{"id":174194,"date":"2026-07-22T12:32:56","date_gmt":"2026-07-22T12:32:56","guid":{"rendered":"https:\/\/sumfinity.com\/?p=174194"},"modified":"2026-08-20T11:39:03","modified_gmt":"2026-08-20T11:39:03","slug":"menorca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sumfinity.com\/nl\/travel\/menorca\/","title":{"rendered":"Menorca"},"content":{"rendered":"

Menorca is het meest oostelijke eiland van de Spaanse Balearen, een rustigere buur van Mallorca die in 1993 door UNESCO tot biosfeerreservaat is uitgeroepen. De twee steden, Ma\u00f3 in het oosten en Ciutadella in het westen, omringen een binnenland met landbouwgrond en een kustlijn die afwisselt tussen witte kalkstenen baaien in het zuiden en donkere, door de wind uitgesleten landtongen in het noorden. De Cam\u00ed de Cavalls, een historische wandelroute, loopt rond het hele eiland en verbindt de meeste stranden en vuurtorens met elkaar.<\/p>\n

\"Panoramic<\/a>
Panoramisch uitzicht op Cala Galdana vanaf Mirador Sa Punta, met de gebogen baai en het turquoise water van Menorca<\/figcaption><\/figure>\n

Cala Galdana<\/h2>\n

Cala Galdana is mijn uitvalsbasis op Menorca. Het PhotoPills-fotokamp verblijft hier in het hotel, en ik ben er al vier keer teruggekomen als een van de instructeurs. De baai is dan het startpunt voor een week vol foto-uitstapjes over het hele eiland. Het mooiste uitzicht vond ik tijdens een spontane wandeling: Daria en ik volgden een pad omhoog door de dennenbossen en kwamen uit bij Mirador Sa Punta, het uitkijkpunt boven de gebogen baai met zijn aangemeerde zeilboten en turquoise water<\/a>.<\/p>\n

Het stadje zelf is helemaal gericht op comfort: hotels, restaurants, kajaks, boottochtjes bij zonsondergang, rustig water voor gezinnen. Soms voelt het meer aan als een Mallorcaans resort zoals Port d\u2019Alc\u00fadia, dat ik voor de reisgids over Mallorca<\/a> heb gefotografeerd, dan als een wilde baai op Menorca. De locatie is de reden: enkele van de mooiste stranden van het eiland liggen op loopafstand.<\/p>\n

Cala Mitjana<\/h2>\n
\"Het<\/a>
Het prachtige turquoise water van Cala Mitjana, een van de mooiste ongerepte stranden van Menorca<\/figcaption><\/figure>\n

Op twintig minuten lopen van Cala Galdana laat Cala Mitjana<\/a> zien hoe dezelfde kust eruitziet als hij nog ongerept is: een baai met turkoois water, omringd door met dennenbomen begroeide kalkstenen kliffen, zonder enige voorzieningen. De wandeling is kort, maar zorgt ervoor dat de drukte wat afneemt en de sfeer compleet verandert. Zwemmers steken over naar Cala Mitjaneta, een baai ernaast waar maar een handjevol mensen in past, en klifduikers staan in de rij op de richels erboven.<\/p>\n

Vanaf de uitkijkpunten langs de kliffen heb je het panorama meteen voor je neus, zonder dat je ernaar hoeft te zoeken. Vanaf hier loopt de Cam\u00ed de Cavalls verder naar Cala Trebal\u00fager en Cala Escorxada, voor wie zijn baaitjes nog leger wil hebben. Als je in het hoogseizoen een leeg strand wilt, zijn de enige betrouwbare opties reizen buiten het seizoen of bij het eerste ochtendlicht aankomen.<\/p>\n

De vuurtoren van Fav\u00e0ritx<\/h2>\n
\"Favaritx<\/a>
De vuurtoren van Favaritx bij zonsondergang<\/figcaption><\/figure>\n

De vuurtoren van<\/a> Fav\u00e0ritx<\/a> staat op het noordoostelijke puntje van het eiland: een witte toren omhuld door een zwarte spiraal boven donkere leisteen, die eruitziet als een filmset van de maan. Hij werd tussen 1917 en 1922 gebouwd na een reeks scheepsrampen en waakt nog steeds over een kust die zijn reputatie op de harde manier heeft verdiend. Elk bezoek levert me een andere compositie op: de zeldzame planten, getijdenpoelen en zoutkristallen rond de toren zorgen ervoor dat de voorgrond steeds weer verandert.<\/p>\n

De bredere kaap maakt deel uit van het beschermde natuurpark S'Albufera des Grau, en het karakter ervan verandert met het uur. Bij zonsondergang deelde ik de rotsen eens met 39 andere fotografen, terwijl de kalkstenen kust bij Cap de Fav\u00e0ritx<\/a> roze kleurde in het laatste licht, met de vuurtoren klein aan de horizon, terwijl zijn lichtbundel van 16 zeemijl net aan het ontwaken was.<\/p>\n

Cap de Cavalleria<\/h2>\n
\"De<\/a>
De vuurtoren van Cap de Cavalleria bij zonsopgang, met indrukwekkende wolken die worden verlicht vlak voordat de zon opkomt boven de ruige noordkust van Menorca<\/figcaption><\/figure>\n

De noordkust concentreert zich bij Cavalleria, waar de vuurtoren 94 meter boven de zee uittorent<\/a> op de hoogste kliffen van het eiland en de hele nacht door elke tien seconden twee keer knippert. Menorca is het meest oostelijke puntje van het land, dus een workshop in de ochtend hier betekent de eerste zonsopgang van Spanje<\/a>: we reden in het donker erheen, beklommen de klif en wachtten tot de wolken vanaf de horizon van onderaf oplichtten.<\/p>\n

De landtong is ook de moeite waard als je achterom kijkt. Op zoek naar een compositie voor de zonsondergang stapte ik een donkere grot binnen, net toen de laagstaande zon de wanden raakte, en een paar seconden lang stond de vuurtoren omlijst door gloeiende rotsen<\/a>. Het was mijn eerste foto van een vuurtoren, en het leerde me hoe belangrijk het bij dit werk is om op de juiste plek te zijn op het moment dat het licht beslist.<\/p>\n

Ciutadella en Pont d'en Gil<\/h2>\n
\"Zonsondergang<\/a>
De zon gaat onder boven Castell de Sant Nicolau en vormt een prachtig decor voor onze verkenningstocht door Ciutadella, op Menorca.<\/figcaption><\/figure>\n

Ciutadella, de oude hoofdstad, heeft zijn geschiedenis op loopafstand: de steegjes rond Es Born, een kade vol traditionele vissersboten, en het Castell de Sant Nicolau<\/a> dat de monding van de baai bewaakt. Ik nam daar in de schemering een groep mee, samen met Albert Dros en Elia Locardi, en terwijl mijn collega\u2019s de rotsen afklommen om de kustlijn te fotograferen, legde ik het fort recht van voren vast in het gouden licht, met mijn vrouw die bij de poort stond te wachten. Ik maak van landschapsfotografen geen stadsfotografen.<\/p>\n

Een stukje rijden verderop langs de kust boogt Pont d\u2019en Gil<\/a> zich over de zee als de poort van een oude haven. Ik dacht dat mensenhanden hem hadden gevormd; de boog is echter volledig natuurlijk, en op rustige avonden varen de lokale bewoners er met hun bootjes doorheen.<\/p>\n

Sanisera en de noordkust<\/h2>\n

De kust tussen Cavalleria en de baaien verder naar het westen herbergt de oudste verhalen van het eiland. Tijdens een fotosessie op een ochtend had ik mijn spullen al ingepakt toen de zon boven het water opkwam, en ik zette mijn statief er weer bij voor de kalkstenen baaien van de kust bij Cavalleria<\/a>, een kustlijn die ooit Romeinse vloten aantrok en de piraten die hen volgden.<\/p>\n

In de natuurlijke haven ernaast stichtten de Romeinen in de 2e eeuw v.Chr. de haven van Sanisera<\/a>. Ik fotografeerde het bij zonsondergang door de deuropening van een vervallen vissershut: \u00e9\u00e9n boot op het stille water, en de ru\u00efne van de Britse toren die de horizon afbakent. De plek is nu een actieve archeologische opgraving, en de Romeinse stad is nog maar gedeeltelijk in kaart gebracht.<\/p>\n

De nachtelijke hemel boven Menorca<\/h2>\n
\"Panorama<\/a>
De nachtelijke hemel boven Menorca \u2013 De Melkweg boven de vuurtoren van Fav\u00e0ritx<\/figcaption><\/figure>\n

Menorca is in 2019 uitgeroepen tot Starlight Reserve en Starlight Destination, en die benamingen beschrijven wat de Middellandse Zee al van nature biedt: een eiland dat afgeschermd is van lichtvervuiling vanaf het vasteland. In de zomer strekt de Melkweg zich boven Fav\u00e0ritx<\/a> zo duidelijk uit over de hemel<\/a> dat je hem met het blote oog kunt zien, en zelfs de lichtjes van het dorp kunnen hem niet overschaduwen, zoals bleek tijdens<\/a> een nacht in mei boven Son Bou<\/a>. Cala Macarella en Monte Toro, het hoogste punt van het eiland, kijken uit op dezelfde hemel.<\/p>\n

\"Menorca<\/a>
Sterrensporen | Menorca, Spanje<\/figcaption><\/figure>\n

Mijn eerste sterrensporen<\/a> heb ik hier op de harde manier gemaakt. De intervalmeter wilde maar niet afgaan, dus telde ik tot 30 en drukte ik de sluiter handmatig in, keer op keer, een uur lang, totdat de hemel zijn cirkels boven de baai had getekend. Het daglicht doet op dezelfde plek hetzelfde: het rotsachtige strand met zijn verspreide eilandjes<\/a> is bij zonsondergang een icoon van Menorca geworden.<\/p>\n

Menorca fotograferen<\/h2>\n

Menorca is de plek waar ik lesgeef, en waar ik zelf ook steeds weer iets leer. Tijdens een kamp lieten Eric Par\u00e9 en Kim Henry op een koude, rustige nacht zien hoe je met tl-buizen in<\/a> de lucht kunt schilderen<\/a>, samen met een danseres<\/a>. Ze tekenden achter haar in de lucht vormen die eruitzien alsof ze van een andere planeet komen.<\/p>\n

De ligging van het eiland speelt een grote rol bij de planning. Oostelijk gelegen kapen zoals Fav\u00e0ritx en La Mola zijn ideaal voor de zonsopgang; het zuiden en westen, zoals het strand van Atalis bij Es Migjorn Gran<\/a>, zorgen voor de zonsondergangen. Ochtenden met zonsopgang vragen om meer: afgelegen kliffen die je in het donker bereikt, voordat het lokale vervoer op gang komt. De beloning zijn koelere, rustigere tinten dan de verzadigde avondhemel, en stranden die er op foto\u2019s net zo leeg uitzien als in de rest van Spanje<\/a> alleen in de diepe winter.<\/p>\n

Wanneer kun je Menorca het beste bezoeken?<\/h2>\n

Mei is mijn maand. Het PhotoPills-kamp brengt fotografen van over de hele wereld samen, het seizoen voor de Melkweg begint, de lentezonsopkomsten verschijnen achter de kliffen van Cavalleria en je kunt al zwemmen terwijl de stranden nog half leeg zijn. In juli en augustus stromen de calas vol met mensen, maar zelfs dan kun je met een wandelingetje van twintig minuten de drukte ontwijken.<\/p>\n

Het laagseizoen heeft zo zijn voordelen: je mag met je eigen auto dicht bij Fav\u00e0ritx komen, wat tijdens het toeristenseizoen niet mag, en het eiland keert terug naar zijn bewoners. De prehistorische monumenten van het Talayotische Menorca<\/a>, die in 2023 op de Werelderfgoedlijst zijn geplaatst, kennen helemaal geen seizoen. Voor de nachtelijke hemel kun je het beste uitgaan naar de nieuwe maan tussen mei en september.<\/p>\n