Jesteśmy przyzwyczajeni do nazywania tego pałacu w Warszawie „Pałacem Prezydenckim”, jednak od 1994 roku pełni on funkcję siedziby prezydentów Polski. Ten największy pałac w Warszawie nosił również nazwy: Pałac Koniecpolskich, Pałac Radziwiłłów, Pałac Lubomirskich, Pałac Namiestnikowskich oraz Pałac Rady Ministrów.
Polska szlachta
Budowę tego barokowego gmachu rozpoczęto na polecenie wielkiego hetmana koronnego Stanisława Koniecpolskiego w 1643 roku. Po jego śmierci pałac przechodził z rąk do rąk przedstawicieli polskiej szlachty. Było to miejsce publicznych zgromadzeń, uczt, balów, przedstawień teatralnych i operowych. Odbywały się tu spotkania delegacji przygotowującej traktat o pierwszym rozbiorze Polski. Podczas powstania kościuszkowskiego mieścił się tu szpital wojskowy, a 24 lutego 1818 roku odbył się tu pierwszy publiczny koncert Fryderyka Chopina, który miał wtedy zaledwie 8 lat.
Na początku XIX wieku pałac został kupiony przez rząd Królestwa Polskiego i przebudowany w stylu klasycystycznym (który dominuje tu do dziś). Co zaskakujące, pałac przetrwał II wojnę światową w większości nienaruszony. Ucierpiała jednak w tym czasie statua księcia Józefa Poniatowskiego, której kopię umieszczono przed budynkiem dopiero w 1965 roku. To właśnie tutaj odbywały się rozmowy przy Okrągłym Stole, po których Polska odzyskała demokratyczną niepodległość.
Nie da się w skrócie opisać historii Pałacu Prezydenckiego – jego znaczenie i rola dla Polski były tak wielkie, że możemy jedynie polecić ci zapoznanie się z bardziej szczegółową historią tego budynku. To właśnie tutaj miały miejsce jedne z najważniejszych wydarzeń kulturalnych dla całego narodu. To również tutaj Polska straciła i odzyskała swoją niepodległość.
