Ik heb ergens gelezen dat de muren van San Marino op de Chinese Muur lijken. Eerst dacht ik dat dat een beetje overdreven was, maar toen ik op zoek ging naar composities voor mijn foto’s, bleek het toch te kloppen.
“Probeer ons maar niet binnen te vallen”
Het complex van de stadsmuren, de drie torens en het stadscentrum van San Marino zelf is uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed en is absoluut een verborgen parel. Het gerucht gaat echter dat het het minst bezochte land ter wereld is. Dat verbaasde me, gezien het unieke karakter van deze republiek. Ik kan me alleen maar voorstellen dat er veel meer mensen zijn die het graag zouden willen zien.
San Marino bestaat al sinds 301 n.Chr. en heeft sindsdien zijn onafhankelijkheid behouden, ondanks invasies van barbaren en de Napoleontische oorlogen. Slimme politici, trots op het liberale karakter van de Sanmarinese bevolking en gelegen op de Titano-berg, hebben deze republiek beschermd tegen aansluiting bij andere landen. Ik denk dat een groot voordeel van dit land de vestingwerken zijn – de beroemde drie torens en de drie ringen van stadsmuren geven als het ware de boodschap af: “Probeer ons maar niet binnen te vallen”.
