Μπαίνοντας στον «Όροφο των Ευγενών», όπου κάποτε η οικογένεια Μπατγιό διοργάνωνε μεγάλες εκδηλώσεις, το βλέμμα μου έπεσε αμέσως στην εκπληκτική οροφή και τον πολυέλαιο της Casa Batlló, πριν καν προλάβω να εκτιμήσω την πλήρη έκταση του χώρου. Θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι αυτός είναι πολυέλαιος, από αυτή τη γωνία; Ίσως. Αλλά αυτό που πραγματικά με γοήτευσε ήταν η εκπληκτική οροφή.
Καθισμένος στην αίθουσα υποδοχής, φαντάστηκα τον ιδιοκτήτη αυτού του σαλονιού να απολαμβάνει καθημερινά αυτή τη θέα. Σε συνδυασμό με το παιχνίδι του φωτός από τον πολυέλαιο, τα σπειροειδή μοτίβα της οροφής δημιουργούσαν κάτι πραγματικά μοναδικό. Το σχέδιο μου έμοιαζε με το μάτι ενός χαμαιλέοντα, καθώς η σπειροειδής, ανάγλυφη επιφάνειά του αντανακλούσε κάτι οργανικό και ζωντανό. Ήταν ένα εκπληκτικό θέαμα.
Οροφή και πολυέλαιος στη Casa Batlló
Συνδεόμενος με το γραφείο του κ. Μπατγιό, ο κύριος χώρος διαβίωσης της Casa Batlló προσφέρει μια από τις πιο εκπληκτικές θέες προς την Paseo de Gracia. Σχεδιασμένο όχι μόνο για να συλλέγει φυσικό φως, αλλά και για να προσφέρει έναν χώρο «για να βλέπεις και να σε βλέπουν», το μεγάλο παράθυρο λειτουργεί ως το ιδανικό πλαίσιο για τη πολυσύχναστη λεωφόρο. Ωστόσο, η προσοχή μου συνέχιζε να στρέφεται προς την οροφή, παρά αυτή την εντυπωσιακή θέα.
Το εκπληκτικό μοτίβο με το οποίο ο Γκαουντί αποδίδει τη ροή των κυμάτων της θάλασσας αποκαλύπτει τη δεξιοτεχνία του. Ο χώρος μοιάζει συνολικά ζωντανός, σαν η οροφή να κινείται μαζί με το φως. Οι μεγάλες ξύλινες πόρτες με τα βιτρώ στοιχεία τονίζουν ακόμη περισσότερο αυτή τη ρευστότητα. Όλα εδώ φαίνονται προσεκτικά μελετημένα: κάθε σχήμα, κάθε λεπτομέρεια, κάθε αντανάκλαση που δημιουργεί ο πολυέλαιος της Casa Batlló συμβάλλει στη συνολική εντύπωση.
Ένα αριστούργημα σε κάθε λεπτομέρεια
Το Noble Floor αποδεικνύει την εφευρετικότητα του σχεδιαστή, δεν αποτελεί απλώς μια επίδειξη πλούτου και κομψότητας. Σε συνδυασμό με την περίτεχνη οροφή και τον πολυέλαιο της Casa Batlló, όλα τα οργανικά καμπυλωτά στοιχεία δημιουργούν μια εμπειρία που δεν μοιάζει με καμία άλλη. Καθώς περπατούσα σε αυτό το δωμάτιο, μεταφέρθηκα στις ίδιες τις σκέψεις του ίδιου του Γκαουντί, και όχι απλώς σε μια άλλη εποχή.
