Ik ben al vaak in Boston geweest en heb de meeste van de iconische historische bezienswaardigheden verkend – Faneuil Hall, het Custom House en de Old North Church, om er maar een paar te noemen – maar er is geen plek in de stad die zo tot mijn verbeelding spreekt als de waterkant. Het is tenslotte een stad die vanaf het allereerste begin gevormd en bepaald is door haar ligging aan zee.
Tijdens een recent bezoek aan de stad wilde ik de haven fotograferen, een van de oudste en historisch gezien belangrijkste havens van de Verenigde Staten. Mijn gedachten dwalen al snel terug door de eeuwen van Bostons geschiedenis naar december 1773, toen kolonisten, vermomd als indianen, aan boord gingen van schepen in deze haven en meer dan driehonderd kisten thee van de Oost-Indische Compagnie in de haven dumpten. Volgens de overlevering in Boston rook het troebele water van de haven daarna nog wekenlang naar thee. Die gebeurtenis, bij generaties geschiedenisstudenten bekend als de Boston Tea Party, was een katalysator voor de Amerikaanse Revolutie en versterkte de reputatie van de Bostonians als een opstandig volk met weinig tolerantie voor onderdrukking, hoe mild die ook mocht zijn.
De moderne waterkant
De waterkant blijft Boston vormgeven. Twee eeuwen lang was het een ruige industriële zone, gekenmerkt door pakhuizen, vispieren en touwfabrieken. Terwijl de stad groeide en bloeide, behield de waterkant zijn ruige karakter. Fan Pier, waar ik op een regenachtige winterdag naartoe ging om de skyline te fotograferen, maakte deel uit van die ruige waterkant. Tegen het einde van de twintigste eeuw waren Fan Pier en een groot deel van de omliggende waterkant in verval geraakt. In de jaren negentig begon de South Boston Waterfront echter aan een decennialange metamorfose – een van de meest opmerkelijke stedelijke transformaties in het moderne Amerika. De eens zo beruchte waterkant, inclusief Fan Pier, werd omgevormd tot een glanzend, modern cultureel en commercieel centrum. De eens zo ruige waterkant, nu algemeen bekend als het Seaport District, is de afgelopen jaren een trekpleister geworden, en niet langer alleen maar een economisch noodzakelijke doorn in het oog aan de rand van de stad.
Het uitzicht vanaf Fan Pier
Ik ben naar Fan Pier gegaan omdat je daar het meest iconische uitzicht hebt op de waterkant en de skyline van de stad. Vanaf dit uitkijkpunt zie je bijna de hele geschiedenis van Boston voor je, van de Prudential Tower tot de Zakim Bridge en de iconische torenspits van de Old North Church: eeuwen van stadsontwikkeling in één adembenemend uitzicht. En daarachter liggen de haven-eilanden, waar zowel ongelooflijke natuurlijke schoonheid als historische bezienswaardigheden te vinden zijn.
Ik heb de foto gekadreerd met metalen scheepssculpturen op de voorgrond, als eerbetoon aan de rol van de zee bij het ontstaan van de stad.










