Όπως υποδηλώνει το όνομά του, ο Φάρος του Πορτλάντ Μπρέικγουότερ είναι ένας φάρος. Είναι επίσης γνωστός ως «Bug Light» – ένα παρατσούκλι που επινόησαν οι ντόπιοι, οι οποίοι θεώρησαν ότι η εμφάνισή του θύμιζε κάποιο έντομο. Ανεξάρτητα από το πώς τον αποκαλείτε, ο Bug Light – ή Φάρος του Πορτλάντ Μπρέικγουότερ – αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατα του Μέιν και αξίζει κάτι περισσότερο από μια φευγαλέα ματιά από τους επισκέπτες της πολιτείας.
Η ιστορία του Bug Light
Ο φάρος Bug Light χτίστηκε ήδη από το 1855, αλλά μόνο ως ξύλινη κατασκευή. Μόνο το 1875 ο φάρος ανακατασκευάστηκε ώστε να εκπληρώνει αξιόπιστα τη λειτουργία του. Αρχιτέκτονας της νέας κατασκευής του φάρου ήταν ο Thomas U. Walter, ο οποίος έγινε διάσημος, μεταξύ άλλων, για το σχεδιασμό της ανατολικής και της δυτικής πτέρυγας του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η τύχη του Breakwater Light άρχισε να αλλάζει κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εκείνη την εποχή, όχι μακριά από τον φάρο, η «New England Shipbuilding Corporation» κατασκεύασε δύο ναυπηγεία για την παραγωγή πολεμικών πλοίων. Ο μικρότερος κυματοθραύστης κατέστη άχρηστος. Έτσι, ο Bug Light έκλεισε. Ο φάρος παρέμεινε εκτός λειτουργίας μέχρι το 2002. Μετά από πολλά χρόνια αναστήλωσης, τότε άρχισε να λειτουργεί ξανά για την ιδιωτική Ακτοφυλακή.
Ο φάρος του Πόρτλαντ σήμερα
Ο Bug Light καταχωρήθηκε το 1973 στον κατάλογο του «Εθνικού Μητρώου Ιστορικών Τόπων» ως ένας από τους ιστορικά σημαντικότερους φάρους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι σήμερα, ο φάρος προσελκύει τουρίστες που επισκέπτονται το παρακείμενο πάρκο με το ίδιο όνομα, «Bug Light», τα κοντινά εστιατόρια και το μνημείο «Ships of Liberty» με το μουσείο του. Μία από τις πιο δημοφιλείς δραστηριότητες στο Bug Light Park είναι το πέταγμα χαρταετών. Δυστυχώς, ο Νίκο έφτασε εκεί νωρίς το πρωί (λίγο μετά την ανατολή) και δεν κατάφερε να απαθανατίσει κανέναν χαρταετό στη φωτογραφία – μάλλον κανείς δεν θα ήταν τόσο τρελός ώστε να τους πετάξει τόσο νωρίς 😉
