Μιλάμε για ξύπνημα στον παράδεισο. Για μένα, αυτό είναι. Η θέα προς τον χώρο της πισίνας του Berjaya Langkawi Resort ήταν η θέα που απολαμβάναμε κάθε πρωί για δύο εβδομάδες τον Φεβρουάριο του 2022.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρετε για το θέρετρο είναι ότι είναι τεράστιο σε μέγεθος – αλλά ποτέ δεν δίνει την αίσθηση ότι είναι γεμάτο κόσμο. Έχτισαν τα σαλέ πάνω στο νερό ή μέσα στο τροπικό δάσος – φροντίζοντας να κόψουν όσο το δυνατόν λιγότερα δέντρα. Επομένως, για να πάμε για πρωινό χρειαζόμασταν 15-20 λεπτά με τα πόδια μέσα από το τροπικό δάσος. Ξέρω, ξέρω, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη δωρεάν υπηρεσία μεταφοράς με ηλεκτρικό λεωφορείο. Αλλά τόσο η Ντάρια όσο και εγώ απολαμβάναμε πολύ αυτές τις καθημερινές βόλτες.
Τέλος πάντων, μόλις φτάναμε στο λόμπι του θέρετρου, αυτή ήταν η θέα που είχαμε από το τραπέζι του πρωινού μας. Κατά κάποιον τρόπο, είναι η αντίθετη θέα από τη φωτογραφία της παραλίας που σας έδειξα χθες.
