Terug naar Piódão
Onze reis naar Foz d’Égua? Nou, dit begon allemaal met een retourtje Piódão. De eerste keer dat ik voet zette in Piódão was in hartje zomer. De stenen huizen in de groene heuvels waren een lust voor het oog. Deze keer was het in april, toen het dorp nog aan het ontwaken was uit de winterslaap.
Daria en ik werden vergezeld door onze vrienden João en Suzi, die dezelfde passie delen voor het vastleggen van de schoonheid van de wereld door de lens. Onze hoofdbestemming voor deze reis was Serra da Estrela, maar zoals fotografen maar al te goed weten, is de reis net zo belangrijk als de bestemming. We maakten een pitstop in Piódão voor een stevige lunch en haalden herinneringen op aan mijn vorige bezoek.
De ongeplande omweg naar Foz d’Égua
Terwijl we onze reis voortzetten, stelde João een omweg voor. Hij noemde Foz d’Égua, een plek waarvan hij zei dat ik er verliefd op zou worden. Zijn woorden prikkelden mijn nieuwsgierigheid en hoewel het nog midden op de dag was, besloten we deze aanbeveling te verkennen.
Via een smalle weg vanuit Piódão bereiken we al snel Foz d’Égua. We werden verwelkomd door een sprookjesachtig tafereel. De huizen, gemaakt van dezelfde donkere schist en leisteen als in Piódão, lagen verspreid langs de heuvels, met een charmante stenen brug die de twee kanten van het dorp met elkaar verbond over de serene rivier.
Het was er rustig, een schril contrast met de bruisende rivierbaden in de zomermaanden. De kalmte bood een uniek perspectief, waardoor ik de schoonheid van Foz d’Égua ten volle kon waarderen, zonder enige afleiding.
Foz d’Égua op de foto
Als fotograaf wist ik dat er een unieke foto op me lag te wachten. Dus verkende ik het terrein, op zoek naar het perfecte kader dat de essentie van Foz d’Égua zou weergeven. Het resultaat was een opname van het iconische stenen huis en de brug, badend in het zachte middagzonlicht.
De foto had iets ongelooflijk betoverends. Misschien was het de ongerepte schoonheid van Foz d’Égua, of misschien was het de magische, filmsetachtige sfeer die de plek uitstraalde, maar de foto was precies zoals ik had gehoopt.
Terugkijkend op mijn bezoek aan Foz d’Égua kan ik niet anders dan dankbaar zijn voor de ongeplande omweg en João’s uitstekende aanbeveling. De serene schoonheid van Foz de Egua, gekoppeld aan het plezier om het vast te leggen op een foto, was een gedenkwaardige ervaring. Sterker nog, het bevestigde mijn geloof in de magie die in onverwachte hoeken van onze mooie wereld ligt te wachten om ontdekt en gedeeld te worden.
Uiteindelijk was Foz d’Égua meer dan alleen een pittoresk dorpje. Het herinnerde me eraan dat de meest betoverende verhalen vaak worden geschreven als je de minder bereisde weg neemt.
