In februari zijn we naar Madrid geweest en kwamen we erachter dat je in dit land het hele jaar door van parken kunt genieten. Een van de parken die we graag wilden zien, was het Buen Retiro-park; een van de grootste parken in de hoofdstad van Spanje.
"Ik moest hier gewoon een foto van maken"
Afgezien van de andere dagen tijdens ons verblijf in Madrid was het weer gewoon perfect. Het leek erop dat we niet de enigen waren die van de zonnige zondag gebruik maakten om in het park te wandelen. Toen we aankwamen, zag het er zo vredig uit – mensen die in de biertuinen zaten, kijkend naar de bootjes op het meer midden in het park, spelende kinderen en vrienden die gezellig aan het kletsen waren – een perfect idyllisch tafereel.
Het park was enorm – we hebben er zeker drie uur rondgelopen. Op een gegeven moment had ik het gevoel dat de dag zonde zou zijn als ik geen foto’s zou maken. Terwijl we rondliepen, zocht ik naar een compositie die het park het beste tot zijn recht zou laten komen. Het was niet moeilijk om een interessante plek te vinden en na even ronddwalen zagen we een klein meertje met Crystal Palace op de achtergrond.
Een stukje geschiedenis van het „Parque del Buen Retiro“
Het „Parque del Buen Retiro“ werd in het begin van de 15e eeuw aangelegd en aan het einde van die eeuw door koning Filips II uitgebreid. In 1630 werden er verschillende gebouwen neergezet: de “Casón del Buen Retiro” (die als balzaal werd gebruikt) en de “Salón de Reinos” (Zaal der Koningen), versierd met schilderijen, bijvoorbeeld van “Velázquez”. In die tijd werd ook de grote vijver “Estanque del Retiro” aangelegd, als decor voor nagespeelde zeeslagen.
Crystal Palace
Op mijn foto zie je het „Palacio de Cristal“, geïnspireerd op het Crystal Palace in Londen, Verenigd Koninkrijk. Het werd samen met de kunstmatige vijver gebouwd, iets later dan de andere bouwwerken in het park, namelijk precies in 1887. Vanaf het begin werd het Crystal Palace gebruikt om bloemensoorten uit Spanje tentoon te stellen.
Op de dag dat we dit glazen paviljoen bezochten, was er geen tentoonstelling binnen. Toen we het gebouw binnenkwamen, hoorden we de geluiden van exotische vogels – een ‘auditieve tentoonstelling van de geluiden van de natuur’! Daarna liepen we langs het paleis en zagen we een klein vijvertje vol schildpadden die hun kopjes uit het water staken om van de zon te genieten. Ik moest hier gewoon een foto van maken – al was het maar voor onze herinneringen.
