Αυτό το Νοέμβριο, έψαχνα να βρω εκείνο το φθινοπωρινό φως στα πορτογαλικά βουνά και στην πόλη Μαντέιγκας.
Είναι εκπληκτικό πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να κάνει ο ήλιος — αυτή η φωτογραφία είναι από την πρώτη μας μέρα, όταν βγήκαμε για φωτογράφιση στη βροχή.
Ποιες σκηνές προτιμάτε; Το χρυσαφένιο φως του φθινοπώρου (στην επόμενη ανάρτηση του ιστολογίου) ή την ομιχλώδη ατμόσφαιρα (όπως εδώ);
Όσο για μένα, χάρηκα πολύ που μπόρεσα να τραβήξω μερικές φθινοπωρινές φωτογραφίες εδώ στην Πορτογαλία. Είναι κάτι που πραγματικά σου λείπει στη Λισαβόνα, όπου οι εποχές βασικά εναλλάσσονται μεταξύ ηλιόλουστου-ξηρού και ηλιόλουστου-βροχερού καιρού. (Ένα ευχάριστο πρόβλημα, το ξέρω.) Ταξίδι με τους @rui_caires και @jbagulho.
Το Μαντέιγκας το φθινόπωρο: Γιατί αυτή η πόλη μοιάζει να έχει φτιαχτεί για τους φωτογράφους
Αν έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν η Πορτογαλία έχει πραγματικά φθινόπωρο, η Μαντέιγκας είναι το μέρος όπου θα βρείτε την απάντηση.
Κρυμμένη βαθιά μέσα στη Serra da Estrela, η Manteigas μεταμορφώνεται σε ένα πολύχρωμο τοπίο κάθε Οκτώβριο και Νοέμβριο. Μόλις μπήκαμε με το αυτοκίνητο στην κοιλάδα, ήταν σαν το τοπίο να είχε μετατραπεί σε πίνακα ζωγραφικής: τα κίτρινα χρώματα έδιναν τη θέση τους στα πορτοκαλί, ενώ τα κόκκινα λάμπουν μέσα από την πρωινή ομίχλη.
Αλλά αυτό που κάνει το Μαντέιγκας τόσο ελκυστικό για τους φωτογράφους δεν είναι μόνο το χρώμα, αλλά και η αντίθεση. Η ομίχλη που κατεβαίνει από τις ψηλότερες κορυφογραμμές, ο ήλιος που διαπερνά τα σύννεφα σε απρόβλεπτες στιγμές και εκείνη η σπάνια αίσθηση ότι κάθε γωνιά μπορεί να είναι η ιδανική λήψη.
Αυτή δεν είναι η Πορτογαλία που φαντάζονται οι περισσότεροι.
Και ακριβώς γι’ αυτό αξίζει να τη φωτογραφίσεις.
EXIF & Σημειώσεις φωτογράφου
Φωτογραφική μηχανή: Sony A7R V
Φακός: 24 mm
Ρυθμίσεις: f/2.8, 1/320 δευτ., ISO 100
Γιατί αυτές οι ρυθμίσεις:
Η λήψη με πλήρως ανοιχτό διάφραγμα μου επέτρεψε να διατηρήσω την ομίχλη και το απαλό φως ονειρικά, διατηρώντας παράλληλα αρκετό βάθος πεδίου ώστε τα χρώματα να αναδυθούν. Η γρήγορη ταχύτητα κλείστρου εξασφάλισε απόλυτα ευκρινή δέντρα, ακόμη και με τον ασταθή άνεμο του βουνού.
Αν ποτέ φωτογραφίσετε σκηνές με ομίχλη όπως αυτή, η βασική μου συμβουλή είναι:
Ρυθμίστε την έκθεση με βάση τα φωτεινά σημεία στα δέντρα — όχι την ομίχλη.
Η ομίχλη φωτίζεται εύκολα, και θέλετε το χρώμα να παραμείνει έντονο.
Γιατί ο Μαντέιγκας έχει σημασία
Ξέρεις πώς συχνά ανησυχείς μήπως η δουλειά σου δεν είναι «τέχνη» ή μήπως δεν βρίσκεσαι σε ένα μέρος με μαγευτικά τοπία;
Ο Μαντέιγκας είναι η απόδειξη ότι δεν χρειάζεται να πας στις Άλπεις ή στην Ισλανδία για να βρεις τη μαγεία.
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια κοιλάδα όπου οι εποχές επιτέλους κάνουν την εμφάνισή τους…
και τη διάθεση να σταματήσεις το αυτοκίνητο όταν το φως σε καλεί.
Αυτό το μέρος με έκανε να ξαναερωτευτώ το πορτογαλικό φθινόπωρο.
Και νομίζω ότι θα νιώθατε το ίδιο.
Διαβάστε περισσότερα από το ταξίδι μου στις Μαντέιγκας στα άρθρα «Rota das Faias – Το πιο όμορφο φθινοπωρινό μονοπάτι» ή «Σπίτια καλυμμένα με βρύα στις Μαντέιγκας».
