Jest coś wyjątkowego w tym, jak światło pada na Tatry zimą. Uwielbiam, jak niższy szczyt łapie promienie słońca, wyróżniając się na tle głębokich cieni lasu, podczas gdy Wysokie Tatry górują nad tym wszystkim. Moim zdaniem wygląda to po prostu niesamowicie.
Żeby się ogrzać, spacerowaliśmy w tę i z powrotem ulicą biegnącą wzdłuż grzbietu Gubałówki. Ruszyliśmy na zachód, prawie aż na sam koniec. Przez większość drogi drzewa rosły po obu stronach ścieżki, zasłaniając widok. Ale wtedy, w samą porę, dostrzegłem słońce wyglądające zza gór. Musiałem biec – naprawdę biec – żeby znaleźć dobre miejsce, zanim światło zniknie. I właśnie wtedy uchwyciłem kolejny piękny widok na Gubałówkę w śnieżną zimę.
Piękno Tatr zimą
Tatry to najwyższe góry w Zakopanem w Polsce. Stanowią część łańcucha Karpat i mają około 60 kilometrów długości oraz 15–20 kilometrów szerokości. Dzięki swoim imponującym szczytom i surowym krajobrazom są wymarzonym miejscem dla miłośników zimowych wypraw. Tatry w Polsce zajmują powierzchnię około 175 kilometrów kwadratowych. Są chronione przez Tatrzański Park Narodowy. Góry dzielą się na trzy części: Tatry Bielskie, Tatry Wysokie i Tatry Zachodnie.
Tatry są nie tylko piękne, ale mają też ogromne znaczenie historyczne i kulturowe. Podczas II wojny światowej kurierzy ryzykowali życie, przemierzając ten niebezpieczny teren i przekraczając „zieloną granicę”, by dostarczyć ważne wiadomości. Od setek lat góry te są też centrum wspinaczki i turystyki górskiej w Polsce.
Tatry od dawna przyciągają artystów i pisarzy. Malarze tacy jak Jan Nepomucen Głowacki i Stanisław Witkiewicz pokazali, jak są one majestatyczne, a pisarze, jak Kazimierz Przerwa-Tetmajer i Jan Kasprowicz, napisali wiersze, które przetrwają wieki. Fotografowie wciąż próbują uchwycić wyjątkową grę światła i cienia w Tatrach zimą. Zdecydowanie polecam odwiedzić Tatry i Zakopane – to prawdziwa perełka i niedoceniane europejskie miasto.











