn, Vesturhorn και Stokksnes – αυτά είναι τα τρία ονόματα του ίδιου βουνού στην Ισλανδία. Δεν είναι και τόσο εύκολα προσβάσιμο – απέχει περίπου έξι ώρες οδικώς από το Ρέικιαβικ. Πιο συγκεκριμένα, το Vestrahorn βρίσκεται στη χερσόνησο Stokknes, όχι μακριά (10 λεπτά με το αυτοκίνητο) από την πόλη Höfn. Το Vestrahorn το χειμώνα Αυτή η […]

Η πόλη του Λουγκάνο βρίσκεται στο «ιταλόφωνο» τμήμα της Ελβετίας. Για το λόγο αυτό, η λίμνη του Λουγκάνο βρίσκεται ανάμεσα σε άλλες γνωστές λίμνες: τη λίμνη Ματζόρε και τη λίμνη Κόμο, στις νότιες Άλπεις, στο καντόνι του Τιτσίνο. Αυτή η πανοραμική άποψη του Λουγκάνο είναι κάπως αφηρημένη, αλλά και στην πραγματικότητα η πόλη είναι διαμορφωμένη […]

Η Antholzersee, που μεταφράζεται στα αγγλικά ως λίμνη του Antholz, είναι η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη του Νοτίου Τιρόλου. Περιτριγυρισμένη από βουνοκορφές, είναι ένα από τα πιο γραφικά μέρη των Δολομιτών που είδαμε. Όταν φτάσαμε σε αυτό το σημείο θέασης, νιώσαμε σχεδόν συγκλονισμένοι από τη σιωπή και ναι… τον καθαρό αέρα, που σε ύψος 1642 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, δεν ήταν τόσο εύκολο να αναπνεύσουμε.

Ο περίπατος στο δάσος δάφνης στα βουνά της Ανάγκα είναι σαν ένα ταξίδι στο παρελθόν. Αυτά τα ποικίλα υποτροπικά δέντρα και φυτά της Τενερίφης κάλυπταν κάποτε τις νότιες περιοχές της Ευρώπης και τη βόρεια Αφρική, περίπου 20.000 χρόνια πριν. Δυστυχώς, τα δάση της Τριτογενούς περιόδου είναι πολύ σπάνια σε ολόκληρο τον κόσμο. Όσες φορές κι […]

Ο κόλπος του Κότορ είναι γνωστός στους ντόπιους ως “Boka” – “ο κόλπος”. Τώρα με μελαγχολική ματιά, λυπάμαι που δεν είχαμε περισσότερο χρόνο για να ανακαλύψουμε άλλες πόλεις που βρίσκονται γύρω από αυτό το “φιόρδ του Νότου” – Risan, Tivat, Perast, Prčanj ή Herceg Novi. Όλες αυτές μαζί με το φυσικό περιβάλλον, περιλαμβάνονται στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Η θέα που με μαγνήτισε ήταν το άδειο γήπεδο ποδοσφαίρου ακριβώς στους πρόποδες του βουνού. Σε ύψος 1754 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, νιώθαμε μια μικρή δυσφορία στην αναπνοή και μπορώ μόνο να φανταστώ πόσο δύσκολο θα ήταν να παίξουμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα σε τέτοιες συνθήκες.

Το υπέροχο με τους Δολομίτες είναι ότι όταν οδηγείτε μέσα από τις κοιλάδες των βουνών προς τον προορισμό σας και κοιτάτε γύρω σας, θα δείτε ότι αυτή η διαδρομή είναι πιο ενδιαφέρουσα από το τέλος. Η θέα στο Picco Di Vallandro (μεταφρασμένο στα γερμανικά – Dürrenstein) από την ανθισμένη κοιλάδα, ήταν μια απόλυτη ευχάριστη έκπληξη.

Η Lago di Braies είναι μια φυσική λίμνη που προέκυψε από την απόφραξη του ποταμού Braies από μια χερσαία γραμμή. Ο δρόμος που οδηγεί σε αυτήν, είναι από μόνος του μια περιπέτεια, κυρίως λόγω της θέας που προσφέρει. Είναι ίσως μια από τις πιο γνωστές και μεγαλύτερες λίμνες στους Δολομίτες της Ιταλίας.

Αυτό το μελωδικό όνομα ανήκει σε μια πόλη στα βουνά της Αναγκά στην Τενερίφη. Όταν η Ντάρια μου έδειξε για πρώτη φορά αυτή τη θέση στη φωτογραφία, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήταν στην Ισπανία. Μου φαινόταν σαν ένα μάλλον απομακρυσμένο χωριό στα βουνά του Περού. Το όνομα έχει τις ρίζες του στη γλώσσα Γκάουτσε […]

Από πολλά σημεία της πόλης, μπορείτε να δείτε τις σκούρες γραμμές των βουνών του Μαυροβουνίου – αυτά είναι τυπικά “στοιχεία” για τον ορίζοντα της πόλης. Φυσικά, λοιπόν, έπρεπε να έχουν τη “θέση” τους στη φωτογραφία μου, όταν ήθελα να αποτυπώσω τον ζωτικό χώρο της πρωτεύουσας του Μαυροβουνίου. Χάρηκα για τη σύνθεση της αντίθεσης της φύσης, της πολιτικής και των σύγχρονων ημερών μας.

Ήταν η δεύτερη επίσκεψή μας στο Ζακοπάνε της Πολωνίας, ένα κρυμμένο διαμάντι και μια υποτιμημένη ευρωπαϊκή πόλη. Είχαμε ήδη επισκεφτεί τα Όρη Τάτρα τον Νοέμβριο του 2014, όταν οι άνεμοι «halne» μόλις είχαν αρχίσει να φυσούν. Αυτή τη φορά θέλαμε να δούμε τα Τάτρα το καλοκαίρι και να κάνουμε λίγη πεζοπορία χωρίς τον κίνδυνο να […]

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε τυχαία. Ταξιδεύαμε με τη Ντάρια προς την παραλία Μπενίχο, βόρεια της Τενερίφης, και καθώς περνούσαμε με το αυτοκίνητο από τα βουνά της Αναγκά, μας αποκαλύφθηκε αυτή η θέα. Δεν μπορούσαμε να αντισταθούμε και σταματήσαμε το αυτοκίνητο στην άκρη ενός πολύ στροφιλώδους δρόμου για να απαθανατίσουμε τη στιγμή που τα σύννεφα περνούσαν […]

Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα κατά την οποία κάναμε πεζοπορία στο βουνό, απολαμβάνοντας την ομορφιά της Φύσης. Τότε είδα αυτά τα ενδιαφέροντα δέντρα και ετοίμασα τον εξοπλισμό μου για να τραβήξω φωτογραφίες. Ήμουν πανέτοιμος όταν ξαφνικά παρατήρησα κάτι περίεργο – ήταν ένα σύννεφο που απομακρύνθηκε. Στη συνέχεια, ένα άλλο σύννεφο, και ένα άλλο…

Το Μπέργκαμο έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζεται να ψάξετε πολύ για να βρείτε ένα ψηλό σημείο θέασης. Καθώς χωρίζεται σε άνω και κάτω πόλη, έχετε πάντα μια καλή θέα στο κάτω νέο τμήμα του Μπέργκαμο (Città Bassa). Με το πανόραμα των βουνών στο πίσω μέρος, το Μπέργκαμο εξακολουθεί να είναι ένα από τα αγαπημένα μου μέρη στην Ιταλία.

Μετά τη μακρά διαδρομή μας προς τα κάτω από τα βουνά Bucegi, ήμασταν αρκετά εξαντλημένοι και θέλαμε απλώς να βρούμε μια παμπ για να ολοκληρώσουμε τη μέρα με μια μπύρα που μας άξιζε. Αλλά όταν φτάσαμε σε ένα χωρισμό των δρόμων (ο ένας προς την πόλη και ο άλλος είχε γραμμένο πάνω του το “κάστρο”) έπρεπε απλά να κάνουμε το επιπλέον μίλι. Και όπως τόσο συχνά, ανταμειφθήκαμε γι’ αυτό. Το κάστρο Peleș (Castelul Peleș) είναι μια πραγματική ομορφιά στα ρουμανικά