Υπάρχει κάτι στον Πύργο του Ρολογιού του Πλόβντιβ που ξεπερνά τα αρχιτεκτονικά όρια. Εκείνο το συγκεκριμένο ανοιξιάτικο απόγευμα, στεκόμουν και παρακολουθούσα τον ουρανό να σβήνει πίσω από τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας, λίγα μόλις λεπτά αφότου είχα τραβήξει μια ευρύτερη πανοραμική φωτογραφία του Πλόβντιβ. Αυτή τη φορά, το βλέμμα μου στενεύτηκε — όχι στον ολόκληρο ορίζοντα, αλλά σε ένα φωτεινό κτίριο που, εκείνη τη στιγμή, μου φάνηκε σαν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Ήταν σαν φάρος.
Βρισκόμουν ακόμα σε έναν από τους εμβληματικούς λόφους της πόλης, πιθανώς στο ίδιο σημείο με πριν — αν και ο χρόνος και το μεταβαλλόμενο φως κάνουν κάθε καρέ να μοιάζει με καινούργιο. Αυτό που με τράβηξε δεν ήταν μόνο ο πύργος καθεαυτός, αλλά ο τρόπος με τον οποίο η λαμπερή κορυφή του διαπερνούσε την επερχόμενη μπλε ώρα. Μετατράπηκε σε έναν απρόσμενο φάρο πάνω από το αστικό τοπίο. Λευκό φως εξωτερικά, αλλά το εσωτερικό φως μεταβαλλόταν στα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Περίμενα.
Τη στιγμή που η εσωτερική λάμπα άναψε κόκκινη, το συνειδητοποίησα: η αντίθεση μεταξύ του κόκκινου και του λευκού έδινε την αίσθηση ότι ο πύργος ανήκε σε μια απόκρημνη ακτογραμμή, όχι σε μια πόλη της ενδοχώρας. Για μια στιγμή, θα μπορούσα να βρισκόμουν πάλι στην Πορτογαλία, περιτριγυρισμένος από τον Ατλαντικό, με τα βράχια στα πόδια μου. Αυτή η εικόνα είναι το αποτέλεσμα εκείνης της στιγμής συναισθηματικής ασυμφωνίας: ένα αστικό κτίσμα που μου έδινε την αίσθηση του σπιτιού.
Ρυθμίσεις κάμερας και σύνθεση για τον Πύργο του Ρολογιού στο Πλόβντιβ
Για να ισορροπήσω τόσο τον πύργο όσο και τα χρώματα του ηλιοβασιλέματος, επέλεξα εστιακό μήκος 44 mm, f/8, ISO 100 και έκθεση 5 δευτερολέπτων. Ακριβώς όσο χρειαζόταν για να μην αλλοιωθεί το κόκκινο, καθώς άλλαζε το χρώμα του πύργου. Η χρήση τρίποδα και χρονοδιακόπτη 2 δευτερολέπτων συνέβαλε στη διασφάλιση της ευκρίνειας χωρίς κανένα κούνημα.
Περικοψα την τελική εικόνα χρησιμοποιώντας την χαρακτηριστική μου αναλογία χρυσής τομής 16,18×10. Είναι μια λεπτομέρεια που περνάει απαρατήρητη, αλλά την χρησιμοποιώ πάντα στις αστικές τοπιογραφίες — απλώς φαίνεται φυσική στο μάτι.
Συμβουλή για τη φωτογραφία: Αφηγηθείτε την ιστορία της αντίθεσης
Αν φωτογραφίζετε ένα αστικό τοπίο με ένα κυρίαρχο στοιχείο, ρωτήστε τον εαυτό σας: με τι θέλω να το συγκρίνω; Στην περίπτωσή μου, δεν επρόκειτο απλώς για το να απομονώσω τον πύργο. Επρόκειτο για τη σχέση του με τον υπόλοιπο ορίζοντα του Πλόβντιβ. Υψώνεται πάνω από όλα, κυριολεκτικά. Αυτή η αντίθεση ήταν η ιστορία που ήθελα να διηγηθώ — όχι απλώς ένας πύργος, αλλά ο πύργος.
Αν σκοπεύετε να επισκεφθείτε αυτό το κρυμμένο διαμάντι και την υποτιμημένη ευρωπαϊκή πόλη για να απαθανατίσετε το πανόραμα του Πλόβντιβ κατά το ηλιοβασίλεμα, ρίξτε μια ματιά στην προηγούμενη ανάρτησή μου. Εναλλακτικά, αν θέλετε να τραβήξετε μια υπέροχη φωτογραφία του Δημαρχείου του Πλόβντιβ τη νύχτα, υπάρχει επίσης μια ανάρτηση στο blog αφιερωμένη σε αυτό το όμορφο κτίριο. Επισκεφθείτε επίσης την επίσημη τουριστική ιστοσελίδα του Πλόβντιβ για χρήσιμες πληροφορίες.
