Για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα σκάφη στο Αβέιρο δεν είναι ακριβώς γόνδολες. Στην Πορτογαλία ονομάζονται «Moliceiros» και μοιάζουν μόνο ελαφρώς με τα βενετσιάνικα αντίστοιχά τους. Είναι πολύ μεγαλύτερα και κινούνται χάρη σε έναν ενσωματωμένο κινητήρα. Ωστόσο, κατά την πρώτη επίσκεψη στο Αβέιρο, η θέα των τεχνητών καναλιών που διατρέχουν το κέντρο της πόλης μου έφερε αμέσως αυτή την έννοια στο μυαλό.
Μολίτσερο
Στο Αβέιρο, τα σκάφη χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για τη μεταφορά εμπορευμάτων και τη συγκομιδή φυκιών. Σήμερα έχουν χάσει αυτές τις αρχικές τους λειτουργίες και χρησιμεύουν κυρίως ως τουριστικό αξιοθέατο. Όλα τα Moliceiros είναι διακοσμημένα με πολύχρωμες ζωγραφιές που απεικονίζουν την ιστορία και τον πολιτισμό του Αβέιρο. Μερικές από αυτές τις ζωγραφιές απεικονίζουν παραδοσιακές σκηνές από τη ζωή της πόλης, ενώ άλλες (ίσως οι πιο σύγχρονες;) έχουν έναν κάπως σατιρικό τόνο. Ενώ ο Νίκο προσπαθούσε να τραβήξει την τέλεια φωτογραφία τους, είχα χρόνο να «μελετήσω» το νόημά τους. Είναι κρίμα που κανείς δεν το περιγράφει αυτό στους ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Τα περισσότερα σκάφη στο Αβέιρο είναι αγκυροβολημένα στο Ρόσιο ή στη λιμνοθάλασσα της Φόντε Νόβα. Το πιο δημοφιλές σημείο εκκίνησης για μια περιήγηση στο κανάλι βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το Δημοτικό Μουσείο του Αβέιρο. Οι περιηγήσεις με τα moliceiros ξεκινούν από τις 9:30-10 π.μ. και τελειώνουν στις 6:30-7 μ.μ. Οι τιμές των κρουαζιέρων εξαρτώνται από την ώρα και το πακέτο που θα επιλέξετε (σε ένα από αυτά μπορείτε να συνδυάσετε και την περιήγηση στην πόλη με tuk-tuk).
Αν ο Νίκο κι εγώ έπρεπε να διαλέξουμε μια ώρα για την κρουαζιέρα, νομίζω ότι θα προτιμούσαμε την πιο αργά, την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Το πρόβλημα είναι ότι το ηλιοβασίλεμα είναι η καλύτερη ώρα για φωτογραφίες; Εξαιτίας αυτού και του γεγονότος ότι μείναμε στο Αβέιρο για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, δεν προλάβαμε να δοκιμάσουμε αυτή την εμπειρία. Αλλά, όπως λένε, ό,τι πάει, έρχεται!
