Τον Φεβρουάριο επισκεφθήκαμε τη Μαδρίτη και διαπιστώσαμε ότι σε αυτή τη χώρα μπορείς να απολαύσεις τα πάρκα όλο το χρόνο. Ένα από τα πάρκα που θέλαμε να δούμε ήταν το πάρκο Buen Retiro, ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της ισπανικής πρωτεύουσας.
«Απλά έπρεπε να τραβήξω μια φωτογραφία αυτού του μέρους»
Σε αντίθεση με τις άλλες μέρες της διαμονής μας στη Μαδρίτη, ο καιρός ήταν απλά τέλειος. Φαίνεται ότι δεν ήμασταν οι μόνοι που εκμεταλλευόμασταν την ηλιόλουστη Κυριακή για να κάνουμε μια βόλτα στο πάρκο. Μόλις φτάσαμε, η ατμόσφαιρα ήταν τόσο γαλήνια – άνθρωποι καθισμένοι στις βεράντες των μπαρ, παρακολουθώντας τα μικρά σκάφη στη λίμνη στο κέντρο του πάρκου, παιδιά που έπαιζαν και φίλοι που κουβέντιαζαν – μια τέλεια ειδυλλιακή εικόνα.
Το πάρκο ήταν τεράστιο – περπατήσαμε εκεί μέσα για τουλάχιστον 3 ώρες. Σε κάποιο σημείο, ένιωσα ότι η μέρα θα πήγαινε χαμένη αν δεν τραβούσα φωτογραφίες. Καθώς περπατούσα, έψαχνα για μια σύνθεση που θα απεικόνιζε το πάρκο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δεν ήταν δύσκολο να βρω ένα ενδιαφέρον σημείο και, μετά από λίγη περιπλάνηση, είδαμε μια μικρή λίμνη με το Crystal Palace στο βάθος.
Μια σύντομη ιστορία του «Πάρκο του Μπουέν Ρετίρο»
Το «Parque del Buen Retiro» δημιουργήθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα και επεκτάθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο Β΄ στα τέλη του ίδιου αιώνα. Το 1630, ανεγέρθηκαν διάφορα κτίρια: το «Casón del Buen Retiro» (που χρησιμοποιούνταν ως αίθουσα χορού) και το «Salón de Reinos» (Αίθουσα των Βασιλέων), διακοσμημένα με πίνακες, όπως για παράδειγμα του «Velázquez». Την ίδια εποχή, κατασκευάστηκε επίσης η μεγάλη λίμνη «Estanque del Retiro», η οποία χρησίμευε ως σκηνικό για αναπαραστάσεις ναυμαχιών.
Κρίσταλ Πάλας
Στη φωτογραφία μου, θα δείτε το «Palacio de Cristal», εμπνευσμένο από το Crystal Palace στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατασκευάστηκε μαζί με την τεχνητή λίμνη, λίγο αργότερα από τα άλλα συγκροτήματα του πάρκου, συγκεκριμένα το 1887. Από την αρχή, το Crystal Palace χρησιμοποιούνταν για την έκθεση ειδών λουλουδιών από την Ισπανία.
Την ημέρα που επισκεφθήκαμε αυτό το γυάλινο περίπτερο, δεν υπήρχε καμία έκθεση στο εσωτερικό του. Μόλις μπήκαμε στο κτίριο, ακούσαμε τις φωνές εξωτικών πουλιών – μια «ακουστική έκθεση με τις φωνές της φύσης»! Στη συνέχεια, περπατήσαμε κατά μήκος του Παλατιού και παρατηρήσαμε μια μικρή λίμνη γεμάτη χελώνες που σήκωναν τα κεφάλια τους από το νερό για να απολαύσουν τον ήλιο. Δεν μπορούσα παρά να τραβήξω μια φωτογραφία αυτού του μέρους – έστω και μόνο για τις αναμνήσεις μας.
