Daria en ik zijn al ontelbare keren naar Wrocław geweest. We hebben alle beroemde bezienswaardigheden van de stad gezien, maar ik voel me altijd aangetrokken tot de Universiteit van Wrocław, vooral tot het oude kloostercomplex van Sint-Vincentius en Sint-Jakobus, dat nu door de faculteit Filologie wordt gebruikt. Ik ben er vaak geweest, deels omdat ik het zo mooi vind en deels omdat Daria daar vroeger studeerde.
Het is zo’n gebouw dat een voorbijganger in eerste instantie misschien niet opvalt, zeker niet in een stad vol geschiedenis. Het is niet het soort gebouw dat zich meteen laat zien; het wacht. Je merkt de schoonheid ervan niet meteen op. Misschien loop je op weg naar de markthal aan de overkant van de straat wel eens langs het complex zonder er echt naar te kijken, zonder te beseffen dat de lange vleugel waar monniken ooit in stilte woonden en werkten, tegenwoordig deel uitmaakt van een universiteit. Maar als je even stopt en goed kijkt, word je beloond met het uitzicht op de statige gotische toren, en beginnen je gedachten terug te dwalen door de eeuwen van het bestaan van het gebouw.
Een lange en roemrijke geschiedenis
Het complex dateert van rond 1240. De kathedraal en het klooster werden gesticht door hertog Hendrik II de Vrome en gebouwd voor franciscaanse monniken die uit Praag waren gehaald. Kort nadat de bouw van het complex was begonnen, sneuvelde hertog Hendrik zelf tijdens de strijd tegen de Mongolen tijdens de eerste Mongoolse invasie van Polen en werd hij bijgezet in een crypte in de kathedraal.
In het begin van de 16e eeuw werden de franciscanen gedwongen om ofwel tot het protestantisme over te stappen, ofwel de stad te verlaten. Toen ze vertrokken, werd het verlaten complex overgenomen door de premonstratenzers. De gebouwen werden aan het eind van de 17e eeuw in barokstijl herbouwd en hebben tot op de dag van vandaag veel van die stijl behouden.
Jaren van strijd en wederopbouw
Net als veel andere historische gebouwen in heel Polen liep de kathedraal tijdens de Tweede Wereldoorlog zware schade op. De hoge toren stortte in, evenals delen van de gewelven en zijmuren. De wederopbouw van het complex, een moeizaam en nauwgezet proces, begon pas in 1947 en duurde tientallen jaren.
De kathedraal vastleggen
Ik ben al ontelbare keren over de brug gelopen, heb naar het kloostercomplex gestaard en geprobeerd een manier te vinden om het zo te fotograferen dat het recht doet aan de plek. Ik heb nooit een uitzicht gevonden dat me inspireerde. Maar op een late namiddag, vlak voor zonsondergang, was ik een andere kerk in de oude binnenstad aan het fotograferen en besefte ik dat ik de mooiste zonsondergang boven Wrocław zag die ik ooit had gezien. Toen de laatste kleuren van de zonsondergang begonnen te vervagen, ben ik naar het klooster gelopen, omdat ik dacht dat het vastleggen ervan tijdens het blauwe uur een dramatische achtergrond zou opleveren. Ik vond een plekje aan de overkant van de straat en met de laatste paarse lichtstralen van de vervagende zonsondergang kon ik de majestueuze schoonheid van het gebouw vastleggen. Ik raad je ten zeerste aan om Wroclaw te bezoeken, een verborgen parel en een ondergewaardeerde Europese stad.
