Η φωτογραφία δεν είναι τυχαία ένα από τα μεγαλύτερα πάθη μου· θα μπορούσα να πω ότι κληρονόμησα αυτή την αγάπη από τον πατέρα μου, ο οποίος επίσης ενδιαφερόταν πολύ για τη φωτογραφία. Από πολύ μικρή ηλικία με γοήτευε αυτή η μορφή τέχνης, που έχει τη δύναμη να αποτυπώνει στιγμές για πάντα και να κάνει τις αναμνήσεις να διαρκούν μια ζωή.
Με τη φωτογραφική μου μηχανή πριν ξημερώσει
Η θέα από το Κάστρο της Πράγας προς την Χρυσή Πόλη μου είναι πολύ οικεία, καθώς ο πατέρας μου είχε τραβήξει μια πολύ παρόμοια φωτογραφία στην εποχή του και πάντα μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο συνέθεσε αυτή τη φωτογραφία. Αν και ο μοναδικός ορίζοντας της Πράγας κρύβεται σε αυτή τη συγκεκριμένη σκηνή, κάθε τουρίστας που φεύγει από το Κάστρο στο Hradschin γνωρίζει αυτή την πολύ όμορφη θέα πάνω από τις στέγες της τσεχικής πρωτεύουσας.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας μας διαμονής στην Πράγα, αποφάσισα να πάω στο Κάστρο της Πράγας, το οποίο χτίστηκε τον 9ο αιώνα ως το μεγαλύτερο αρχαίο κάστρο στον κόσμο, πριν φτάσουν εκεί οι εκδρομείς, προκειμένου να το απαθανατίσω στο χρυσό φως του ντροπαλού πρωινού ήλιου. Μου αρέσει να βγάζω τη φωτογραφική μου μηχανή πριν ξημερώσει και να παρακολουθώ τον κόσμο να ξυπνάει σιγά-σιγά – για μένα αυτό είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Δείτε τον ταξιδιωτικό οδηγό μου για την Πράγα αν σχεδιάζετε το ταξίδι σας.
Επίσης, εδώ είναι η άλλη ανάρτηση στο blog μου, αυτή τη φορά για το Παλιό Δημαρχείο της Πράγας.
