Η πόλη του Λουγκάνο βρίσκεται στο «ιταλόφωνο» τμήμα της Ελβετίας. Για το λόγο αυτό, η λίμνη του Λουγκάνο βρίσκεται ανάμεσα σε άλλες γνωστές λίμνες: τη λίμνη Ματζόρε και τη λίμνη Κόμο, στις νότιες Άλπεις, στο καντόνι του Τιτσίνο. Αυτή η πανοραμική άποψη του Λουγκάνο είναι κάπως αφηρημένη, αλλά και στην πραγματικότητα η πόλη είναι διαμορφωμένη σαν ημισέληνος ανάμεσα στις βουνοκορφές του Μπρέ (925 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) και του Σαν Σαλβατόρε (912 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας).
Η ιστορία του Λουγκάνο
Οι όχθες του Λουγκάνο ήταν κατοικημένες ήδη από την Λίθινη Εποχή. Η περιοχή της σημερινής πόλης, ωστόσο, κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Ρωμαίους τον 1ο αιώνα π.Χ. Σε σύγκριση με τις γύρω πόλεις, ωστόσο, το Λουγκάνο διαθέτει λίγα «αναμνηστικά» από εκείνη την εποχή. Η μεταγενέστερη ιστορία του Λουγκάνο κυριαρχήθηκε από τις διαμάχες επιφανών ιταλικών οικογενειών. Μέχρι το 1513, όταν η πόλη έγινε κτήμα της Ελβετίας. Αν και η πόλη, καθώς και ολόκληρο το καντόνι, συνέχισαν να αλλάζουν χέρια (εμπλέκονταν επίσης οι Γάλλοι και ο Ναπολέων), το Λουγκάνο τελικά εντάχθηκε στο ελβετικό καντόνι του Τιτσίνο.
Από τα μέσα του 19ου αιώνα έως το 1970, ο πληθυσμός του Λουγκάνο σχεδόν διπλασιάστηκε. Αυτό οφειλόταν κυρίως στους ξένους που αναζητούσαν ένα ασφαλές καταφύγιο. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Λουγκάνο εξελίχθηκε σε σημαντικό χρηματοοικονομικό κέντρο. Πιο συγκεκριμένα, μετά τη δεκαετία του 1970, κατέστη το τρίτο μεγαλύτερο χρηματοοικονομικό κέντρο της Ελβετίας. Επιπλέον, 9 στους 10 κατοίκους εργάζονται σε εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες. Σας εκπλήσσει αυτό;
