Από το Μνημείο Βαλχάλα, η θέα απλώνεται προς την κοιλάδα του Δούναβη στη Γερμανία, με τον ποταμό και το γύρω βαυαρικό τοπίο να εκτείνονται μέχρι το βάθος του ορίζοντα.
Αυτή η φανταστική θέα προς τον Δούναβη αξίζει να αποτελέσει το αποκορύφωμα αυτής της τριμερούς σειράς για το Μνημείο Βαλχάλα. Είναι το είδος του τόπου όπου η ιστορία και το τοπίο συναντώνται με έναν τρόπο που είναι δύσκολο να περιγραφεί. Ωστόσο, θα προσπαθήσω!
Μια αξέχαστη θέα πάνω από τον Δούναβη
Στεκόμενος στη μαρμάρινη βεράντα, η θέα προς τον Δούναβη απλώνεται μπροστά σου, πλαισιωμένη από πράσινα λιβάδια, συστάδες δέντρων και ακόμη και μακρινά χωριά στον βαυαρικό ορίζοντα. Η θέα από το Μνημείο Βαλχάλα δίνει μια αίσθηση απεραντοσύνης, σαν μια αναζωογονητική ανάσα φρέσκου αέρα μετά την ανάβαση των σκαλοπατιών.
Η θέα στον ποταμό Δούναβη γίνεται το κέντρο της προσοχής, αλλά με έναν μάλλον τελετουργικό τρόπο. Κάτω από συγκεκριμένο φως, ο ποταμός μπορεί να αντανακλά τα σύννεφα σαν καθρέφτης, και μοιάζει με την τελευταία πινελιά στον ήδη εκπληκτικό ναό του Βαλχάλα και στο γύρω τοπίο.
Ταυτόχρονα, οι κολόνες του ναού διακόπτουν διακριτικά τη θέα από το Μνημείο Βαλχάλα, χωρίζοντάς την σε τμήματα, και αυτό είναι μέρος του λόγου για τον οποίο το σημείο θέασης του Βαλχάλα είναι τόσο εντυπωσιακό.
Λάβετε υπόψη ότι η εξερεύνηση του Μνημείου Walhalla και του σημείου θέασης Walhalla είναι δωρεάν, αλλά υπάρχει μια μικρή χρέωση αν θέλετε να μπείτε στο εσωτερικό του Walhalla και να θαυμάσετε εκατοντάδες μαρμάρινες προτομές, κάτι που συνιστώ αν σας αρέσει η ιστορία.
Αποτυπώνοντας το πέρασμα του χρόνου
Βρίσκω αυτές τις κολόνες ιδιαίτερα εντυπωσιακές, γιατί από τη μία πλευρά έχουν τη λεπτότητα των κλασικών ελληνικών ναϊκών κολόνων, αλλά από την άλλη, ο χρόνος τις έχει διαμορφώσει με τέτοιο τρόπο που μοιάζουν σχεδόν βίαιες. Βρίσκω αυτή την αντίθεση πολύ ενδιαφέρουσα, και ταιριάζει κάπως με τον σκοτεινό, απειλητικό ουρανό που είχαμε εκείνη την ημέρα.
Πιστεύω ότι σε ένα τέτοιο μέρος μπορείς να εκμεταλλευτείς οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες προς όφελός σου. Αν είναι ηλιοβασίλεμα, χρησιμοποίησε το χρυσαφένιο φως. Αν έχει καταιγίδα, ο ουρανός και οι κολόνες δημιουργούν πραγματικά ένα κινηματογραφικό αποτέλεσμα. Και αν είναι μια ηλιόλουστη μέρα, το πράσινο γύρω ζωντανεύει και κάνει το μνημείο να ξεχωρίζει.
Επίσης, ίσως παρατηρήσεις αυτή τη λευκή γραμμή στο έδαφος. Τοποθετήθηκε για να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να πλησιάσουν πολύ κοντά στην άκρη και να πέσουν. Σε όλες τις γλώσσες, γράφει «Μην περνάτε». Δυστυχώς, κάποιος πέρασε.
Δεν ξέρω πώς είναι το μέρος σήμερα ή αν η θέα έχει καταστραφεί εντελώς από την τοποθέτηση φράχτων παντού. Ελπίζω να μην το έκαναν, καθώς αυτό θα ατιμάσει πραγματικά τη θέα από το Μνημείο Walhalla, κατά τη γνώμη μου.
