Frankrijk strekt zich uit over West-Europa, van het Kanaal tot aan de Middellandse Zee. De grenzen lopen langs de Alpen, de Jura en de Pyreneeën, met in het westen de Atlantische kust. In het noorden ligt Parijs aan de Seine, en hogesnelheidstreinen verbinden de stad in een paar uur met Lyon, Bordeaux en Marseille.

Parijs
De meeste reizen door Frankrijk beginnen in Parijs, en dat geldt ook voor ons Frankrijk-archief. De stad is bovendien een van de meest gefotografeerde plekken ter wereld. Dus elke foto moet daar zijn plekje verdienen tussen miljoenen andere.
Mijn antwoord was simpel: ga vroeg, ga hoog en zoek de hoek waar de menigte langs loopt. Kijk voor meer info in onze Parijs-gids.
Bij het Louvre kwam de foto vanuit een zijdeur. Nadat ik voor zonsopgang op de hoofdbinnenplaats had gefotografeerd, liep ik toevallig via de Passage Richelieu naar buiten. Binnen gloeiden de lampen nog goudkleurig, terwijl de piramide aan het einde van de colonnade blauw was geworden. Daardoor heeft de foto twee kleurtemperaturen, perfecte symmetrie en geen mensen. Een paar uur later is zo’n foto onmogelijk.

Palais Garnier
De Opera van Parijs is ontworpen door Charles Garnier en opende in 1875. In het begin vonden critici de gevel te opzichtig. Later werd het een voorbeeld voor operahuizen over de hele wereld.
En het mooiste uitzicht van bovenaf is bovendien gratis. Vanaf het dakterras van Galeries Lafayette Haussmann kijk je tijdens de openingstijden recht naar beneden op het gebouw. Van daaruit heb ik de opera gefotografeerd terwijl die bij zonsondergang oplichtte, met de Eiffeltoren aan de horizon. Vanuit een andere hoek van het terras kun je ook de Sacré-Coeur zien, maar ik heb deze foto aan de zon gewijd.

Sacré-Cœur en Montmartre
De basiliek staat bovenop Montmartre, de hoogste heuvel van Parijs. Vanaf een dak in de verte heb ik ‘m gefotografeerd met een brandpuntsafstand van 345 mm. Door de lange lens lijken de witte koepels bijna op de schoorsteenkappen te rusten, waardoor het lijkt alsof de basiliek rechtstreeks uit het daklandschap omhoog rijst. De koepels vangen het laatste warme licht op, terwijl de daken eronder blauw kleuren.
Op straatniveau is het altijd druk. Maar door geduldig te wachten kon ik de drie ingangspoorten fotograferen zonder dat er iemand voor stond. Zonder mensen dragen de drie bogen en de witte steen het beeld helemaal zelf.

Binnen in de Sacré-Cœur
Binnen verdwijnt het lawaai van Montmartre echter naar de achtergrond. Stenen bogen leiden je blik omhoog naar de heldere koepel boven het mozaïek in de apsis, waar Christus zijn gouden armen over het altaar uitspreidt. Dit mozaïek is zelfs een van de grootste van Frankrijk.
In de zijkapellen hangen rustigere schilderijen. In een ervan verlicht gebrandschilderd glas een marmeren altaarstuk, dat ik op 13 mm heb gefotografeerd. Vlakbij leidt een gebogen kalkstenen trap naar beneden, naar de ingang van de crypte. Op de balustrade staan mozaïekwapens die je blik naar beneden trekken. Toch gaan de meeste bezoekers daar nooit heen.

De Seine in de herfst
Onze reis naar Parijs in september bestond vooral uit regen. Op één avond brak de zon echter steeds weer door. De weersvoorspelling gaf nog steeds bewolkt aan, dus ik ben toch maar gegaan.
Uiteindelijk leverde die avond de mooiste foto van de hele reis op. Vanaf de rivieroever bij de Assemblée Nationale fotografeerde ik het Palais Bourbon door gouden bladeren heen, met de Eiffeltoren die achterin door de nevel omhoog rees. Ik had dit plekje niet van tevoren uitgezocht. De foto ontstond juist doordat ik naar de lucht keek en bereid was om nat te worden.
Fotograferen in Frankrijk
Mijn eerste foto van Frankrijk nam ik in 2021 vanuit het raam van een vliegtuig. We vlogen van Berlijn naar Lissabon, en plotseling doemde Parijs onder ons op, met de Seine die er kronkelend doorheen liep. Het was de bedoeling om elke Europese hoofdstad te fotograferen, en Parijs stond hoog op mijn lijstje. Uiteindelijk maakte de reis in september die cirkel rond.
Op de grond is de aanpak hetzelfde als in Rome of Krakau. Het blauwe uur voor zonsopgang zorgt ervoor dat de binnenplaatsen leeg zijn. Gratis uitkijkpunten zorgen voor hoogte, en een telelens zorgt voor die compressie die je op ansichtkaarten nooit ziet. Interieurs belonen op hun beurt geduldig werken met een lage ISO-waarde. Voor het operagebouw zelf organiseert de Opéra national de Paris rondleidingen door de zaal en de foyers.

Wanneer kun je het beste naar Frankrijk gaan?
Voor fotografie is de herfst het mooiste seizoen. In september en oktober staat de zon lager en zijn er minder mensen op de been. De bomen langs de rivieren kleuren goud. Er valt dan wel wat regen, maar het mooiste licht zie je vaak net na een bui.
De lente brengt bloesems en de drukste maanden in Parijs. De zomer zorgt voor lange dagen, maar het middaglicht is fel en de rijen staan vol. De winter daarentegen is rustig, en het blauwe uur valt laat in de middag. Dat maakt het het makkelijkste seizoen voor nachtwerk.
Vervoer in Frankrijk
Frankrijk heeft een van de grootste hogesnelheidsspoorwegnetwerken van Europa. TGV-treinen rijden in ongeveer twee uur van Parijs naar Lyon en in zo’n drie uur naar Marseille. De Eurostar verbindt Parijs met Londen en Brussel.
Parijs zelf kun je daarentegen het beste te voet verkennen. Van het Louvre naar het Palais Garnier is het maar een klein stukje lopen, en de oevers van de rivier lopen naadloos in elkaar over. Buiten de hoofdstad liggen de grenssteden ook dichtbij. Genève, dat bijna helemaal door Frankrijk wordt omringd, is een veelgebruikte toegangspoort tot de Franse Alpen en Annecy.
Veelgestelde vragen
Wat is de beste tijd om Frankrijk te bezoeken?
Voor fotografie zijn september en oktober ideaal. Het licht is zachter, het is minder druk en de bomen langs de Seine kleuren goud. Reken wel op regen. De lente is het klassieke seizoen en dan is het het drukst in Parijs. De zomer brengt de langste dagen en de langste rijen, terwijl de winter vroege blauwe uren en rustige straten biedt.
Hoeveel dagen heb je nodig in Frankrijk?
In vier dagen kun je op een rustig tempo de belangrijkste bezienswaardigheden van Parijs bekijken: het Louvre en de operawijk, Montmartre, de Eiffeltoren en de Seine. Met een week of langer kun je met de hogesnelheidstrein nog een andere regio bezoeken, zoals Lyon, de Provence of de Alpen, zonder dat je het grootste deel van de reis in de trein doorbrengt.
Hoe verplaats je je in Frankrijk?
Met de trein. Het TGV-netwerk verbindt Parijs met Lyon, Bordeaux, Marseille en Lille in een paar uur, vaak sneller dan vliegen als je de tijd op de luchthaven meerekent. In Parijs kun je in de metro contactloos betalen. Een auto is alleen handig voor landelijke gebieden zoals de Provence of de Dordogne.
Is de toegang tot de Sacré-Cœur gratis?
Ja. De toegang tot de basiliek is gratis, en hij gaat vroeg open en sluit laat. Voor de klim naar de koepel heb je echter een apart kaartje nodig. Voor het interieur, inclusief het mozaïek in de apsis en de zijkapellen, heb je geen kaartje nodig. Fotograferen zonder flits wordt buiten de diensten om over het algemeen toegestaan, dus plan je foto’s binnen tussen de missen door.
Waar vind je het mooiste gratis uitzichtpunt in Parijs?
Het dakterras van Galeries Lafayette Haussmann. Het is gratis tijdens de openingstijden van de winkel en je kijkt er recht naar beneden op het Palais Garnier, met de Eiffeltoren aan de horizon en de Sacré-Cœur vanuit een andere hoek. Neem eerst de roltrappen naar de bovenste verdieping en loop dan naar buiten. Je hebt geen kaartje of reservering nodig.
Is Frankrijk veilig voor fotografen?
Ja, volgens Europese normen. In Parijs zijn er zakkenrollers bij de drukbezochte bezienswaardigheden, in de metro en in de rij voor de kabelbaan van Montmartre. Houd je spullen daarom goed dichtgeritst en voor je. Statieven trekken de aandacht van straatverkopers rond de Eiffeltoren, dus ga daar vroeg fotograferen. Nachtfotografie langs de grote boulevards is geen probleem.



