Fatima w Portugalii to czwarte co do wielkości miejsce pielgrzymek katolickich w Europie. Nawet w miesiącach zimowych plac przed sanktuarium w Fatimie jest pełen klęczących pielgrzymów. A początki tego kultu wiążą się z historią trójki młodych pasterzy.
Pochodzenie bazyliki Matki Bożej Różańcowej
W maju 1917 roku troje dzieci pasących owce w okolicy Fatimy zauważyło promień światła przy jednym z drzew. Łucja dos Santos i jej dwoje kuzynów, Francisco i Jacinta Marto, dostrzegli w świetle kobietę, która poprosiła ich, by przychodzili w to miejsce każdego 13. dnia miesiąca. W zamian obiecała im wyjawić pewne tajemnice. Kobieta okazała się być Matką Boską i wyjawiła im takie tajemnice, jak koniec I wojny światowej. Poprosiła ich też o zbudowanie świątyni, w której wierni mogliby się do niej modlić.
Bazylika Matki Bożej Różańcowej została zbudowana w latach 1923–1953 w stylu neobarokowym. W katakumbach sanktuarium znajdują się groby trzech pasterzy, którzy mieli objawienie Matki Bożej.
Pewnego zimowego dnia mieliśmy okazję zwiedzić sanktuarium w Fatimie razem z Nico. Kiedy wyszliśmy z wnętrza, naszą uwagę przykuł kontrast światła – złociste światło zalewające kolumnadę sanktuarium i chłodne światło dnia otaczające budynek. Wyglądało to niemal tak, jakby światło chciało oddzielić sacrum od profanum.








